Layouts Cursors ToolsGraphics glitters templates

Η χώρα του ονείρου: April 2007

Η χώρα του ονείρου

“Η ψυχή του Χριστιανού πρέπει να είναι λεπτή, να είναι ευαίσθητη, να είναι αισθηματική, να πετάει, όλο να πετάει, να ζει μες στα όνειρα. Να πετάει μες τ’ άπειρο, μες τ’ άστρα, μες τα μεγαλεία του Θεού, μες τη σιωπή. Όποιος θέλει να γίνει Χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Γέροντας Πορφύριος

Sunday, April 29, 2007

Το πονεμένο φεγγάρι


Πονεμένο μου φεγγάρι
με την ατέλειωτη αγάπη
με τα πράσινα μάτια
τα πανώρια
που με αναστάτωναν τα βράδια
σαν τα κοιτούσα
έμενα άφωνη να τα κοιτώ
με θαυμασμό.
Συγνώμη που πλήγωσα
την καλή σου την καρδιά
κι ας μου 'πες μια βραδιά:
"Θα σ' αγαπώ."
Θυμάμαι τ' άρωμά σου όταν βγαίναμε.
Πόσο μου άρεσε όταν πηγαίναμε
βόλτες το βράδυ
με το φεγγάρι
να μας φωτίζει
την αγάπη.
Μόνη κοίταζα τ' αστέρια
σκεφτόμουν εσένα
κι όταν έπεφτε ένα αστέρι
έκανα ευχή
να 'μαστε πάντα μαζί.
Θυμάμαι το δάκρυ σου
τη φωνή σου, τα τραγούδια,
τα λουλούδια
που μου χάριζες
με την αγάπη σου.
Μα πώς βρήκα τη δύναμη
και σ' άφησα μόνο να πονάς
να μ' αγαπάς
κι έφυγα
αφού πρώτα σου έδωσα
τόσα ποίηματα που έγραψα
για σένα με αγάπη;
Πονεμένο μου φεγγάρι
δυστυχώς τώρα
μετά από τόσα χρόνια
βλέπω πως κανείς
δεν μ' αγάπησε τόσο πολύ
μόνο εσύ.
19/8/06

Tuesday, April 24, 2007

Το άσπρο τριαντάφυλλο



Ποτέ μη λησμονάς

το άσπρο τριαντάφυλλο

που κάποτε σου χάρισε απλόχερα

χωρίς ανταπόδοση

την ευωδιά του

την καρδιά του

και τώρα πενθεί την απόρριψή σου

θρηνεί την απουσία σου

κλαίει τη σιωπή σου

μαζί με τ' αστέρια

τις νύχτες τις κρύες

μαζί με τ' αηδόνια

τις μέρες τις παγωμένες.

Στη σκοτεινιά της ζωής σου

αναζήτησε τον ήλιο στα μελαγχολικά του μάτια

αν ψάξεις, σίγουρα θα τον βρεις

γιατί είσαι εσύ ο ήλιος

μες στη ματιά του

είσαι το λουλούδι της αγάπης

μες στην καρδιά του

που φύτρωσε στη χώρα του ονείρου.

Ακολούθησε τον ηλιοπάτητο δρόμο

θα σ' οδηγήσει σ' ένα κόκκινο παλάτι

γεμάτο φως που ποτέ δε σβήνει

χτισμένο απ' της αγάπης το χρυσάφι

από κάθε δάκρυ

μαργαριτάρι

που έχυνε για σένα κάθε μέρα

βαμμένο με της καρδιάς το αίμα

που έσταζε σε κάθε πόνο.

Ένα άσπρο περιστέρι θα σου δείξει το δρόμο

στον κήπο με τα κρίνα σα βρεθείς

μη φοβάσαι δε θα χαθείς

το άσπρο τριαντάφυλλο εκεί θα βρεις.

Μόνο πρόσεχε απ' το φως μην τυφλωθείς.

Η καρδιά σου πρέπει να 'ναι αγνή

με αγάπη καθαρή

για να τ' αντέξει.
21/6/06

Saturday, April 21, 2007

Η σιωπή των κυμάτων


Ένα κύμα σιωπηλό
η ψυχή μου
χτυπά τα βράχια της κακίας
με την ομορφιά της ακακίας.

Μια θάλασσα φουρτουνιασμένη
η ζωή μου
απ' τους ανέμους της ζήλιας των ανθρώπων
μα στα βάθη της κρυμμένο
το πολύτιμο μαργαριτάρι της ειρήνης.

Ένα αηδόνι πληγωμένο
απ' το βέλος του αδιεξόδου
η ψυχή
μα συνεχίζει να κελαηδά
στης απόστασης τη βροχή
στης απουσίας σου τη μοναξιά.

Μια φωτιά που παγώνει
η καρδιά
μα στα βάθη της δε σβήνει
η λαμπάδα της αγάπης.
Μόνο που σιγά μόνη της λιώνει
μες στις αξεπέραστες στιγμές.

Ένα νησάκι μοναχό
μες στον απέραντο ωκεανό
η καρδιά μου.
Περιμένω
η σιωπή των κυμάτων
να σε φέρει κοντά μου
ανεκπλήρωτο όνειρό μου
για να θεραπεύσεις
την κρυφή πληγή της καρδιάς
για να φυτέψεις
το λουλούδι της αγάπης
για να με γεμίσεις με το φως της χαράς.

Μαγεμένη σε κοιτώ
σα δειλινό του πόνου
δακρυσμένη σου ζητώ
στο ανύποπτο του χρόνου
μη με προδώσεις.
1/6/06

Friday, April 20, 2007

Τα διαπιστευτήρια της σιωπής - Θανάσης Κωσταβάρας

Διάβασα πάλι όλα μου τα ποήματα
που έχω γράψει για σένα.
Τόσα πολλά λόγια
και τόσα λίγα τα ειπωμένα, τόσα στο βάθος τ' ανείπωτα.


Όμως εσύ που μπορείς να διαβάσεις
τους άγραφους νόμους του μέσα μου σύμπαντος
εσύ που έχεις ακούσει το μοναχικό τριζόνι της νύχτας
που είδες το αόρατο φέγγος μιας τρομερής αποκάλυψης
εσύ, προπάντων εσύ
που συνεχίζεις ν' ανθίζεις
πάνω στο μαύρο χιόνι που απλώνεται γύρω μου
μη βιαστείς να με κρίνεις
να κλείσεις τους δρόμους, να διαβάσεις λάθος το μήνυμα.


Κοίταξέ με μόνο στα μάτια
μέτρησε τη βαθιά πληγή που ανοίγεται μέσα τους
άκου τη σιωπή που κάνει να τρίζουν τα φύλλα στις αστροφεγγιές τους
κι όταν ημερέψεις το φόβο
που σαν το παγιδευμένο αγρίμι ουρλιάζει
τότε θα καταλάβεις.


Θα δεις τι πόθοι ασφυκτιούν
το πάθος συντηρούν στις κρύπτες τους
τα ζυγιασμένα λόγια.


Θανάσης Κωσταβάρας

Tuesday, April 17, 2007

Είσαι το πεπρωμένο μου


Πριν από χρόνια περπατούσα
μόνη και με τον εαυτό μου συζητούσα
μια γυναίκα με σταμάτησε
στην απορία μου απάντησε
μου 'πε τ' όνομά σου
πως είναι το πεπρωμένο
που θα συναντήσω στη ζωή
τ' όνειρο τ' αγαπημένο
που κάποτε θα πραγματοποιηθεί.
Πέρασαν χρόνια από τότε
μες στης ζωής μου τη μοναξιά
ήρθες ξαφνικά
ένιωσα σα να σε ξέρω από παλιά
από τα χρόνια μας τα παιδικά
από τα παραμύθια.
Αναρωτιέμαι αν είναι αλήθεια
είναι γραφτό μας να συναντηθούμε
είναι το πεπρωμένο μας ν' αγαπηθούμε
είσαι ο καθορισμένος απ' τη μοίρα αγαπημένος
της καρδιάς ο λατρεμένος
το καλό μου ριζικό
στο δρόμο μου το μοναχικό;
Κάθε μέρα που περνάω μακριά σου
περιμένω τη στιγμή που θα βρεθώ κοντά σου
ίσως τότε καταλάβω την αλήθεια
θα πιστέψω στα παραμύθια
αν τα μάτια σου κοιτάξω
το πεπρωμένο θα διαβάσω.

Saturday, April 14, 2007

Κύριε, σ' ευχαριστώ



Την πληγωμένη μου καρδιά

απ' της αδιαφορίας τη μαχαιριά

των φίλων που εμπιστεύτηκα

και μ' εγκατέλειψαν

μόνη να υποφέρω χωρίς παρηγοριά

σε σένα, Κύριε, την έδωσα

κι εσύ με το χέρι σου το θεϊκό

την καρδιά μου άγγιξες

και τη θεράπευσες

με συγχώρεσες

τις αμαρτίες μου έσβησες

τον Παράδεισο μου χάρισες.

Ήρθες κοντά μου

με τα δάκρυα της μετάνοιας

καθάρισες την καρδιά μου.

Κύριε, σ' ευχαριστώ.

Η καρδιά μου είναι δική σου

είσαι ο παντοτινός φίλος

που είχα από τότε που ήμουν παιδί

συνέχεια σου μιλούσα

αδιάκοπα τα λόγια σου μελετούσα

πόσο τ' αγαπούσα!

Μου ομόρφαιναν τη ζωή

με γέμιζαν ελπίδες και παρηγοριά

στη μοναξιά

και στα δύσκολα χρόνια των δοκιμασιών.

Για το πλήθος των ευεργεσιών

Κύριε, σ' ευχαριστώ.

Βοήθησέ με ποτέ να μη σε αρνηθώ

τις αδυναμίες και τα πάθη να νικώ

κι αν κάνω λάθη

αμέσως να μετανοώ.

Thursday, April 12, 2007

Η ζωή είναι ωραία


Πιστεύω στους αγγέλους
γιατί στη λύπη μου δίνουν χαρά.
Με σκέπασαν με τα χρυσά τους φτερά
για να μη σκοτωθώ
στο μεγάλο σεισμό.
Τον κάθε καημό
όταν προσευχηθώ
μεταφέρουν στου Θεού το θρόνο.
Σε κάθε πόνο
με σκεπάζουν για να μην απελπιστώ.
Κι αφού με τα δάκρυα καθαριστώ
γεμίζουν με ειρήνη
την ψυχή.
Στην προσευχή
μου δίνουν γαλήνη.
Όταν με λάθη πέφτω χαμηλά
με τη μετάνοια με σηκώνουν ψηλά.
Μου δείχνουν του παραδείσου την ομορφιά
όταν ο ουρανός της καρδιάς μου έχει συννεφιά.
Όταν είμαι μόνη με πιάνουν απ' το χέρι
και μου κρατάνε συντροφιά.
Σαν το απαλό αγέρι
μου δροσίζουν την καρδιά
τόσο γλυκά
και στοργικά
όπως κρατάει το παιδί της η μητέρα
στην αγκαλιά της όταν κλαίει.
Μου θυμίζουν τις ευεργεσίες του Θεού Πατέρα.
Γι' αυτό σε κάθε δοκιμασία η ψυχή μου λέει:
"Θεέ μου, σ' ευχαριστώ.
Η ζωή είναι ωραία ό,τι κι αν υποστώ."
13/2/03

Sunday, April 08, 2007

Χριστέ μου

Χριστέ μου
όσο κι αν οι άνθρωποι
σε διώχνουν μακριά
απ' την καρδιά
και δε σε θέλουν
δε σε αγαπούν
ούτε σε ζητούν
ούτε ψάχνουν
το θέλημά σου
να μάθουν.
Εσύ περιμένεις
έξω απ' την κάθε καρδιά
με λεπτότητα
άλλοι μέσα από δοκιμασίες
άλλοι μέσα από ευεργεσίες
να σε δουν.
Χτυπάς την πόρτα
της κάθε καρδιάς.
Δίνεις ευκαιρίες
για να σε γνωρίσουν
για να σε αγαπήσουν
για να μετανοήσουν.
Όταν η καρδιά ανοίξει
την πόρτα της για να σε δεχτεί
και με τη θεία χάρη να συνεργαστεί
τότε η χάρη στους αγνούς
και ταπεινούς
είναι φως και χαρά
ειρήνη, παρηγοριά
αγάπη, ομορφιά.

2/11/05

Από την ακολουθία της Κυριακής του Πάσχα

Αναστάσεως ημέρα είναι σήμερα. Γι' αυτό ας γίνουμε λαμπροί όλοι οι πιστοί. Πάσχα είναι σήμερα που σημαίνει διάβαση, Πάσχα του Κυρίου. Διότι ο Χριστός που είναι ο Θεός μας μάς διεβίβασε από το θάνατο στη ζωή και από τη γη στον ουρανό.

Ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε από τον τάφο όπως είχε υποσχεθεί, μας εχάρισε την αιώνια ζωή και το άπειρο έλεός του.

Κατέβηκες ως νεκρός στον τάφο, αθάνατε Κύριε, αλλά όμως συνέτριψες τη δύναμη του άδου και αναστήθηκες από τον τάφο ως νικητής του θανάτου, Χριστέ και Θεέ μας. Είπες το χαίρετε στις μυροφόρες και δώρησες τη θεία ειρήνη στους αποστόλους συ που ανορθώνεις όσους έπεσαν εξαιτίας της αμαρτίας.

Friday, April 06, 2007

Ο πιο μεγάλος ευεργέτης του κόσμου



Ο πιο μεγάλος ευεργέτης του κόσμου

Χριστέ μου είσαι εσύ

έχυσες το άγιο αίμα σου

για να σωθεί κάθε ψυχή.

Ο πιο ευσπλαχνικός πατέρας του κόσμου

Χριστέ μου είσαι εσύ

αμέσως συχγωρείς τ' αμαρτωλό παιδί σου

όταν αυτό μετανοεί.

Ο αδελφός του κάθε ανθρώπου

Χριστέ μου είσαι εσύ

του δίνεις ό,τι σου ζητήσει

όταν αυτό τον ωφελεί.

Ο πιο αφοσιωμένος φίλος του ανθρώπου

Χριστέ μου είσαι εσύ

ποτέ δεν τον εγκαταλείπεις

όταν σε περιφρονεί.

Ο πάνσοφος δημιουργός του κόσμου

Χριστέ μου είσαι εσύ

θαυμάζω τα δημιουργήματά σου

και τ' αγαπώ τόσο πολύ.

Ο μόνος παντοδύναμος Θεός του κόσμου

Χριστέ μου είσαι εσύ

θέλω να κάνω το θέλημά σου

με υπακοή.

Ο μόνος Πανάγιος Κύριος του κόσμου

Χριστέ μου είσαι εσύ

θέλω να σε δοξάζω

με την αγνή μου τη ζωή.

Ο ωραιότερος νυμφίος για την κάθε ψυχή

Χριστέ μου είσαι εσύ

θέλω παντοτινά να είμαι μαζί σου

κάθε στιγμή.

elenitheof

Ιησούς Χριστός

"Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος. Παν όπερ αν θέλης εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστής. Εγώ δουλεύσω. Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ. Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης διά σε και αλήτης διά σε, επί σταυρού διά σε, επί τάφου διά σε, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί. Κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός. Πάντα μοι συ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος. Τι πλέον θέλεις;"

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Thursday, April 05, 2007

Η αγάπη του Χριστού


Όλη μου η ζωή
είναι γεμάτη
απ' του Χριστού την αγάπη
κι αυτό με συγκινεί.
Η καρδιά τον αγαπάει
κάθε μέρα που περνάει
πιο πολύ
κι όταν συνειδητοποιεί
πόσο είμαι αμαρτωλή
πονάει.
Τον σκέφτομαι πάνω στον σταυρό
αχ! πόσο αδιαφορώ
και πόσο τον περιφρονώ
όταν όσα έκανε για μένα
τα ξεχνώ.
Πόσες ευεργεσίες
πόσα δώρα μού 'χει δώσει
κι εγώ με τόσες αμαρτίες
τον έχω σταυρώσει.
9/11/05

Wednesday, April 04, 2007

Η ομορφιά της ζωής


Όμορφη κόρη η ζωή
μ' ένα χαμόγελο φωτεινό
ντυμένη με των φεγγαριών το νυφικό
σκορπίζει μύρα και ρόδα στις καρδιές
χορεύοντας με τον ήχο της θάλασσας
πάνω στα κύματα των λουλουδιών.
Τρέφει τα πεινασμένα όνειρα των ανθρώπων
τις μαγικές νύχτες των σιωπηλών τραγουδιών
με τον ξάστερο ουρανό
χαρίζοντας ελπίδες και παρηγοριά
στων άστρων τον πόνο, την πίκρα και τη μοναξιά.
31/8/06

Monday, April 02, 2007

Μαζί σου


Της αγάπης τη χώρα θα 'χω τώρα προορισμό
εισιτήριο δεν έχω, μοναχά αποχωρισμό
εισιτήριο δεν έχω, μοναχά.
Δες ότι η ζωή είναι μια στάλα ταξίδι
και πιες σ' ένα φιλί τον κόσμο
θέλει θάρρος κι αλήθεια μαζί.
Όμως εσύ είσαι τραγούδι
είσαι πόνος κι εγώ σε κυνηγώ
δε σ' αφήνω γι' άλλο τίποτα πάνω στη γη.
Ναι, δεν αφήνω την τρέλα αυτή
γι' άλλο τίποτα πάνω στη γη.
Η ψυχή μου φωνάζει τη φοβισμένη σου αγκαλιά
κι ακολουθώ τις γραμμές σου
μήπως και φτάσω στην καρδιά.
Θέλω να 'μαι μαζί σου μοναχά.
Το τραγούδι Μαζί σου τραγουδά η Έλενα Παπαρίζου


Κέρσορες © "Copy/Paste"