Η χώρα του ονείρου: August 2007

Η χώρα του ονείρου

“Η ψυχή του Χριστιανού πρέπει να είναι λεπτή, να είναι ευαίσθητη, να είναι αισθηματική, να πετάει, όλο να πετάει, να ζει μες στα όνειρα. Να πετάει μες τ’ άπειρο, μες τ’ άστρα, μες τα μεγαλεία του Θεού, μες τη σιωπή. Όποιος θέλει να γίνει Χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Γέροντας Πορφύριος

Friday, August 31, 2007

Του Αυγούστου το φεγγάρι


Κάθε βράδυ
του Αυγούστου το φεγγάρι
έρχεται απαλά σα χάδι
απέναντι με χάρη
και μες στα μάτια με κοιτά
χαμογελαστά
όταν κάθομαι μόνη
στο μπαλκόνι
κι ακούω τα τραγούδια που αγαπώ.
Βλέπει τις πιο κρυφές μου σκέψεις
τρυφερές λέξεις
που κάποια μέρα θα σου πω.
Χωρίς να του μιλώ
ακούει τους χτύπους της καρδιάς
κοντά μου το καλώ
κι έρχεται με μιας.
Βλέπει ό,τι για σένα νιώθω
πως έχω μεγάλο πόθο
να σε ξαναδώ.
Κάποια μέρα θα σε δω
το ξέρω
γι' αυτό πια δεν υποφέρω
δεν πονώ
δεν κλαίω
σ' αγαπώ.
Κάθε βράδυ, φεγγάρι μου, στο λέω.
Απόψε μην ξεχάσεις να ξαναρθείς
όταν στο μπαλκόνι θα με δεις.
Έλα να ομορφύνεις τον ουρανό μου
έλα ν' απαλύνεις τον καημό μου
έλα να σου πω τα μυστικά μου
τα πιο κρυφά όνειρά μου
έλα να γεμίσεις την καρδιά μου
με το γλυκό σου φως.
9/8/06
elenitheof

Wednesday, August 29, 2007

Φεγγάρι αυγουστιάτικο


Πόσο σ' αγαπώ
φεγγάρι αυγουστιάτικο
κάθε βράδυ καλοκαιριάτικο
με ταξιδεύεις σαν σε κοιτώ
κοντά του
κι ας είμαι μακριά του.
Σαν σε κρατώ
τρυφερά στα δυο μου χέρια
στολίδι τ' ουρανού
ανάμεσα στ' αστέρια
τις νύχτες του καλοκαιριού
ακούω την καρδιά του
να τραγουδά
πόσο πολύ με αγαπά.
Βλέπω τη ματιά του
να μου λέει λόγια μυστικά
αφανέρωτα
αξημέρωτα.
Φεγγάρι μου, μη φεύγεις
με μαγεύεις
πάρε με μαζί σου στο ταξίδι σου
στον ουρανό
μέχρι η νύχτα να τελειώσει
βοήθησέ με να τον δω.
Προτού να ξημερώσει
θέλω να του στείλω με χαρά
για να μη νιώθει μοναξιά
όλα τ' αστέρια τ' ουρανού
να του ομορφαίνουν τη ζωή
μέχρι κοντά μου να ξαναρθεί
με τη δροσιά ενός πρωινού.
4/8/06
elenitheof

Monday, August 27, 2007

Προσευχή για τις πυρκαγιές


Χριστέ μου, τιμώρησε τους εμπρηστές
όπως τους αξίζει
με δικαιοσύνη.

Άγιε Φανούριε, φανέρωσε όλους τους φονιάδες
των δασών και των ανθρώπων
κανένας να μην μπορεί να κρυφτεί
αλλά να βρεθεί
και να τιμωρηθεί.

Παναγία μου, με την αγία σου σκέπη
σκέπασε όλους τους πυροσβέστες
που ηρωικά μέσα στις φωτιές
μάταια να τις σβήσουν προσπαθούν.

Σκέπασε όλους τους ανθρώπους
τα σπίτια τους, τα χωράφια τους
και τα ζώα τους για να μην καούν.

Χριστέ μου, στείλε βροχές
να σβήσουν όλες τις πυρκαγιές
προστάτεψέ μας από τις πλημμύρες
και απ' όλες τις καταστροφές
τις οποίες προκαλεί η κακία των ανθρώπων.

27/8/07

elenitheof

Sunday, August 26, 2007

Αφιερωμένο στον πιο όμορφο άντρα του κόσμου:"Σ' εκείνον που μ' αγαπά και τον αγαπώ"


Αγάπη μου και έρωτά μου
ξέρεις τι πιστεύω για μας;

Όσο ο κόσμος
θα καταστρέφεται γύρω μας
εμείς θα ζούμε
στον Παράδεισο της αγάπης μας.

Όσο οι άνθρωποι
ψάχνουν απεγνωσμένα
το λιμάνι του έρωτα
το δικό μας καράβι
θα έχει αράξει
στο απάνεμο λιμάνι
του έρωτά μας.

Όσο οι άνθρωποι
παλεύουν με τα κύματα
των παθών τους
εμείς θα κολυμπάμε
στη γαλήνια θάλασσα
της αγάπης μας.

Όσο οι άνθρωποι
βασανίζονται από τη μοναξιά τους
εμείς θα απολαμβάνουμε
τ' αγαθά της συντροφικότητας.

Όσο οι άνθρωποι
θα ψάχνουν μάταια
την ευτυχία στο χρήμα
εμείς θα έχουμε κατακτήσει
την κορυφή της με την ένωσή μας.

26/8/07

elenitheof

Thursday, August 23, 2007

Ένα καλοκαίρι


Ένα καλοκαίρι
της αγάπης το αγέρι
σ' έφερε απ' τον ουρανό.
Εκαμάρωνα καιρό
την όμορφη ψυχή σου
ήθελα να 'ρθω στη ζωή σου.

Άνοιξα την πόρτα της καρδιάς
για να μπεις
με μιας
και να δεις
το δικό μου παράδεισο
της καρδιάς μου την άβυσσο.

Είναι δική σου επιλογή
μην το σκέφτεσαι πολύ
αν το θέλεις να μείνεις.
Μην προσπαθείς να μ' αποφύγεις.

Τίποτα δε σου ζητώ
είσαι ελεύθερος να φύγεις.
Πάντα θα σ' αναζητώ
σ' έχασα και μου λείπεις.

Περιστέρι σιωπηλό
μετρημένο
μελαγχολώ
πώς και πώς να φανείς
περιμένω.

Μην αργείς.
Στα μάτια των άλλων θα σε ψάχνω
μα σαν εσένα ίδιον δε θα 'βρω.

7/6/06

elenitheof

Tuesday, August 21, 2007

Σ' έχω ερωτευτεί



Αν ο έρωτας αποβλέπει στην ψυχή
τότε σίγουρα σ’ έχω ερωτευτεί.

Έχει καιρό να μου συμβεί
κι έχω ξεχάσει πώς είναι ν’ αγαπάς
να σ’ αγαπούν
μα κάθε φορά που σιωπάς
ένας πόνος σα βέλος
τρυπά την καρδιά.

Άραγε ήρθε το τέλος;
Μοναξιά
αβάσταχτη σιωπή
σα φυλακή
ατελείωτη απόσταση
ανασφάλεια, ανησυχία
αγωνία.

Δεν το παίρνω απόφαση.
Λάθος κάνω
που σε σένα κολλάω
άδικα πονάω.

Περιμένω τον ήλιο να έρθει κοντά μου
και τ’ αστέρια που πλησιάζουν
διώχνω μακριά μου.

Δε θα 'ρθεις.
Κάτι σου κλείνει το στόμα.
Να μιλήσεις δε θέλεις, δεν μπορείς.
Αν θέλεις όμως την καρδιά σου ρώτα.

Μου λείπεις, φοβάμαι.
Ίσως δε θες πια να μιλάμε.

Μόνη, από αγάπη στερημένη
απογοητευμένη
τα λάθη της ζωής μου μετρώ.

Φοβάμαι απ’την αρχή να ξεκινήσω
Φοβάμαι να ζήσω.
Μακάρι να ήσουν εδώ.

Σ’ αγαπώ
πιο πολύ όσο περνά ο καιρός
γιατί από μένα είσαι διαφορετικός
γιατί είσαι
ό,τι δεν μπορώ να είμαι.

31/5/06

elenitheof

Saturday, August 18, 2007

Το λυκόφως της αγάπης


Είχα κάποτε μια αγάπη
μία συντροφιά
έναν ήλιο στη ζωή μου
μαζί μου να μιλά
μες στις δυσκολίες
να με βοηθά.

Πέρασαν οι μέρες
οι μήνες, οι εποχές
τόσο όμορφα
μαζί του να μιλώ
ώσπου δεν άντεξα άλλο
του είπα :"Σ' αγαπώ."

Ο ήλιος έπεσε στη δύση.
Όμως το λυκόφως της αγάπης
απ' την καρδιά μου
ποτέ δεν πρόκειται να σβήσει.

11/6/06
elenitheof

Thursday, August 16, 2007

Μέτρα αποκατάστασης των οικοσυστημάτων και προστασίας από τις συνέπειες της φωτιάς


1. Άμεση ολοκλήρωση των δασικών χαρτών και του κτηματολογίου για να γνωρίζουμε ποιες περιοχές χαρακτηρίζονται ως δάση ώστε ν’ αποφεύγονται οι παράνομες διεκδικήσεις και καταπατήσεις.
2. Να σταματήσουν οι παράνομοι οικισμοί στις δασικές εκτάσεις.
3. Να μειωθούν οι ανεξέλεγκτες χωματερές.
4. Να εφαρμοστούν μέτρα πρόληψης των πυρκαγιών.
5. Να ενισχυθεί η δασοπροστασία.
6. Οι δήμοι ν’ αναλάβουν πρωτοβουλία για τη δημιουργία σημείων πυροπροστασίας.
7. Να αγοραστούν καινούρια πυροσβεστικά αεροσκάφη.
8. Να ανακηρυχθούν αναδασωτέες οι καμένες δασικές εκτάσεις.
9. Να γίνουν αντιπλημμυρικά έργα για την προστασία των κατοίκων και των καλλιεργειών.

Βάλε την υπογραφή σου εδώ:

http://www.save-the-planet.gr/csp/stp/Index.csp

για να συμβάλλεις κι εσύ στη σωτηρία του πλανήτη.

Wednesday, August 15, 2007

Παναγία (Βερίτης)


Μάνα, που πήρες απ' όλα τα πλάσματα
ανώτερο θρόνο,
άφθαρτη μένει κι ανέγιχτ' η δόξα σου
μέσα στο χρόνο.

Μέσ' στην αγκάλη σου, ω θαύμα!
κρατάς, το Θεό μας, Μητέρα,
κι είσαι απ' τη γη κι απ'τους κόσμους των άστρων
εσύ, Πλατυτέρα!

Sunday, August 12, 2007

Ο πρώτος μου έρωτας


Γλυκιέ μου Κώστα,
θυμάσαι τις σιωπηλές νύχτες
που στα μάτια σε κοιτούσα
μα δε μιλούσα;

Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά
δεν μπορούσα να σου πω
όσα είχα στην καρδιά.

Θυμάσαι τα λουλούδια που μου χάριζες
πριν μου πεις καληνύχτα;
Για μένα ήταν δώρα ανεκτίμητα
από τους θησαυρούς
μιας πλούσιας καρδιάς.

Θυμάσαι που μου τραγουδούσες
όταν πετούσαμε στ' αστέρια;
Η φωνή σου ήταν υπέροχη!
Με συγκινούσες!

Πόσο μ' αγαπούσες!
Μια μέρα μου το είπες
και δάκρυσες!

Τα δάκρυά σου
ήταν τα πιο ακριβά μαργαριτάρια
που μου χάρισες!

Θυμάσαι που σου τηλεφώνησα
και σου είπα ότι τελειώσαμε;
Δε με πίστευες.

Ένα βράδυ στο δρόμο με πλησίασες.
Να σου τηλεφωνήσω
μου ψιθύρισες.

Όμως εγώ σε άφησα
μόνος σου ν' αναρωτιέσαι
σε τι έφταιξες.


elenitheof

10/8/07

Thursday, August 09, 2007

Η μέρα που θα σε συναντήσω


Η μέρα που θα σε συναντήσω
δε θα 'ναι σαν τις άλλες.
Θα 'ναι μαγική.
Θα 'ναι η μέρα των θαυμάτων.

Τ' αστέρια θα πέφτουν βροχή
στην καρδιά μας μαγεία μυστική
θα διώχνουν τα σύννεφα
θα φωτίζουν την ψυχή.

Μαζί θα ζωγραφίσουμε
με τα μαγικά χρώματα της αγάπης
έναν καινούριο ήλιο
να φωτίζει τη ζωή.

Μαζί θα περπατήσουμε
στο δικό μας κήπο
μαζί θα τραγουδήσουμε
στης καρδιάς τον κάθε χτύπο:
"σ' αγαπώ."

Τη μέρα που θα σε συναντήσω
θα 'χουμε τόσα να πούμε
που δε θα χρειάζεται να μιλήσουμε
θα τα λέμε όλα με τα μάτια.

Με τη μουσική της σιωπής
θα χορέψουμε στο ρυθμό της αγάπης μας
πάνω στα σύννεφα
πέρα από κάθε όνειρο και κάθε φαντασία
η πραγματικότητα θα είναι μαγεία.

Τη μέρα που θα σε συναντήσω
το ουράνιο τόξο θα φωλιάσει στην ψυχή
μετά από της απόστασης τη βροχή.

17/7/07

Sunday, August 05, 2007

Τα καλοκαίρια μου στο βουνό


Το χωριό μου, ένα πανέμορφο, ορεινό, παραθεριστικό χωριό γεμάτο εξοχικές βίλες μέσα στα έλατα, είναι κτισμένο στην πλαγιά ενός βουνού κι έχει υπέροχη θέα στην πόλη και στη θάλασσα.

Όταν ήμουν μικρή, αρρώσταινα συνέχεια από τις αμυγδαλές μου. Ο γιατρός είπε πως έπρεπε τα καλοκαίρια να τα περνώ στο βουνό γιατί θα μου έκανε καλό στην υγεία. Τότε ο πατέρας μου έκτισε ένα μικρό σπιτάκι μέσα στα έλατα. Τα καλοκαίρια στο βουνό με βοήθησαν να είμαι γερή και υγιής ακόμα και μέχρι σήμερα που σας γράφω!

Σ’ αυτό το εξοχικό περνούσα τα καλοκαίρια μου από 5 – 19 ετών. Όταν πέθανε ο πατέρας μου από καρκίνο στο συκώτι σε ηλικία 59 ετών, το 1988 σταματήσαμε να μένουμε εκεί τα καλοκαίρια.

Όταν ήμουν παιδί, με τα παιδιά του χωριού παίζαμε στο σπίτι μου, σε άλλα σπίτια, στην πλατεία της εκκλησίας, σκαρφαλώναμε στα δέντρα και κυρίως στον πλάτανο στην αυλή της εκκλησίας, κάναμε τσουλήθρα στα χώματα. Πηγαίναμε σε μια περιοχή με πλάτανο και μια πηγή. Εκεί έχει παγκάκια και τραπέζια και υπέροχη θέα στην πόλη και στη θάλασσα.

Μου άρεσε να σηκώνομαι νωρίς το πρωί για ν’ ακούω τα κελαηδήματα των πουλιών. Μου άρεσε ν’ ακούω το τραγούδι που μου έλεγαν τα έλατα όταν φυσούσε ο αέρας. Κάτω από τα έλατα έγραφα ποιήματα, παραμύθια, διάβαζα λογοτεχνικά βιβλία και ζωγράφιζα. Eίχα πολλές ευαισθησίες και αρκετή έμπνευση. Τα καλύτερα θα τα γράψω στο μπλογκ μου κάποια στιγμή.

Όταν ήμουν έφηβη, με τα παιδιά του χωριού τα βράδια πηγαίναμε με τα πόδια σ’ ένα γειτονικό χωριό. Σε πάρτι σε όμορφες βίλες με κήπο και πισίνα χορεύαμε ακούγοντας τ’ αγαπημένα τραγούδια της δεκαετίας του ’80. Περπατούσαμε σ’ έναν ευθύ δρόμο που οδηγεί σε μια παιδική χαρά. Στην περιοχή με τον πλάτανο παίζαμε κρυφτό ή συζητούσαμε. Μας άρεσε να πηγαίνουμε βόλτες στο δάσος με τα έλατα και τα πεύκα. Κάποτε είχαμε χαθεί και ταλαιπωρηθήκαμε να βρούμε το δρόμο του γυρισμού.

Όταν ήμουν 18 ετών, ερωτεύτηκα τον Κώστα, τον πρώτο μεγάλο μου έρωτα με τα πανέμορφα πράσινα μάτια που δε θα ξεχάσω ποτέ. Μ’ αγαπούσε τόσο πολύ που όταν τέλειωνε από τη δουλειά του, ερχόταν τα βράδια από την πόλη στο χωριό για να με δει. Καθόμαστε στην αυλή του σπιτιού μου ή στα παγκάκια του χωριού ή στην αυλή κάποιου ακατοίκητου σπιτιού που είχε υπέροχη θέα από ψηλά και κοιτάζαμε την πόλη με τα φώτα της κάτω από τα έλατα. Ήταν μια μαγεία! Κοίταζα τ’ αστέρια κι όταν έβλεπα κάποιο αστέρι να πέφτει, έκανα ευχή να είμαστε πάντα μαζί.

Είμαι δεμένη συναισθηματικά με το χωριό μου και με τα έλατα. Τα αγαπώ πάρα πολύ από παιδί. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι σήμερα όλα έχουν καεί και εκείνη η ομορφιά έχει χαθεί.

Η Τετάρτη 25 Ιουλίου 2007 ήταν η πιο καταστροφική μέρα για τα όμορφα δάση μας. Η φωτιά ξεκίνησε από την Κουνινά τη Δευτέρα 23 Ιουλίου. Οι πυροσβέστες έφυγαν χωρίς να τη σβήσουν και την Τρίτη η φωτιά αναζωπυρώθηκε. Δυστυχώς δεν στάλθηκαν αμέσως πολλά αεροπλάνα με αποτέλεσμα η φωτιά να καίει ανενόχλητη όσα χωριά συναντούσε στο δρόμο της. Οι πυροσβέστες δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να τη σταματήσουν και να τη σβήσουν. Την άφησαν να κατακάψει τα πάντα. Την Τετάρτη η φωτιά έφτασε και στο χωριό μου κατακαίοντας ό,τι έβρισκε στο πέρασμά της. Το σπίτι μου σώθηκε. Όμως κάποια άλλα σπίτια κάηκαν όπως επίσης κάηκαν όλα τα δέντρα. Πολλοί άνθρωποι σε πολλά χωριά έχασαν τα πράγματά τους, τα σπίτια τους και τις περιουσίες τους.

Μεγάλη ευθύνη έχουν οι πολιτικοί που δε λαμβάνουν μέτρα προστασίας όλων των δασών της Ελλάδας ώστε να προλαβαίνουν τις πυρκαγιές στο ξεκίνημά τους.

Μεγάλη ευθύνη έχουν οι πολιτικοί όταν δεν στέλνουν αμέσως πολλά αεροπλάνα στον τόπο της πυρκαγιάς ώστε να σβήσουν αποτελεσματικά και γρήγορα την πυρκαγιά και να εμποδίσουν το καταστροφικό της έργο.

Μεγάλη ευθύνη έχουν οι πυροσβέστες όταν φεύγουν από τον τόπο της πυρκαγιάς ενώ υπάρχει πάντα ο κίνδυνος αναζωπύρωσης και διάδοσής της στα γειτονικά χωριά.

Μεγάλη ευθύνη έχουμε εμείς οι πολίτες όταν καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια και δεν κάνουμε κάτι για να διορθωθεί αυτή η κατάσταση.

Είμαι πολύ θυμωμένη με τους πολιτικούς που δεν προστατεύουν τους πολίτες αυτής της χώρας, τις περιουσίες των πολιτών και τα δάση της όμορφης Ελλάδας μας.

Τώρα όλοι μας και πολιτικοί και πολίτες θα υποστούμε τις συνέπειες των λαθών μας. Εύχομαι στο μέλλον όλοι οι πολιτικοί αντί να κατηγορούν ο ένας τον άλλον, αντί το ένα κόμμα να πολεμάει το άλλο, να ενωθούν όλοι και να πάρουνε τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία όλων μας από τις καταστροφικές πυρκαγιές, χωρίς να κοιτάνε τα συμφέροντα του κόμματος αλλά να νοιάζονται για το καλό όλης της Ελλάδας και όλων των πολιτών της.

elenitheof

Friday, August 03, 2007

Προσευχή της Μάρως Βαμβουνάκη


Μεγαλοδύναμε Κύριε, τον αγαπώ και δεν γίνεται να κάνω αλλιώς.

Πάλεψα και δε γίνεται να ξεριζώσω μιαν αγάπη ριζωμένη,όπως δε γίνεται να φυτέψεις με τη βία στην καρδιά έναν έρωτα.

Μεγαλοδύναμε Κύριε, τον αγαπώ και δεν γίνεται να κάνω αλλιώς.

Για αυτό δώσε μου τη δύναμη να τον αγαπώ έτσι όπως κανείς δεν με έχει διδάξει:

Να τον αγαπώ χωρίς προσδοκία, χωρίς απαίτηση, χωρίς σύγκριση, χωρίς παζάρι, χωρίς γκρίνια, χωρίς οργή, χωρίς αδημονία.

Να τον αγαπώ και να μην τον κατασκοπεύω,να μην τον εκβιάζω, να μη προσπαθώ να με θαυμάσει,να μη προσπαθώ να με λυπηθεί.

Να αποζητώ το καλό του όσο και το δικό μου καλό,και να μη θυμώνω όταν αυτά τα δύο δε συμπίπτουν.

Να αντέχω να περιμένω, να αντέχω να μη μοιάζει με ίνδαλμά μου,να αντέχω να μου ανατρέπει τα όνειρά μου.

Να δέχομαι να μη με καταλαβαίνει έτσι όπως το εννοώ εγώ.

Να δέχομαι να μη τον καταλαβαίνω έτσι όπως το εννοώ εγώ.

Να τον χαίρομαι περισσότερο από όσο του παραπονιέμαι,να τον χαίρομαι χωρίς να τον διορθώνω.

Να τον θαυμάζω χωρίς να υπολογίζω πως θα τον κακομάθω.

Να γίνομαι περισσότερο σπλαχνική παρά δίκαιη.

Να μη του φωνάξω ποτέ πως μετάνιωσα.

Μεγαλοδύναμε φώτισέ με με την αγάπη την ελεύθερη, την αγάπη την σταυρωμένη.

Να δραπετεύσω από την δυναστεία του έρωτά μου,από την αλαζονεία της γνώμης μου, από την ζητιανιά του κορμιού.

Να κάνω καρτερία στην απόρριψη, υπακοή σε αυτό που δεν καταλαβαίνω.

Να λυγίζω στην άγνοια και την αδυναμία μου.

Να τον κερδίσω μονάχα αγαπώντας τον.

Απλά και αληθινά.

Απλά και ήσυχα.

Αφού η αγάπη η καθαρή είναι πάντα, πάντα αμοιβαία».


Κέρσορες © "Copy/Paste"