Η χώρα του ονείρου

Πρέπει νά πάρουμε τίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες καί ἀν ὄχι γιατί;

2012-01-25T18:51:00.002+02:00

Συνέχεια από ΕΔΩ

-Πρέπει νά πάρουμε τίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες καί ἀν ὄχι γιατί;

-Ἡ κάρτα τοῦ πολίτη εἶναι ἡ ἠλεκτρονική ταυτότητα τήν ὁποία ὁ Ἑλληνικός λαός ἀρνήθηκε παλαιότερα νά λάβη γιά λόγους πίστεως καί θρησκευτικῆς συνειδήσεως. Στήν ἐν λόγῳ κάρτα, θά ἐνσωματωθοῦν ὁ ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ἀριθμός διαβατηρίου, δίπλωμα ὁδήγησης, ὁ ἐργασιακός ἠλεκτρονικός φάκελςο καί ὅ,τι ἄλλο ἀφορά τόν πολίτη.Τό ἐνσωματωμένο μικροτσίπ πού θά ὑπάρχῃ στήν κάρτα αὐτή μέ τίς δυνατότητες τῆς σύχρονης τεχνολογίας, θά ἐπιτρέπη τόν ἔλεγχο καί τήν παρακολούθηση τῶν πολιτῶν κατόχων καί φυσικά μέσω αὐτοῦ τά δεδομένα θά διαβιβάζονται στό ΚΤΗΝΟΣ (BEAST), δηλαδή στό ὑπερκομπιοῦτερ τῶν Βρυξελλῶν, στό ὁποῖο συγκεντρώνονται πυρετωδῶς τά δεδομένα δισεκατομμυρίων ἀνθρώπων τοῦ πλανήτη.

Τό μικροτσίπ μέ τόν ἀριθμό 666, ὁ ὁποῖος θά ὑπάρχει στήν κάρτα αὐτή ὅπως βεβαιώνουν ὅχι μόνον οἱ εἰδικοί ἀλλά ὄπως ἔχουν παραδεχθεῖ καί πολλοί πολιτικοί, θά φανερώνει τήν πλήρη ὑποτέλεια ὅσων λάβουν τήν κάρτα αὐτή στό ψευτοκράτος τοῦ ψευτομεσσία Ἀντιχρίστου. Τό ἑπόμενο στάδιο καί τελευταῖο θά εἶναι ἡ ἐμφύτευση τοῦ μικροτσίπ στό χέρι ἤ στό μέτωπο, ὅπως προφητεύει ἀλάνθαστα ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στήν Ἀποκάλυψη, μάλιστα αὐτό ἄρχισε νά ἐφαρμόζεται σέ ξένα κράτη. Βέβαια, ἡ διαφορά εἶναι πολύ μικρή, δηλαδή τί νά κρατάς τό μικροτσίπ στό χέρι, τί νά σοῦ τό ἐμφυτεύσουν στό χέρι. Ἡ διαφορά αὐτή συνίσταται ὅτι τώρα ὑπάρχει ἡ δυνατότητα κάποιος νά μετανοήση.

-Γιατί ὄμως ὀφείλω ὡς Ὀρθόδοξος Χριστιανός νά ἀρνηθῶ τήν παραλαβή τῆς κάρτας τοῦ πολίτη βάσει τῆς Ἁγίας Γραφῆς ;

-Ὁ πανάγαθος Θεός ἀπό ἀγάπη πρός τόν ἄνθρωπο ἀπεκάλυψε τά ὅσα πρόκειται νά συμβοῦν στίς ἔσχατες ἡμέρες καί γιά τό θέμα αὐτό, γιά νά μᾶς προφυλάξει, ὥστε νά μήν πλανηθοῦμε καί ὑποκύψουμε στό ἀπαίσιο χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου. Εἶναι μάλιστα τόσο σαφής, τόσο κρυστάλινη καί διαυγής ἡ προφητεία τῆς Ἀποκαλύψεως γιά τό ἐκβιαστικό χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου, τό ὁποῖο θά δεχθῇ ἡ ἀπιστοῦσα ἀνθρωπότητα, ὥστε δέν χωράει ἡ παραμικρή ἀμφιβολία γιά ὅσα μᾶς παραγγέλει. Γιά τόν λόγο αὐτό, ἄλλωστε, στίς μεθοδεύσεις τῶν προπομπῶν τοῦ Ἀντιχρίστου προκειμένου νά ὑποκύψουν στό ἀπαίσιο χάραγμα, ἀντιδροῦν ὄχι μόνον οἱ Ὀρθόδοξοι ἀλλά καί οἱ παπικοί καί προτεστάντες.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος μᾶς παραγγέλει στό ΙΓ κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά ἀναγκάση πάντας, δηλαδή ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἐκτός ὅσων τά ὀνόματα εἶναι γεγραμμένα στό Βιβλίο τῆς Ζωῆς (ΙΓ, 8) νά λάβουν χάραγμα στό δεξί χέρι ἤ στό μέτωπο, ὤστε νά μήν μπορεῖ κανείς νά ἀγοράζῃ ἤ νά πουλᾷ μόνον ὅσοι ἔχουν λάβει τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος του, δηλαδή τό 666.

Ἡ φοβερή αὐτή προφητεία μᾶς προειδοποιεῖ καί μᾶς ἐπεξηγεῖ ὅτι χάραγμα, ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου καί ἀριθμός 666 εἶναι ἰσοδύναμα (Ἀποκ. ΙΓ, 17), δηλαδή ἐξ ἴσου κολάζουν τόν ἄνθρωπο καί ἑπομένως εἶναι ἀπηγορευμένα γιά τόν Χριστιανό.

Πολλοί χριστιανοί ἔχοντας στρέψει ὅλη τους τή προσοχή στό τελικό χάραγμα στό χέρι ἤ στό μέτωπο, δέν ἀντελήφθησαν καί δέν πῆραν ἴσως στά σοβαρά τήν ἀλήθεια αὐτή τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὅτι ὁ ἀριθμός 666 ἀποτελεῖ χάραγμα ἰσοδύναμο τοῦ χαράγματος τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐπίσης δέν λάβαμε ὅλοι στά σοβαρά ὅτι ὁ ἀγώνας μας πρέπει νά στραφεῖ αὐτή τήν στιγμή ἐναντίον τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου 666 καί νά ἐξέλθουμε μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ νικητές, διότι μόνον ὅσοι ἐξέλθουν νικητές ἀπό τόν ἀγώνα θά στεφανωθοῦν ἀπό τόν Θεό (Ἀποκ. ΙΕ, 1-3)

Ὁ Ἀντίχριστος, βέβαια δέν ἦλθε αὐτοπροσώπως ἀκόμη, ἀλλά τό μυστήριον τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται διά τοῦ ἀπαίσιου ἀριθμοῦ 666, καί τῶν ὀργάνων του, ἰλλουμινάτι, μασωνία, τά ἀνώτατα κλιμάκια τῶν κυβερνήσεων τῶν κρατῶν παγκοσμίως, μέχρι καί ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν, τά ὁποία θά προχωρήσουν ἐκ μέρους του στό σφράγισμα πρώτα διά τῆς κάρτας καί ἔπειτα ἐπάνω στά σώματα τῶν ἀνθρώπων.

Τό ὅτι οἱ σκοτεινές δυνάμεις, οἱ ὁποῖες βρίσκονται στήν ὑπηρεσία τοῦ Θηρίου καί προλειαίνουν τόν δρόμο γιά τόν ἐρχομό του, προσπαθόντας νά ἐπιβάλλουν τόν ἀριθμό 666, ὥστε διά τοῦ ἐθισμοῦ νά τόν δεχθοῦν οἱ ἄνθρωποι, εἶναι πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως. Στήν ἀρχή ἐχάραξαν τά προϊόντα, ἔπειτα τά ζῶα, καί σήμερα προχωροῦν θρασύτατα καί ἐκβιαστικά νά χαράξουν τόν ἄνθρωπο, εἴς ἔνδειξιν ὅτι αὐτός ἀνήκει ὀλοκληρωτικά ψυχῇ τε καί σώματι στόν Ἀντίχριστο.

Καί ἐνῶ στά συστήματα πληροφορικῆς θά μποροῦσαν νά χρησιμοποιήσουν ἕναν ὁποιονδήποτε τριψήφιο ἀριθμό γιά νά λειτουργήσον καί νά διασυνδέονται διακυβερνητικά καί παγκόσμια, ἐν τούτοις οἱ ἄνθρωποι τῆς Νέας Ἐποχῆς ἐπέλεξαν τόν ἀπηγορευμένο ἀριθμό γιά τούς Χριστιανούς 666. Μάλιστα, ὅσοι ἄντιδρούμε στό 666, μᾶς ἀποκαλοῦν εἰρωνευόμενοι «παράξενους ἀνθρώπους» «κολλημένους» «Ταλιμπάν» καί αὐτά γιά τούς Νεοεποχίτες. Ὑπάρχει δυστυχῶς ὄμως καί μία μερίδα χριστιανῶν, οἱ ὁποίοι λόγω τοῦ ὅτι συμπορεύονται μέ τόν Οἰκουμενισμό, ποῦ ἐξυπηρετεί τόν ἐρχομό τοῦ Ἀντιχρίστου, καί θεωροῦνται «ἀνοικτά μυαλά» μᾶς ἀποκαλοῦν ἀπό τήν πλευρά τους «παλιοημερολογίτες» «φανατικούς» «στενόμυαλους καί πλανεμένους». Ὑπάρχει καί μία τρίτη μερίδα, χριστιανῶν, πού δέν θέλουν νά χάσουν τό βόλεμά τους, καί νά θυσιάσουν κάτι, ὀπότε ἀντιμετωπίζουν μέ χλιαρότητα τό θέμα.

Ἔχουμε ὅμως, καί ἐμεῖς δικαίωμα νά ἐρωτήσουμε τούς συνοδοιπόρους αὐτούς τοῦ Ἀντιχρίστου: Ποιοί εἶναι οἱ «παράξενοι καί κολλημένοι», ἐμεῖς πού ἀρνούμαστε ἕνα συγκεκριμένο ἀριθμό, ἀπηγορευμένο ἀπό τήν Ἀποκάλυψη, δηλαδή τό 666, ἤ κολλημένοι εἶναι οἱ Νεοεποχίτες οἱ ὁποῖοι ἀπορίπτουν τούς 999 τριψήφιους ἀριθμούς καί μᾶς ἐπιβάλλουν ἐτσιθελικά τόν 666, παραβιάζοντας τήν θρησκευτική μας συνείδηση;

Ἐμεῖς, ὡς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι καί νομοταγεῖς πολίτες, προσπαθοῦμε μέ τή συλλογή ὑπογραφῶν καί μέ κάθε νόμιμη διαμαρτυρία νά ὑπενθυμίσουμε στήν πολιτεία νά σεβασθῇ τά συνταγματικῶς κατοχυρωμένα δικαιώματα τῆς προσωπικῆς μας ζωῆς καί ἐλευθερίας καθῶς καί τῆς θρησκευτικῆς μας συνείδησης. Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀρνούμαστε νά παραλάβουμε τήν ἠλεκτρονική κάρτα πολίτη, ὄχι μόνον γιά τούς παραπάνω λόγους οὔτε γιατί ἀποστρεφόμεθα την τεχνολογία, ἀλλά κυρίως διότι ἡ ἠλεκτρονική αὐτή ταυτότητα περιέχει τόν δυνώνυμο ἀριθμό τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Γιά λόγους Πίστεως. Διότι ἡ ἀποδοχή τοῦ 666 πού σύμφωνα μέ τήν ἀποκάλυψη εἶναι ἀριθμός – σύμβολο τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου καί χάραγμα ἰσοδύναμο τοῦ χαράγματος τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἀποτελεῖ ἐνυπόγραφη προδοσία τοῦ Χριστοῦ.

Διότι τό 666 εἶναι καθιερωμένο σύμβολο-ἐμβλημα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τῶν ἀντιχρίστων ὀργάνων καί ὀργανώσεων, τῶν σατανιστῶν, εἶναι φορέας ἐν δυνάμει ὅλης τῆς ἀντίχριστης φιλοσοφίας καί ἐκφράζει τήν ἀποστασία ἀπό τόν Χριστό. Πῶς λοιπόν, θά ἔχω τόν Χριστό στόν ὦμο καί τόν διάβολο παραμάσχαλα;

Ἡ Ἀποκάλυψις προειδοποιεῖ μέ τιμωρία αἰωνίου βασανισμοῦ ὅσων τολμήσουν νά λάβουν τό χάραγμα , τό ὄνομα ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Διά αὐτό οἱ τρισόλβιοι Ἅγιοι Πατέρες μᾶς προειδοποιοῦν καί μᾶς ἐπεξηγοῦν ὅτι οἱ ἄνθρωποι θά κρατοῦν τήν σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου 666 προτοῦ αὐτός ἐμφανισθεῖ (Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολ., Ἐφραίμ ὁ Σύρος)./

Κατά τόν Ἅγιο Ἱππόλυτο, ἡ χρησιμοποίηση τοῦ ἀριθμοῦ 666 ἰσοδυναμεῖ μέ ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Βαπτίσματος (PG 10, 923-33).

Οἱ Ἅγιοι Ἀνδρέας καί Ἀρέθας Καισαρείας, μιλώντας περί τῶν ἐρχάτων χρόνων μᾶς προφητεύουν ἀνατριχιαστικά τίς σημερινές σατανικές ἠλεκτρονικές κάρτες μέ τό 666, ἰδιαίτερα τήν ὑποχρεωτική γιά ὄλους κάρτα τοῦ πολίτη, ἡ ὁποία θά φέρη καί τήν φωτογραφία τοῦ κατόχου.

Εἰδικώτερα τό χάραγμα 666 τό ὀνομάζουν οἱ Ἅγιοι αὐτοί Πατέρες «ψῆφον» (PG 106, 340). Δηλαδή, μᾶς προειδοποιοῦν ὅτι ὁ σατανᾶς θά δώση στούς ἀνθρώπους τῶν ἐσχάτων χρόνων «ψῆφον ἐντριβῆ». Ψῆφος σημαίνει μικρό πλακίδιο (σάν τραπουλόχαρτο), μέ τό ὁποῖο ἐψήφιζαν τήν ἐποχή ἐκείνη οἱ ἄνθρωποι, ἀναγράφοντας ἐπάνω σέ αὐτό τό ὄνομα τῆς ἀρεσκείας των. Ἡ λέξιςξ ἐντριβῆς- τοῦ ἐντριβοῦς σημαίνει πλακίδιο σάν τραπουλόχαρτο καθημερινῆς χρήσεως, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι οἰ σημερινές σατανικές ἠλεκτρονικές κάρτες μέ τό 666 καί ὅπως θά εἶναι σέ λίγο ἡ ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη.

Στό κατά Ἰωάννη Εὐαγγέλιο στό Γ κεφάλαιο ὁ Κύριος μᾶς ἀναφέρει ὅτι «τά ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ’ ὄνομα, καί ἐξάγει αὐτα. Καί τά πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τήν φωνήν αὐτοῦ. Ἀλλοτρίῳ δέ οὐ μή ἀκολουθήσουσιν, ἀλλά φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τήν φωνήν». Τό μεγαλύτερο ἀγαθό πού χάρισε στόν ἄνθρωπο ὁ Θεός εἶναι τό αὐτεξούσιο. Αὐτό τό αὐτεξούσιο τώρα, θέλει ὁ ἀντίχριστος νά τοῦ τό παραδώσωμε ἐτσιθελικά, ἐκβιάζοντάς μας μέ τήν στέρηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἀν δέν πάρουμε αὐτήν τήν κάρτα τοῦ πολίτη μέ τό 666, πού μάς μετατρέπει σέ ἕνα ἀριθμό, ἀπρόσωπο, χάνοντας τό κατ’ εἰκόνα καί ἀδυνατώντας νά φθάσουμε τό καθ’ ὁμοίωσιν. Καί ἐνῶ ὁ Κύριος φωνάζει τά πρόβατά του κατ’ ὅνομα, τό ὄνομα πού δίνεται σέ κάθε πιστό τήν ἠμέρα τῆς βαπτίσεώς του, καί πού συντάσεται μέ τόν Χριστό καί ἀποτάσεται τόν Σατανά, τώρα ὁ Ἀντίχριστος θέλει νά μᾶς δώσει ἕνα ἰσόβιο ἀριθμό, ποῦ μᾶς ἀποτάσσει ἀπό τόν Χριστό καί μᾶς συντάσει στό κράτος του, καί τελικά μετά θάνατον στήν αἰώνιο κόλαση.

Ἀπό τά παραπάνω ἁγιογραφικά καί ἁγιοπατερικά ἐπιχειρήματα γίνεται σαφές ὅτι ὁ ἀριθμός 666 τοῦ Ἀντιχρίστου εἶναι ἀσυμβίβαστος μέ τήν χριστιανική μας ἰδιότητα καί ὅτι ἀποτελεί ἄρνηση Χριστοῦ ἡ παραλαβή τῆς ἠλεκτρονικής κάρτας τοῦ πολίτου. Ἔφθασε ἡ ὥρα νά δοκιμασθῆ ἡ πίστη μας στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἡ περίοδος τοῦ ἀκίνδυνου Χριστιανισμοῦ πέρασε. Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός δέν ἐπιτρέπεται νά κρατᾶ στό ἕνα χέρι τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Σωτήρος Χριστοῦ καί στό ἄλλο τόν ἀπαίσιο ἀριθμό 666 τοῦ Ἀντιχρίστου. Κανείς δέν μπορεῖ νά δουλεύει σέ δύο Κυρίους.

Ἀς προσευχόμαστε στόν Κύριο καί Σωτήρα Χριστό, νά μᾶς ἐνδυναμώση καί νά μὰς ἐνισχύση, νά μείνουμε πιστοί μέ τήν Χάρη Του στό ἱερό Εὐαγγέλιο, νά μήν ὑποκύψουμε ἀπό δειλία, ὀλιγοπιστία ἤ φιλοτομαρισμό στήν στέρηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, προκειμένου νά δεχθοῦμε τήν κάρτα τοῦ πολίτη μέ τόν ἀριθμό-χάραγμα 666, καί νά γίνουμε σημαδεμένοι τοῦ Ἀντιχρίστου.(Τέλος)

www.proskynitis.blogspot.com

Συνομιλώντας με έναν αγιορείτη- μία εκ βαθέων εξομολόγηση Α,Β,Γ,Δ,Ε,ΣΤ ΕΔΩ

http://www.proskynitis.blogspot.com/search/label/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CF%8E%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82%20%CE%BC%CE%B5%20%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B7

Η πλάνη της Νέας Εποχής

2012-01-19T23:00:00.003+02:00

Μετά από προβληματισμούς και έρευνα σε χριστιανικές ιστοσελίδες, σε χριστιανικά βιβλία με τα λόγια των Αγίων Πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατέληξα στα εξής συμπεράσματα:

Ο άνθρωπος μπορεί να θεραπευτεί από όλα τα πάθη και να φτάσει σ' αυτή τη ζωή στην καθαρότητα, στο φωτισμό και στη θέωση μόνο μέσα στην ορθόδοξη εκκλησία με τη συμμετοχή στα μυστήρια, με τη μετάνοια, την εξομολόγηση, την υπακοή στον πνευματικό, τη νηστεία, την εγκράτεια, τη Θεία Κοινωνία, την προσευχή, τον εκκλησιασμό, τη μελέτη του θελήματος του Θεού στα βιβλία των Πατέρων της Εκκλησίας και με τη μελέτη της Αγίας Γραφής.

Όταν δεν υπάρχει υπακοή στον πνευματικό, ο άνθρωπος δεν έχει ταπείνωση αλλά έχει πάθη όπως εγωισμό, υπερηφάνεια, κενοδοξία, ανθρωπαρέσκεια, φιλαυτία.

Νομίζει ότι βλέπει αγγέλους αλλά είναι δαίμονες που τον καθοδηγούν στην πλάνη ότι είναι ο ίδιος Θεός και σε πολλά άλλα ψέματα όπως έκανε ο διάβολος στον Αδάμ και στην Εύα.

Νομίζει ότι αγαπάει όλους τους ανθρώπους αλλά αγαπάει μόνο τον εαυτό του γιατί τέλεια αγάπη σημαίνει ένωση με το Θεό ο οποίος είναι ταπεινός και ακενόδοξος όπως μας έδειξε ο Χριστός με τη ζωή του και τη διδασκαλία του.

Δεν υπάρχει μετενσάρκωση γιατί ο Θεός φροντίζει σ' αυτή τη ζωή με διάφορες δοκιμασίες να βοηθήσει τους ανθρώπους να θεραπεύσουν και να καθαρίσουν την ψυχή τους από τα πάθη ώστε στην άλλη ζωή να απολαμβάνουν να τον βλέπουν σα φως κι όχι να τους καίει σα φωτιά.

Το Θεό που είναι φως για να τον δούμε πρέπει να έχουμε ταπείνωση και καθαρότητα από τα πάθη για να μας δυναμώσει με τη χάρη του να αντέξουμε και να δούμε το άκτιστο φως όπως το είδαν οι Άγιοι που καθαρίστηκαν κι έφτασαν στην ταπείνωση με υπακοή στο θέλημα του Θεού και σε πνευματικό και μέσα από την ασκητική και χριστιανική ζωή και τη συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας.

Η κενοδοξία μας οδηγεί να μιλάμε για τον εαυτό μας κι αυτό δεν αρέσει στο Θεό ενώ το καλύτερο είναι η σιωπή και η ταπείνωση όπως έκαναν η Παναγία και οι Άγιοι. Καλύτερα να μιλάμε στον πνευματικό μας ο οποίος θα μας προστατεύσει από πολλές παγίδες του πονηρού και θα μας δώσει τις κατάλληλες συμβουλές για τη θεραπεία της ψυχής.

Ο διαλογισμός είναι προσευχή στους δαίμονες.

Οι εξωγήινοι είναι δαίμονες ή μυστικά πειράματα κάποιων ανθρώπων με σατανικά σχέδια.

Πολλά όνειρα προέρχονται από δαίμονες και δεν πρέπει να τα πιστεύουμε.

Οι άγγελοι που εμφανίζονται και κάνουν θεραπείες ή διδάσκουν είναι δαίμονες γιατί οι άνθρωποι που τους βλέπουν δεν κάνουν υπακοή σε πνευματικό ώστε να ταπεινωθούν και να καθαριστούν κι έτσι τους εξαπατούν οι δαίμονες.

Οι ικανότητες που έχουν κάποιοι οφείλονται στους δαίμονες με σκοπό να τους οδηγήσουν στην υπερηφάνεια.

Η Νέα Εποχή ανακατεύοντας όλες τις θρησκείες προσπαθεί να απομακρύνει τους ανθρώπους από την ορθόδοξη πίστη και την ορθόδοξη εκκλησία και να προετοιμάσει τους ανθρώπους να λατρεύουν τον εαυτό τους και το διάβολο για Θεό.

Ο σκοπός της χριστιανικής ζωής και της υπακοής σε πνευματικό είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος που καθαρίζει, φωτίζει και θεώνει την ταπεινή, υπάκοη και μετανοημένη ψυχή και χαρίζει τους καρπούς και τις αρετές, αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότητα, αγαθοσύνη, πίστη, πραότητα, εγκράτεια και τα υπερφυσικά χαρίσματα, διορατικό, προορατικό, ιαματικό.

Το ανακάτεμα όλων των θρησκειών δεν είναι ορθόδοξη πίστη και δεν οδηγεί στη θέωση αλλά στην αυτοθέωση και την υπερηφάνεια του διαβόλου. Η υπερηφάνεια είναι η μεγαλύτερη αμαρτία που μας χωρίζει από το Θεό.

Πρέπει να ερευνούμε για να μάθουμε την αλήθεια και το θέλημα του Θεού στα λόγια των Αγίων Πατέρων της Ορθόδοξης εκκλησίας γιατί αυτοί μετά από την κάθαρση από τα πάθη έφτασαν στο φωτισμό και στη θέωση κι όχι στα λόγια ανθρώπων που έχουν απομακρυνθεί από την ορθόδοξη παράδοση και πίστη και πιστεύουν σε πλάνες που τους υποβάλλουν οι δαίμονες.

Πρόσεξε τον εαυτό σου. Αν σε έχουν εξαπατήσει οι δαίμονες, αν είναι πλάνη όλα αυτά που πιστεύεις κι αν δεν σε έχει φωτίσει η χάρις του Θεού, θα το καταλάβεις γιατί δε θα μπορείς να κάνεις υπακοή σε πνευματικό και να ταπεινωθείς γιατί θα έχεις ήδη αναπτύξει πολύ το προσωπικό σου θέλημα, τον εγωισμό, τη φιλαυτία και την υπερηφάνεια. Θα σκέφτεσαι ότι οι πνευματικοί και η εκκλησία κάνουν λάθος, εσύ τα ξέρεις καλύτερα από όλους και μάλιστα μπορείς και να θεραπεύεις τους ανθρώπους. Αυτά τα πάθη μας εμποδίζουν να ενωθούμε με το Θεό και να αγαπήσουμε το Θεό και το συνάνθρωπο με ανιδιοτέλεια και αυτοθυσία.
Αν όμως σε φωτίσει η χάρις και ξεφύγεις από τις πλάνες τότε οι δαίμονες θα σε πολεμήσουν πάρα πολύ έντονα με λογισμούς, όνειρα και με διάφορους τρόπους που χρησιμοποιούν. Θα χρειαστείς πνευματικό για να σε βοηθήσει και να σε καθοδηγήσει. Όμως θα νικήσεις στο τέλος όλους τους πειρασμούς με την ταπείνωση και την υπακοή στον πνευματικό.

elenitheof

Αυτοί που πήραν τα βουνά "Ο Κώστας"

2012-01-12T16:18:00.000+02:00

Η Βάπτιση Μυστήριο της Εκκλησίας για τους Γονείς (Ἐπιτρέπονται δύο ὀνόματα;)

2012-01-05T15:41:00.000+02:00

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Ἀγαπητοί γονεῖς,

Ἡ χαρά σας εἶναι μεγάλη καθώς ἑτοιμάζεστε γιά τή βάπτιση τοῦ παιδιοῦ σας. Κι ὅλες οἱ χαρούμενες φροντίδες σας στρέφονται γύρω ἀπό τά βαπτιστικά, τούς καλεσμένους, τόν ἀνάδοχο, τό ὄνομα, τό τραπέζι. Ἔχετε ὅμως σκεφτεῖ, ὅσο πλησιάζει ἡ μέρα, τή βάπτιση ὄχι σάν κοινωνικό γεγονός ἀλλά ὡς Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας;

Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός βεβαιώνει ὅτι, «ὅποιος δέν γεννηθεῖ ἀπό τό νερό κι ἀπό τό Πνεῦμα, δέν μπορεῖ νά μπεῖ στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ» (Ἰω. 3,5), γιατί «ὁ πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται» (Μάρκ. 16,16). Τό Βάπτισμα δέν εἶναι μιά συμβολική τελετή ἀλλά ἕνα γεγονός μέ ὑπαρξιακές διαστάσεις.

Στή βάπτιση θά γεννηθεῖ πραγματικά τό παιδί σας! Ἐκεῖ, στήν κολυμβήθρα, τήν πνευματική μήτρα τῆς Ἐκκλησίας, ὁ παλαιός ἄνθρωπος τῆς φθορᾶς θά πεθάνει καί θά ἀπορριφθεῖ, γιά νά ἀναγεννηθεῖ ὁ νέος τῆς ἀφθαρσίας, ὅπως πέθανε καί ἀναστήθηκε ὁ Χριστός. Ἐκεῖ τό παιδί σας θά ἐνσωματωθεῖ στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ὅπως ἕνα κλαδί μπολιάζεται στόν κορμό τοῦ δένδρου. Θά γίνει ναός τοῦ Θεοῦ, γιατί τό Ἅγιο Πνεῦμα μέ τά χαρίσματά του θά κατοικήσει πλέον μέσα του. Ἀπό ἐκείνη τήν ἡμέρα τό ὄνομά του θά γραφτεῖ στό βιβλίο τῆς ζωῆς, προορισμένο γιά τήν αἰωνιότητα! Ἕνας ἄγγελος θά τό συνοδεύει πλέον σέ ὅλη του τή ζωή, ἀχώριστος σύντροφός του σέ κάθε στιγμή, καί καμιά δαιμονική ἐνέργεια δέν θά εἶναι σέ θέση νά τό βλάψει. Ὁ Θεός θά ἀκούει προσεκτικά τίς προσευχές του καί τό βλέμμα του θά εἶναι διαρκῶς στραμμένο πάνω του μέ ἰδιαίτερη φροντίδα.

Στά χέρια σας, πλέον, δέν θά κρατᾶτε ἁπλά τό παιδί σας, πού ἀναμφίβολα εἶναι ἕνα ἀνεκτίμητο δῶρο τοῦ Θεοῦ σέ σᾶς, ἀλλά μιά ζωντανή εἰκόνα τοῦ Θεοῦ· ἕνα μελλοντικό πολίτη τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν.

Χαρεῖτε, λοιπόν, μαζί μέ τό παιδί σας αὐτήν τήν προσωπική του Πεντηκοστή, ὅπως οἱ πρώτοι πιστοί, οἱ ὁποῖοι, ὅταν συνειδητοποίησαν τί συνέβη στό ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ, «κατενύγησαν τῇ καρδίᾳ» (Πράξ. 2,37)· γέμισε ἡ καρδιά τους μέ ἱερό δέος, συγκίνηση καί κατάνυξη! Γιατί, αὐτό πού ἐξωτερικά μοιάζει μέ ἕνα συνηθισμένο λουτρό πού κάνετε καθημερινά στό παιδί σας, εἶναι ἕνα μεγαλειῶδες ὑπαρξιακό γεγονός μέ αἰώνια προοπτική. Ἔτσι ὅμως συμβαίνει μέ ὅλα τά μυστήρια: μέσα ἀπό ἁπλά ὑλικά στοιχεῖα καὶ συνηθισμένες πράξεις ἐνεργεῖ ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ, πού ἀνακαινίζει καί χαριτώνει ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους. Ἀρκεῖ νά πιστέψουμε καί νά ἐκζητήσουμε τή σωστική χάρη τοῦ Κυρίου.

ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΒΑΠΤΙΣΗ; Μά ποῦ ἀλλοῦ παρά στό πνευματικό σας σπίτι, τόν Ἱερό Ναό τῆς ἐνορίας σας στά ὅρια τῆς ὁποίας κατοικεῖτε! Θά εἶναι μεγάλη χαρά γιά τό παιδί σας, καθώς θά μεγαλώνει καί θά κινεῖται στούς χώρους τοῦ ναοῦ, νά γνωρίζει ὅτι ἐκεῖ βαπτίστηκε· ἐκεῖ ἀναγεννήθηκε πνευματικά. Θά συνδεθεῖ μέ τόν ἱερό χῶρο καί συναισθηματικά, ὅπως ἄλλωστε ὅλοι μας συνδεόμαστε μέ τόν τόπο πού γεννηθήκαμε.

Γι᾽ αὐτό καί δέν πρέπει νά γίνονται βαπτίσεις σέ ἄλλες ἐνορίες. Πολύ περισσότερο δέν ἐπιτρέπεται νά γίνονται βαπτίσεις σέ παρεκκλήσια ἤ ἰδιωτικά παρεκκλήσια «κτημάτων». Στήν ἐνορία σας τηρεῖται Μητρῶο βαπτίσεων ἀπ᾽ ὅπου θά ἐξυπηρετηθεῖτε ὅταν παραστεῖ ἀνάγκη.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΒΑΠΤΙΣΗ;

Τό Βάπτισμα στήν πρώτη Ἐκκλησία ἐτελεῖτο τήν Κυριακή στή διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας. Ἔτσι, συμμετεῖχε ὅλο τό ἐκκλησίασμα καί ὄχι μόνο κάποιοι συγγενεῖς καί φίλοι. Ἀργότερα -μέ τήν ἀλλαγή συνθηκῶν ζωῆς- τό Βάπτισμα ἀποσπάσθηκε ἀπό τή θεία Λειτουργία καί γίνεται ξεχωριστά καί ἄλλες ἡμέρες καί περιορίστηκε σέ οἰκογενειακό γεγονός. Ὡστόσο, ἡ πλέον κατάλληλη ἡμέρα γιά ἕνα μυστήριο χαρᾶς, ὅπως εἶναι τό Βάπτισμα, παραμένει ἡ Κυριακή.

Μήν ἀναβάλλετε τή βάπτιση τοῦ παιδιοῦ σας. Φροντίστε νά εἶναι μικρό, λίγων μηνῶν, γιά νά μή στερεῖται τή χάρη τοῦ μυστηρίου. Γιά νά μή φοβηθεῖ τήν ὥρα τοῦ βαπτίσματος, ἀλλά νά συνεργαστεῖ μέ τόν λειτουργό.

Θά πᾶτε στόν Ναό τῆς ἐνορίας σας καί θά καθορίσετε μέ τόν ἐφημέριο τήν ἡμέρα καί τήν ὥρα τοῦ μυστηρίου προσκομίζοντας καί τό σχετικό ἀντίγραφο τῆς Ληξιαρχικῆς Πράξης Γεννήσεως τοῦ παιδιοῦ।

Ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τήν τέλεση τοῦ Μυστηρίου εἶναι ἡ συμφωνία καί ἡ παρουσία καί τῶν δύο γονέων τοῦ παιδιοῦ.

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Συνήθως οἱ φροντίδες πού ἀπορροφοῦν ὅλο τό ἐνδιαφέρον ἀφοροῦν τίς προετοιμασίες γιά πολύ δευτερεύοντα ζητήματα καί μᾶς διαφεύγει ἡ προετοιμασία γιά τό ἴδιο τό Μυστήριο. Προετοιμαστεῖτε γιά τό μεγάλο γεγονός. Ἐμβαθύνετε στό νόημα τοῦ Μυστηρίου μέσα ἀπό τήν ἀνάγνωση ἑνός ἀπό τά τόσα ἀξιόλογα βιβλία πού κυκλοφοροῦν. Προσευχηθεῖτε θερμά γιά τόν κορυφαῖο αὐτό σταθμό τῆς ζωῆς τοῦ παιδιοῦ σας. Ἐπιδιῶξτε νά ἐξομολογηθεῖτε στόν πνευματικό σας καί ἑτοιμαστεῖτε νά κοινωνήσετε στή θεία Λειτουργία ἐκείνης τῆς ἡμέρας. Ἡ πρώτη Ἐκκλησία ὅριζε ὡς ἡμέρα νηστείας τήν παραμονή τοῦ Βαπτίσματος.

Ο ΑΝΑΔΟΧΟΣ

Ὁ ρόλος του δέν εἶναι ἁπλά νά φροντίσει γιά τά πρακτικά ζητήματα ἤ νά κάνει δῶρα στό παιδί ἤ γιά νά δημιουργήσει κοινωνικές σχέσεις. Ἡ παρουσία του εἶναι οὐσιαστική καί ἀπαραίτητη. Ἐγγυᾶται στήν Ἐκκλησία γιά τόν νεοφώτιστο καί τήν πρόοδό του στήν πίστη.

Στίς περιπτώσεις τοῦ νηπιοβαπτισμοῦ, ἀναπληρώνει τήν ἔλλειψη βούλησης τοῦ νηπίου, ὁμολογεῖ πίστη ἐξ ὀνόματός του, ἀλείφει μέ τό καθαγιασμένο λάδι, πού ὁ λειτουργός θά ρίξει στίς παλάμες του, τό κεφάλι τοῦ παιδιοῦ καί ὅλο του τό σῶμα. Ἀναλαμβάνει τήν ὑποχρέωση νά συμπράξει μαζί μέ τούς γονεῖς στή χριστιανική ἀνατροφή τοῦ παιδιοῦ.

Ἔτσι, ἀνάδοχος δέν μπορεῖ νά εἶναι ἀλλόθρησκος ἤ ἄλλου δόγματος (Ρωμαιοκαθολικός, Προτεστάντης κ.ἄ.), ἤ ἄνθρωπος πού ἀρνεῖται τήν ὀρθόδοξη πίστη καί ὁμολογεῖ ἀθεΐα. Ἐάν εἶναι ἔγγαμος, ὀφείλει ὁπωσδήποτε νά ἔχει τελέσει θρησκευτικό γάμο. Ἐπίσης, νά ἔχει καί τήν κατάλληλη ἡλικία.

Μέ ἄλλα λόγια, ὁ ἀνάδοχος πρέπει νά εἶναι συνειδητό μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ἄνθρωπος μέ ζωντανή πίστη καί συνεπῆ χριστιανική ζωή.

Ὁ ἀνάδοχος πολύ ἐνωρίς θεωρήθηκε ὡς πνευματικός πατέρας τοῦ ἀναδεκτοῦ ἤ τῆς ἀναδεκτῆς.।Γι᾽ αὐτό -λόγω τῆς πνευματικῆς αὐτῆς συγγένειας- δενμποροῦν νά συνάψουν γάμο.। Γάμος ἐπίσης δέν μπορεῖ νά γίνει μεταξύ παιδιῶν πού ἔχουν τόν ἴδιο ἀνάδοχο, ἐπειδή θεωροῦνται πνευματικά ἀδέλφια।

ΤΟ ΟΝΟΜΑ

Κατά τήν ἀρχαία τάξη τῆς Ἐκκλησίας μας, τό ὄνομα δίδεται στό παιδί τήν ὄγδοη ἡμέρα ἀπό τή γέννησή του. Στό Εὐχολόγιο ὑπάρχει εἰδική ἀκολουθία. Στίς μέρες μας ἡ ὀνοματοδοσία ἔχει συνδεθεῖ ἐθιμικά μέ τό βάπτισμα. Πρέπει ἀπαραίτητα νά εἶναι ὄνομα χριστιανικό γιά νά ἔχει τό παιδί προστάτη του τόν ἅγιο τοῦ ὁποίου φέρει τό ὄνομα. Γιά λόγους ἱστορικῆς συνέχειας ἡ Ἱερά Σύνοδος δέχτηκε νά δίνονται καί ὀνόματα ἀπό τήν ἀρχαιότητα. Ἄλλα ὅμως ὀνόματα δέν πρέπει νά δίνονται.

Τό ὄνομα εἶναι δηλωτικό τοῦ προσώπου καί ἕνα πρόσωπο ἔχει ...ἕνα ὄνομα! Ἡ ἐπιμονή κάποιων γονέων νά θέλουν νά δώσουν στό παιδί τους δύο καί τρία ὀνόματα εἶναι αὐθαίρετη. Ξεκινᾶ ἀπό μικροσυναισθηματισμούς γιά νά ἱκανοποιήσουν τούς παποῦδες καί τίς γιαγιάδες. Ἄλλοι, ἐνῶ ἔταξαν τό παιδί τους κατά τήν κύηση σέ ἕναν ἅγιο, τήν ὥρα τῆς βάπτισης θέλουν νά δώσουν καί δεύτερο ὄνομα, πράγμα πού ἀθετεῖ τό τάξιμό τους.

Ἔτσι, καταλήγουμε νά φωνάζουμε τό παιδί, ὄχι μέ τό ὄνομά του, ἀλλά μέ ἕνα ὑποκοριστικό πού προέρχεται ἀπό τήν κακοποιημένη σύντμηση τοῦ ἑνός ἤ τή σύνθεση τῶν περισσοτέρων ὀνομάτων.

Τό ὄνομα τοῦ παιδιοῦ σας εἶναι προορισμένο γιά τήν αἰωνιότητα καί αὐτή ἡ προοπτική τοῦ προσδίδει ἱερότητα. Ὡς χριστιανοί ὀφείλουμε νά σεβόμαστε τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας καί νά μήν κάνουμε τοῦ κεφαλιοῦ μας.

Ο ΣΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

Ὁ ναός μας εἶναι τόπος ἱερός, ἀφιερωμένος στή λατρεία τοῦ Θεοῦ. Γι᾽ αὐτό σεβόμαστε τήν ἱερότητα καί τήν αἰσθητική τοῦ ναοῦ. Καμιά «διακοσμητική» ἐπέμβαση δέν εἶναι ἐπιτρεπτή στήν ἁγία κολυμβήθρα, τόν διάδρομο τοῦ ναοῦ, τόν πρόναο καί γενικά τόν ἐσωτερικό ἤ τόν ἐξωτερικό χῶρο τοῦ ναοῦ. Μπορεῖτε νά βάλετε μία ἤ δύο ἀνθοστῆλες στόν σολέα. Τίποτε ἄλλο!

Ὅλα τά ἄλλα πού «πρέπει»(;) νά ἀγοράσετε, χρησιμοποιῆστε τα στόν χῶρο πού θά παραθέσετε τό γεῦμα στούς καλεσμένους καί συγγενεῖς σας, ὄχι ὅμως στόν ναό! Θυμηθεῖτε ὅτι ἡ μόνη φορά κατά τήν ὁποία ὁ Κύριος ἐπέδειξε ἱερή ἀγανάκτηση ἦταν ὅταν διαπίστωσε τή βεβήλωση τοῦ ναοῦ!

Τό ἴδιο ἰσχύει γιά τίς φωτογραφήσεις καί τά βίντεο τά ὁποῖα ἐπιτρέπονται κατ᾽ οἰκονομίαν τὴν ὥρα τοῦ Μυστηρίου. Ὅμως οἱ ἐπαγγελματίες ἤ οἱ ἐρασιτέχνες φωτογράφοι καί λῆπτες πρέπει νά ἐνεργοῦν μέ διακριτικότητα, μέ σεβασμό πρός τό τελούμενο μυστήριο, χωρίς νά ἐνοχλοῦν καί χωρίς νά μεταβάλλουν τόν Ἱερό Ναό σέ στούντιο.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

Συχνά γινόμαστε μάρτυρες ἀπαράδεκτης συμπεριφορᾶς στόν ναό κατά τήν τέλεση μιᾶς βάπτισης. Ἤρθαμε μέ τή θέλησή μας γιά ἕνα δικό μας ἄνθρωπο· γιά νά προσευχηθοῦμε στόν Θεό νά στείλει τή χάρη του. Κα,ί ἀντί τῆς προσευχῆς, αὐτό πού παρατηροῦμε εἶναι ὁ θόρυβος, οἱ συζητήσεις, ὁ ἐνδυματολογικός σχολιασμός, ἡ ἀδιαφορία, οἱ ἄσκοπες μετακινήσεις.

Ἄν ζούσαμε ἄραγε στήν ἐποχή τοῦ Κυρίου καί μᾶς προσκαλοῦσε νά παραβρεθοῦμε στή βάπτισή Του στόν Ἰορδάνη, ἐκεῖ ὅπου ἔκανε αἰσθητή τήν παρουσία της ἡ Ἁγία Τριάδα, μέ τί εἴδους ἐμφάνιση θά πηγαίναμε καί μέ ποιό τρόπο θά στεκόμασταν καί πῶς θά συμμετείχαμε; Καί στή βάπτιση τοῦ παιδιοῦ σας ὅμως θά ἐπαναληφθεῖ τό ἴδιο συγκλονιστικό γεγονός! Στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδας βαπτίζεται! Τό Ἅγιο Πνεῦμα παρίσταται ἀοράτως. Ἐκεῖνο ἐνεργεῖ τήν πνευματική ἀναγέννηση τοῦ βρέφους.

Ὁ Ἱερός Ναός δέν εἶναι τόπος ἐπίδειξης ἀλλά ἐπικοινωνίας μέ τόν Θεό. Ἡ ματαιοδοξία, ἡ χλιδή, ἡ ἐξεζητημένη ἕως καί προκλητική ἐνδυμασία δέν συμβιβάζονται μέ τή χριστιανική μας ἰδιότητα καί προκαλοῦν τήν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ! Ἄλλωστε ἀποτελεῖ σχῆμα ὀξύμωρο νά ἐρχόμαστε στόν ναό γιά νά βαφτίσουμε τό παιδί μας, πού σημαίνει νά ντυθεῖ «ἔνδυμα ἀφθαρσίας», καί τήν ἴδια στιγμή ἐμεῖς μέ τή δική μας «ἐνδυμασία» καί συμπεριφορά νὰ προσβάλλουμε τήν ἱερότητα τοῦ μυστηρίου καί νά προβάλλουμε τήν πνευματική γύμνια τῆς ψυχῆς μας!

ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ

Ἡ ἀπόλουση. Τό νερό τῆς κολυμβήθρας εἶναι ἁγιασμένο. Γι᾽ αὐτό καί δέν καταλήγει στήν ἀποχέτευση ἀλλά στό χωνευτήρι τοῦ ναοῦ. Τό ἴδιο πρέπει νά γίνει καί μέ τά νερά ἀπό τό πρῶτο μπάνιο τοῦ παιδιοῦ σας μετά τρεῖς ἡμέρες, καθώς καί τά πρώτα νερά ἀπό τό πλύσιμο τῶν ρούχων του τά ὁποῖα θά πλύνετε σέ μιά μικρή λεκάνη.

Ἄν πρακτικά δέν μπορεῖτε νά τά φέρετε στό χωνευτήρι τοῦ ναοῦ, τουλάχιστον ἀδειάστε τα στόν κῆπο γιά νά ἀπορροφηθοῦν στό ἔδαφος. Βλέπετε ἡ εὐλάβεια, χωρίς νά ἐκπίπτει σέ τυπολατρία, γνωρίζει νά προσέχει καί τίς λεπτομέρειες.

Ἡ θεία κοινωνία. Τά νήπια καί τά μικρά παιδιά, βαπτισμένα καί μυρωμένα, ἔχουν ἀνάγκη τή συχνή Θεία Κοινωνία καί ὄχι μόνο «τίς τρεῖς ἑπόμενες Κυριακές» μετά τή βάπτισή τους. Ὅταν τά φέρνετε τακτικά στόν ναό γιά νά κοινωνοῦν, τούς προσφέρετε ἀπό τήν τρυφερή αὐτή ἡλικία τήν οὐράνια τροφή τῆς ψυχῆς. Χαριτώνονται. Τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ τά φυλάσσει ἀπό κάθε κακό. Ἐπίσης μαθαίνουν νά ζοῦν ὡς παιδιά τοῦ Θεοῦ, συνηθίζουν καί δέν φοβοῦνται οὔτε ἀντιδροῦν, ὅπως συμβαίνει μέ κάποια παιδιά πού οἱ μητέρες τά φέρνουν σπάνια γιά νά κοινωνήσουν.

Ἡ κατήχηση. Ἡ ζωή προέρχεται μόνο ἀπό ζωή. Αὐτό ἰσχύει ὄχι μόνο γιά τή βιολογία, ἀλλά καί γιά τήν πίστη. Τή δική σας βιωματική πίστη καλεῖστε νά μεταδώσετε στό παιδί σας καί νά τήν αὐξήσετε.

Μέσα σ᾽ ἕνα χαρούμενο κλίμα ἐμπιστοσύνης καί ἐλευθερίας, θά τό μάθετε νά κάνει τόν σταυρό του, νά ψελλίζει τίς πρῶτες προσευχές του, θά τοῦ διαβάζετε ὄμορφες διδακτικές βιβλικές ἱστορίες, θά βιώσει μαζί σας τόν ἐκκλησιασμό, τή λειτουργική καὶ μυστηριακή ζωή, τό μυστήριο τῆς πίστεως!

Ἀργότερα, θά συνδέσετε τό παιδί σας μέ τήν ἐκκλησιαστική κατήχηση τῆς ἐνορίας σας καί θά ἐπιμεληθεῖτε τή συμμετοχή του στίς κατηχητικές συνάξεις τῆς ἐνορίας σας. Εἶναι ὁ χῶρος ὅπου μέ τήν κατάλληλη διαπαιδαγώγηση, θά θωρακιστεῖ πνευματικά τό παιδί σας καί θά γνωρίσει τίς ἀλήθειες τῆς χριστιανικῆς πίστεώς μας. Ἡ σύνδεσή του, ἐπίσης, μέ ἕναν καλό πνευματικό Πατέρα θά τό βοηθήσει νά ἀποκτήσει μιά ὑγιή καί ἰσορροπημένη προσωπικότητα. Νά γίνει ἕνας ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἕνας ἀληθινός ἄνθρωπος τοῦ Πνεύματος.

Ἄν σέ κάποια ἀπ᾽ ὅλα αὐτά νιώθετε πώς ὑστερεῖτε, ἡ φροντίδα σας, γιά τή χριστιανική ἀνατροφή τοῦ παιδιοῦ σας, σᾶς δίνει τήν εὐκαιρία νά καταρτιστεῖτε καί σεῖς πνευματικά. Ἀξιοποιεῖστε τό μοναδικό προνόμιο πού ἔχετε ὡς γονεῖς νά ξαναγίνετε παιδιά μαζί μέ τά παιδιά σας καί νά μεγαλώσετε μαζί τους ἔχοντας τήν ὡριμότητα τῶν μεγάλων. Ἡ διαπαιδαγώγηση τοῦ παιδιοῦ σας, κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, θά γίνει ἡ ὀμορφότερη καί ἱερότερη καθημερινή σας λειτουργία.

Ἡ ὀνομαστική ἑορτή. Οἱ ὀρθόδοξοι δέν γιορτάζουμε τή βιολογική γέννησή μας, ὅπως οἱ ξένοι στά γενέθλια, ἀλλά τήν πνευματική ἀναγέννησή μας πού ἔγινε στή βάπτισή μας μέ τήν ὀνομαστική μας γιορτή. Τά γενέθλια εἶναι συνδεδεμένα μέ τόν χρόνο καί τή φθορά, ἐνῶ ἡ γιορτή εἶναι συνδεδεμένη μέ τό ὄνομα τοῦ Ἁγίου πού νίκησε τόν χρόνο καί τή φθορὰ καί ζεῖ στήν αἰωνιότητα. Ἔτσι μέ τή γιορτή μας τήν προγευόμαστε κι ἐμεῖς. Ἡ ὀνομαστική γιορτή ἀκόμη δέν εἶναι ἀτομική μας ὑπόθεση ὅπως τά γενέθλια, ἀλλά ἐκκλησιαστικό γεγονός, γιατί τήν ἴδια ἡμέρα γιορτάζουν μαζί μας καί πολλοί ἄλλοι πιστοί, ἀδελφοί μας, ποὺ ἔχουν τὸ ἴδιο ὄνομα μ᾽ ἐμᾶς· γιορτάζει ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία.

--------------------------------------------------------------------------------

Ἀγαπητοί γονεῖς,

μέ αὐτές τίς ἐπισημάνσεις σᾶς προτρέπω καί σᾶς ἐνθαρρύνω

Νά κατανοήσετε τήν πνευματική διάσταση τοῦ μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος. Ἡ βάπτιση τοῦ παιδιοῦ μας εἶναι μυστήριο τῆς πίστεως· πράξη ἱερή τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι κοινωνικό γεγονός. Νά σεβασθεῖτε τήν ἱερότητα τῆς ὥρας καί νά συμμετάσχετε ὅπως ταιριάζει σέ συνειδητούς πιστούς.

Τό μυστήριο τελεῖται ὅπως ἡ μακραίωνη καί εὐλογημένη παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καθορίζει. Καί στά οὐσιώδη καί στά δευτερεύοντα. Ὄχι ὅπως ἐμεῖς νομίζουμε ἐσφαλμένα ἤ θέλουμε ἀπό ἰδιοτροπία ἤ ἀπαιτοῦμε μέ κίνητρο τήν κοσμικότητα.

Ὁλόψυχα σᾶς εὔχομαι ἡ βάπτιση τοῦ παιδιοῦ σας νά ἀποτελέσει γιά σᾶς καί τούς καλεσμένους σας μιά εὐλογημένη εὐκαιρία ψυχικῆς ἀνάτασης, θερμῆς προσευχῆς, οὐσιαστικῆς συμμετοχῆς στήν πνευματική ἀναγέννηση τοῦ παιδιοῦ σας!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Νέας Σμύρνης ΣΥΜΕΩΝ

http://www.imns.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=106:2009-02-16-06-36-53&catid=43:2009-02-22-16-26-09&Itemid=71

O Hγούμενος Eφραίμ είναι μόνο η αρχή, του Νίκου Χειλαδάκη

2011-12-30T09:15:00.000+02:00

O Hγούμενος Eφραίμ

είναι μόνο η αρχή

του Νίκου Χειλαδάκη

Δημοσιογράφου-Συγγραφέα-Τουρκολόγου

Διευθυντή Σύνταξης του «ΕΡΩ»

«Παλιά αν ένας ευλαβής ασχολείτο με την κατάσταση στον κόσμο δεν πρέπει να ήταν καλά, ήταν για κλείσιμο στον Πύργο. Σήμερα αντίθετα αν ένας ευλαβής δεν ενδιαφέρετε και δεν πονεί για την κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο, είναι για κλείσιμο στον Πύργο»

Πατήρ Παΐσιος ο αγιορείτης

Το σοκαριστικό θέαμα ένας ηγούμενος από την μεγαλύτερη μονή του Αγίου Όρους να σέρνετε στις φυλακές σαν κοινός κατάδικος, προκαλώντας τις ανάλογες αλγεινές εντυπώσεις σε τοπικό, αλλά και σε διεθνές επίπεδο, δεν είναι παρά η αρχή μιας σειράς επιθέσεων κατά του Αγίου Όρους, της ελληνικής εκκλησίας και της Ορθοδοξίας στην χώρα μας. Ίσως δεν θα αργήσει ο καιρός που ακόμα και η ομολογία πίστεως θα θεωρείται αναχρονιστική και αξιόποινη πράξη και η ανάρτηση δημόσια των εικόνων του Χριστού και της Παναγίας, θα θεωρείτε… παραβίαση των «δημοκρατικών» και «ανθρωπίνων» δικαιωμάτων των «ελεύθερα σκεπτόμενων» ελλήνων πολιτών.

Είναι φανερό πως το ελληνικό κράτος και το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που το κυβερνάει, σκοπεύει να βάλει «χέρι» στο Άγιο Όρος.

Η πρώτη κίνηση θα είναι η αποστολή ελεγκτικού σώματος για να ελέγξει που πήγαν τα κονδύλια που διέθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση στις διάφορες μονές του Άθω για έργα ανακαίνισης πολλών ετοιμόρροπων κτιρίων. Η αφορμή θα είναι ο έλεγχος, αλλά ο απώτερος σκοπός θα είναι να «βάλουν χέρι» στα έσοδα των μονών, να ελέγξουν όλες τις πηγές χρηματοδότησης των είκοσι μοναστηριών του Αγίου Όρους, τις δωρεές και όποιες άλλες επιχορηγήσεις, είτε από την Ελλάδα είτε από το εξωτερικό. Ο σκοπός η οικονομική εξόντωση των μοναστηριών.

Δεύτερο βήμα θα είναι η κατάργηση κάθε χαρακτήρα αυτοδιοίκησης και αυτονομίας του Αγίου Όρους, όπως αυτή καθιερώθηκε εδώ και χίλια περίπου χρόνια και έγινε σεβαστή και από όλους τους σουλτάνους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Σαν πρώτη κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση ήταν και η αποστολή εισαγγελέα στο Βατοπέδι χωρίς να ερωτηθεί καν η ιερά επιστασία κατά παράβαση όλων των μέχρι τώρα ισχυόντων.

Η επόμενη κίνηση θα είναι η ανακήρυξη του Αγίου Όρους σαν παγκόσμιο τουριστικό αξιοθέατο και η καθιέρωση «ειδικών επιστημονικών - τουριστικών αποστολών» στην αρχή με την συμβολική, συμμετοχή και του γυναικείου φύλου, σε «ειδικές» εργασίες, που δήθεν θα ανυψώνουν και θα προβάλλουν την πολιτιστική κληρονομιά του ακρογωνιαίου αυτού στύλου της ελληνικής ορθοδοξίας. Με τον διπλωματικό αυτό τρόπο θα καταργηθεί σταδιακά το άβατο και πλέον γυναίκες κρατικοί αξιωματούχοι, αλλά και εκλεκτοί διεθνώς επισκέπτες του γυναικείου φύλου, θα μπορούν να έρχονται στο Άγιο Όρος με «ειδική αποστολή», καταρρίπτοντας με φανερό πλέον τρόπο κάθε ιερή παρακαταθήκη του Άθω.

Στο τέλος οι μονές θα ανακηρυχτούν σαν οικήματα που ανήκουν στην διεθνή πολιτιστική κληρονομιά και δεν αποκλείετε να επιβληθούν νόμοι για την ξενοδοχειακή αξιοποίηση των ιερών μονών προς όφελος υποτίθεται της ελληνικής οικονομίας, μιας οικονομίας που την έχει ήδη λεηλατήσει η προδοτική πολιτική κλίκα που κυβέρνησε τις τελευταίες δεκαετίες την χώρα. Στο τέλος θα επιβληθεί η άποψη ότι το Άγιο Όρος «έχει πολύ χρήμα» και πολλές προοπτικές οικονομικής αξιοποίησης για το «καλό της πατρίδας».

Αλλά δεν είναι μόνο το Άγιο Όρος που είναι ο στόχος όλου αυτού του άθεου εκσυγχρονιστικού και αντιχριστιανικού κατεστημένου που έχει οδηγήσει την χώρα στην πλήρη εθνική και διεθνή απαξίωση. Η εκπαίδευση είναι ήδη στο στόχαστρο.

Σε λίγα χρόνια μονό για ιστορικούς λόγους θα υπάρχει αναφορά στα σχολικά βιβλία για τη Ορθοδοξία.

Τα παιδιά μας σε λίγα χρόνια θα αγνοούν ακόμα και το «Πάτερ Υμών» γιατί, όπως θα ισχυρίζονται οι ταγοί της απαξίωσης της θρησκείας μας, η δημόσια απαγγελία του θα προσβάλει την «ελευθερία» και τα ανθρώπινα δικαιώματα των μη χριστιανών.

Οι εικόνες θα κατέβουν από τα δικαστήρια γιατί θα προσβάλλουν κάθε ένδικο που δεν πιστεύει και δεν θα θέλει να έχει πάνω από το κεφάλι του στην διάρκεια μιας δίκης τον Χριστό, ή την Παναγία με τον Χριστό.

Οι καμπάνες θα θεωρηθούν σαν ενοχλητικά κατάλοιπα μιας οπισθοδρομικής εποχής και θα καταργηθούν. Ήδη γνωστός μητροπολίτης μητρόπολης της κεντρικής Ελλάδας, που είχε και εκπομπή στην κρατική τηλεόραση, έκανε συστάσεις στους ιερείς της μητρόπολης του να μην ενοχλούν με τις καμπάνες της ενορίας τους, τους… φιλήσυχους πολίτες που θέλουν να ξεκουράζονται τις Κυριακές.

Το ιερά ράσα θα πρέπει να μην εμφανίζοντας δημόσια, όπως γίνετε και στις άλλες κοσμικές και «σύγχρονες» χώρες, αλλά μόνο μέσα στην εκκλησία και μόνο κατά την διάρκεια της λειτουργίας. Οι ιερείς δεν θα πρέπει να ξεχωρίζουν εξωτερικά από τους άλλους πολίτες προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα, δηλαδή τα γένια τους θα πρέπει να είναι προσεγμένα, μόλις που θα φαίνονται για να είναι και… της μόδας.

Φυσικά οι ενορίες θα εξοντωθούν οικονομικά καθώς κάθε οικονομική επιχορήγηση θα ελέγχετε και θα φορολογείται για να πηγαίνει το μεγαλύτερο μέρος στην κρατική κλίκα.

Η εφαρμογή του Καλλικράτη στην εκκλησία θα καταργήσει πολλές μητροπόλεις που έχουν ιστορία πολλών αιώνων και τις οποίες ούτε η Οθωμανική αυτοκρατορία δεν τόλμησε να τις πειράξει.

Ούτε λόγος φυσικά για αναμετάδοση της Θειας Λειτουργίας τις Κυριακές από τα κρατικά ΜΜΕ, ενώ θα απαγορεύεται κάθε παρουσία ιερέων στις δημόσιες τελετές και φυσικά δεν θα υπάρχουν αγιασμοί και δημόσια ιερά μνημόσυνα. Άλλωστε ο πολιτικός γάμος θα έχει και συνέχεια με την πολιτική κηδεία.

Να μην μιλήσουμε τέλος για τις κάρτες και την ολοκληρωτική φακέλωση της προσωπικότητας μας με σκοπό την κατάργηση του αυτεξουσίου μας, δηλαδή του πιο ιερού δώρου του Παντοδύναμου προς τον άνθρωπο.

Όλα αυτά που ίσως για πολλούς φαντάζουν απίθανα, δυστυχώς είναι μέρος του σχεδίου καταρράκωσης κάθε αξίας της Ορθοδοξίας στην πατρίδα μας όπου η Ορθοδοξία υπήρξε για αιώνες ο φάρος της ύπαρξης της.

Φαινόμενα σαν αυτό του καθηγούμενου Εφραίμ είναι μόνο η αρχή. Το ζήτημα είναι αν εμείς οι ίδιοι θα αφήσουμε απροκάλυπτα όλα αυτά να περάσουν έτσι πάνω από τις κεφαλές μας.

http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7478:o-hgoumenos-efraim-einai-mono-i-arxi-tou-nikou-xeiladaki&catid=190&Itemid=257

Τα λαμόγια... και ο διωγμός του Γέροντα Εφραίμ

2011-12-28T10:33:00.002+02:00

Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό - Ὑπέροχες συμβουλές (ἀββᾶ Ἰσαάκ)

2011-12-23T19:47:00.000+02:00

Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Ἡ ψυχή πού ἀγαπάει τόν Θεό βρίσκει ἀνάπαυση μόνο κοντά Του. Μόλις ἐλευθερωθεῖς ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας, ἡ καρδιά σου θά συνδεθεῖ μέ τόν Θεό. Ὅπως τά βρέφη τρέφονται πρῶτα μέ τό γάλα καί μετά μέ τό ψωμί, ἔτσι καί οἱ ἀρχάριοι στή χριστιανική ζωή πρῶτα πρέπει νά κόψουν αὐτά πού τούς συνδέουν μέ τόν κόσμο καί μετά νά ἑνωθοῦν μέ τόν Θεό. Ἡ σωματική ἐργασία προηγεῖται ἀπό τήν ψυχική.

Ὅπως ὁ Θεός στή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου πρῶτα ἔφτιαξε τό χωμάτινο σῶμα καί μετά φύσηξε καί τοῦ ἔδωσε «πνοήν ζωῆς», ἔτσι καί στά πνευματικά, πρῶτα θ’ ἀρχίσουμε μέ τούς σωματικούς κόπους καί κατόπιν θά προχωρήσουμε στή συστηματική καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν. Πρῶτα βάζει στό σπίτι κανείς θεμέλια καί μετά τό χτίζει. Ἀλλιώτικα δέν γίνεται. Ἡ ψυχική ἐργασία γεννιέται ἀπό τή σωματική, ὅπως τό στάχυ βγαίνει ἀπό τόν γυμνό κόκκο τοῦ σταριοῦ.

Οἱ κόποι πού κάνουμε γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέν συγκρίνονται μέ τήν ἀπόλαυση τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Τόν κόπο τοῦ γεωργοῦ ὅταν σπέρνει, ἀκολουθεῖ ἡ χαρά ὅταν θερίζει. Τό ψωμί πού τρώει τοῦ φαίνεται γλυκό, γιατί εἶναι ὁ καρπός τοῦ ἱδρώτα του.

Ἡ ἐργασία τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ κόπο πνευματικό καί πολλή προσπάθεια, ἀλλά μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγαλλίαση. Γι’ αὐτό περιφρόνησε τά πάντα καί θά ἔχεις βοηθό τόν Θεό.

Αὐτός πού ἀποφεύγει τή μάταιη δόξα τοῦ κόσμου, αἰσθάνεται στήν ψυχή του τή δόξα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν. Ἐνῶ ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά ξεκουράσει τόν ἑαυτό του μέ τίς πρόσκαιρες ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου, αὐτός εἶναι τυφλός στήν ψυχή, γιατί δέν παραδόθηκε ὁλοκληρωτικά στόν Θεό.

Μή δένεσαι μέ χρυσάφι, ἤ ἀσήμι, ἤ μέ ὁποιοδήποτε ἄλλο θησαυρό τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Συνήθιζε τόν ἑαυτό σου νά μήν ἔχει δικαιώματα στή ζωή αὐτή, γιά νά μή φτάσεις στό σημεῖο, μέ τό ἕνα χέρι νά μαζεύεις καί μέ τό ἄλλο νά σκορπᾶς.

Νά κάνεις ἐλεημοσύνη ἀπό τόν κόπο σου καί τόν ἱδρώτα σου καί ὄχι ἀπό τίς ἀδικίες. Νά ἐλεεῖς τούς φτωχούς ἔστω κι’ ἄν σ’ ἀδικοῦν καί σέ βρίζουν. Ἡ ἐλεημοσύνη ὅμως δέν μπορεῖ νά σταθεῖ μόνη της σάν ἀρετή, ἄν δέν ὑπάρχει πρῶτα ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό. Αὐτή θά μᾶς στηρίξει, ὥστε ὄχι μόνο νά ὑπομένουμε τήν ἀδικία, ἀλλά νά περιμένουμε μέ χαρά τήν ἀγνωμοσύνη, πού εἶναι ἐνδεχόμενο νά μᾶς δείξουν. Νά λυπᾶσαι νά ὑποφέρεις καί νά καίγεσαι ὅταν ὁ ἀδελφός σου ἔχει ἀνάγκη, γιατί αὐτό ἔκανε καί ὁ Χριστός. Καί ἄν κανείς σέ χτυπήσει στό πρόσωπο νά μή λυπηθεῖς, ἀλλά νά χαρεῖς, γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καί νά μήν τοῦ πεῖς κανένα ψυχρό λόγο.

Ν’ ἀγαπήσεις τήν προσευχή, γιατί θά σέ παρηγορήσει πολύ στή ζωή σου. Διάβαζε τίς θεῖες Γραφές καί ἀγάπα τή φτώχεια, γιατί αὐτή θά σ’ ὁδηγήσει στόν Θεό. Μίσησε τήν ξεκούραση τοῦ σώματος καί τίς ἀνέσεις, γιατί αὐτά εἶναι θάνατος τῆς ψυχῆς. Περιόρισε τίς συναναστροφές σου μέ τούς ἀνθρώπους καί φρόντισε περισσότερο γιά τήν ψυχή σου, ὥστε ν’ ἀποκτήσεις ἐσωτερική εἰρήνη καί γαλήνη. Ἀγάπησε τή σωφροσύνη καί φρόντισε, μέ τήν προσευχή καί τόν ἀγώνα σου, ἡ ψυχή σου νά μένει καθαρή ἀπό ρυπαρούς λογισμούς.

Μήν ἀποκάμνεις δουλεύοντας στίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ γιά νά μή ντροπιασθεῖς μία μέρα, ὅταν βρεθεῖς μπροστά Του, γιά νά δώσεις λογαριασμό γιά τά ἔργα σου. Προφυλάξου ἀπό τά μικρά σφάλματα γιά νά μή πέσεις στά μεγάλα. Δούλευε στήν ἀρετή καί μή δεσμεύεσαι ἀπό τήν ἀπόλαυση καί τήν ἀνάπαυση πού προσφέρουν τά πάθη. Ἀγάπησε τά φτωχά ροῦχα καί ὄχι αὐτά πού φαντάζουν καί φαίνονται ὡραῖα. Περισσότερο νά σ’ ἐνδιαφέρει ἡ ὀμορφιά τῆς ψυχῆς καί ὄχι τοῦ σώματος.

Αὐτός πού εἶναι φλύαρος, μπορεῖ ποτέ ν’ ἀποκτήσει καθαρό νοῦ; Μπορεῖ ποτέ νά ἔχει κανείς ταπεινούς λογισμούς, ὅταν ἐπιθυμεῖ ν’ ἀπολαύσει τήν ἀνθρώπινη δόξα; Ὅταν ὑποταχθεῖ κανείς στίς σωματικές αἰσθήσεις, εἶναι σάν νά τρώει τήν τροφή τῶν θηρίων, ἐνῶ ὅταν τίς νικήσει, εἶναι σάν νά τρώει τήν τροφή τῶν ἀγγέλων.

Μέ τήν ταπεινοφροσύνη ἀτονοῦν τά σαρκικά πάθη, ἐνῶ μέ τήν ὑπερηφάνεια παραχωρεῖ ὁ Θεός καί πέφτει κανείς στήν πορνεία. Ἡ ταπεινοφροσύνη στολίζει τήν ψυχή μέ τήν ἁγνότητα. Ὁ ἐγωϊσμός δημιουργεῖ ἀκαταστασία καί ταραχή στήν ψυχή καί μολύνεται ὁ νοῦς μέ τούς ἀκάθαρτους λογισμούς. Ἡ ταπεινοφροσύνη ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στόν Θεό.

Νά κάνεις ἐλεημοσύνη καί νά φροντίζεις γιά τούς ἄλλους ἀνθρώπους, πού εἶναι εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, ἀλλά μήν παραμελεῖς ποτέ τή σωτηρία τῆς ψυχῆς σου. Πρῶτα θά φωτίσεις τόν ἑαυτό σου καί μετά τούς ἄλλους.

Μή νομίζεις ὅτι μέ τήν ἐλεημοσύνη τελείωσες τίς ὑποχρεώσεις σου στόν Θεό. Χρειάζεται μεγάλος ἀγώνας γιά νά καθαρίσεις τόν ἑαυτό σου ἀπό τά πάθη, κι’ ἔτσι θά γίνει εὐπρόσδεκτη στόν Θεό ἡ προσφορά πού κάνεις στούς συνανθρώπους σου. Γιατί καί θαύματα νά κάνεις, ἀκόμη καί νεκρούς ν’ ἀναστήσεις, ἄν δέν φροντίζεις συγχρόνως γιά τήν ψυχή σου, δέν ἔκαμες τίποτα.

Πῶς θά ὁδηγήσεις ἄλλους στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἄν ἐσύ προηγουμένως δέν ἔχεις γνωρίσει τόν Θεό; Ἐνῶ εἶσαι ἄρρωστος, προσπαθεῖς νά κάνεις τούς ἄλλους καλά; Πρέπει νά γνωρίζεις ὅτι πρῶτα θά καθαρισθεῖς ἐσύ καί μετά θά καθαρίσεις τούς ἄλλους. Γιά νά φτάσει κανείς στόν Θεό, χρειάζεται νά θυσιάσει καί φαγητά καί ποτά καί ροῦχα πολυτελῆ καί ἐπαίνους καί ὅ,τι ἄλλο τραβάει τόν ἄνθρωπο στόν κόσμο. Νά γίνεις φτωχός μέ τήν ταπείνωσή σου καί ὄχι πλούσιος μέ τήν ἀναισχυντία σου.

Νά συμφιλιώνεις τούς συνανθρώπους σου μέ τήν ἀρετή σου καί ὄχι μέ τά λόγια σου. Μέ τήν πραότητά σου καί τήν γλυκύτητα θά σβήνεις τήν πυρκαϊά τοῦ θυμοῦ καί τῆς φιλονεικίας. Νά ἐλέγχεις τούς ἀκόλαστους μέ τήν ἐνάρετη συμπεριφορά σου.

Ὅπου κι ἄν πᾶς νά θεωρεῖς τόν ἑαυτό σου ξένο. Ἔτσι θά προσέξεις καί δέν θά βλάψεις τούς ἄλλους. Σέ κάθε περίπτωση νά κάνεις πώς δέν γνωρίζεις τίποτε, γιά νά μή σέ κυριέψει ὁ ἐγωϊσμός. Κι ἄν ἀκόμη σέ κατηγορήσουν, ἐσύ νά τούς συγχωρεῖς καί νά μήν κρατᾶς κακία μέσα σου. Νά πιστέψεις ὅτι γιά κάθε πράγμα ἔχεις ἀνάγκη νά σέ διδάξουν, καί ὄχι νά διδάξεις ἐσύ τούς ἄλλους. Ποτέ νά μήν ὑποδείξεις κάτι στόν ἄλλο, ἄν δέν τό ἔζησες προηγουμένως ἐσύ στήν ἴδια σου τή ζωή. Νά μιλᾶς καί νά συμπεριφέρεσαι σάν μαθητής καί ὄχι σάν δάσκαλος. Νά κατακρίνεις τόν ἑαυτό σου καί νά παίρνεις τήν τελευταία θέση. Νά εἶσαι τίμιος καί νά ἐμπνέεις σεβασμό στούς ἄλλους. Κι’ ἄν εἶναι ἀναγκαῖο νά διδάξεις, αὐτό νά τό κάνεις μέ ταπείνωση, γιά νά ὠφελήσεις τούς ἀκροατές σου.

Ν’ ἀγωνίζεσαι μέ τήν προσευχή, τά δάκρυα καί τίς νηστεῖες καί ν’ ἀποφεύγεις νά διαβάζεις τίς διδασκαλίες τῶν αἱρετικῶν. Γιά νά ἑνωθεῖς μέ τόν Θεό χρειάζεται πολλή νηστεία. Τά πολλά καί ὡραῖα φαγητά δέν ἀφήνουν τόν νοῦ νά πλησιάσει τόν Θεό. Τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ γνωρίζονται μέ προσευχή καί νηστεία. Νά διαβάζεις τά ἱερά Εὐαγγέλια γιά νά παραδειγματίζεσαι ἀπό τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ. Ὅσο διαβάζεις τά ἱερά κείμενα, τόσο προχωρᾶς στή γνώση τῶν θαυμασίων τοῦ Θεοῦ.

Ὅταν μελετᾶς τήν Ἁγία Γραφή νά εἶσαι ἐλεύθερος ἀπό φροντίδες καί ἀπό μέριμνες βιοτικές, ὥστε νά ποτίζεται ἡ ψυχή σου ἀπό τή θεία ἀνάγνωση. Αὐτά πού διαβάζεις νά προσπαθεῖς νά ἐφαρμόζεις, γιά νά μή μένει ἡ ψυχή σου στό σκοτάδι. Στόν καιρό τοῦ πνευματικοῦ πολέμου βοηθάει πολύ ἡ ἀνάγνωση τῶν θείων Γραφῶν πού ἔχουμε κάμει, γιατί ὑπάρχει στήν ψυχή μας ἀπόθεμα πνευματικό.

Τό μέλι εἶναι πολύ ὡραῖο. Ὅταν ὅμως φάει κανείς πάρα πολύ, μπορεῖ νά τοῦ δημιουργήσει ἐμετό. Ἔτσι καί στά πνευματικά, δέν πρέπει νά βγαίνεις ἀδιάκριτα ἀπό τά ὅρια τῶν δυνατοτήτων σου. Νά κάνεις μόνο ἐκεῖνο πού μπορεῖς. Αὐτό θέλει ὁ Θεός. Τ’ ἄλλα θά τ’ ἀναπληρώσει ὁ Ἴδιος μέ τή χάρη Του. Γιατί ὑπάρχει καί ὁ φόβος ν’ ἀπελπισθεῖς, διαβάζοντας τίς ὑψηλές καταστάσεις πού ἔφτασαν οἱ ἅγιοι. Προχώρα στήν πνευματική ζωή μέ ταπεινό φρόνημα καί ὁ Θεός δέν θά σ’ ἐγκαταλείψει. Μήν προσπαθεῖς νά φτάσεις πνευματικές καταστάσεις πού ὑπερβαίνουν τίς δυνάμεις σου, γιατί θά πέσεις ὁπωσδήποτε, καί τήν πτώση σου αὐτή θά τήν ἐκμεταλλευθεῖ ὁ διάβολος.

Οἱ ὑψηλές πνευματικές κορυφές εἶναι πολύ δύσκολο νά κατακτηθοῦν. Ἀπαιτοῦν ταπείνωση καί πολύ κόπο καί μακροχρόνιους ἀγῶνες. Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δέν ἐπισκιάζει εὔκολα τόν ἄνθρωπο, γιατί πρέπει προηγουμένως νά καθαρισθεῖ ἀπό κάθε μολυσμό. Τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ τά γνωρίζουν αὐτοί πού μέ τήν ἄσκηση καί τήν ταπείνωση ἀγωνίστηκαν στή ζωή τους γιά πολλά χρόνια. Μόνο στούς ταπεινούς ὁ Θεός φανερώνει τά μυστήριά Του.

Ἄν θέλεις νά ἐπιδοθεῖς στήν προσευχή καί στήν ἀγρυπνία, πρέπει νά κόψεις κάθε ἐπαφή σου μέ τόν κόσμο καί τήν ἁμαρτία. Χρειάζεται ἀκόμη ὑπομονή καί ἡσυχία. Μή φοβᾶσαι ἀπό τήν ταραχή πού δημιουργεῖ ὁ διάβολος κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς. Αὐτό τό κάνει, γιατί γνωρίζει τήν ὠφέλεια πού θά ἔχουμε μετά ἀπό τήν προσευχή. Γι’ αὐτό ἀγωνίζεται μέ κάθε τρόπο νά σβήσει τή λαμπάδα τῆς προσευχῆς. Ἡ προσευχή σου ὅμως πρέπει νά συνοδεύεται καί ἀπό τήν ἐλεημοσύνη, ὥστε νά γεμίσει ἡ ψυχή σου ἀπό τό θεῖο φῶς. Τέλος, ὅσο εἰρηνικός εἶσαι ἐσωτερικά, τόσο περισσότερο ὁ νοῦς σου θά ἐννοεῖ τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Μέ τήν προσευχή καί τή μελέτη τῶν ἁγίων Γραφῶν καί μ’ ὅλο τόν πνευματικό σου ἀγώνα, γρήγορα θά φτάσεις στήν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς.

Εἰναί αἰσχρό οἱ φιλοσαρκοι καί γαστρίμαργοι νά ἐξέταζουν τά πνευματικά πράγματα, ὅπως ἡ πόρνη νά μιλάει γιά σωφροσύνη. Καί ὅπως, ὅταν τό σῶμα πάσχει ἀπό μεγάλη ἀρρώστια, ἀποφεύγει τά παχειά φαγητά, ἔτσι κι’ ὁ νοῦς δέν μπορεῖ νά φτάσει στά θεῖα πράγματα ὅταν καταγίνεται μέ τά κοσμικά. Ὅπως ἡ φωτιά δέν μπορεῖ ν’ ἀνάψει τά βρεγμένα ξύλα, ἔτσι καί ἡ θεία φωτιά δέν μπορεῖ νά θερμάνει τήν καρδιά πού ἀγαπάει τήν ἀνάπαυση. Ὄπως ἡ πόρνη δέν περιορίζεται σ’ ἕνα μόνο ἐραστή, ἔτσι καί ἡ ψυχή πού καταγίνεται μέ πολλά πράγματα δέν μπορεῖ να κατανοήσει τά σπουδαιότερα, πού εἶναι τά θεῖα.

Ὅπως ἐκεῖνος πού δέν εἶδε μέ τά μάτια του τόν ἥλιο δέν μπορεῖ νά διηγηθεῖ στούς ἄλλους πῶς εἶναι τό φῶς του, ἔτσι κι αὐτός πού δέν γεύτηκε τή γλυκύτητα τῆς πνευματικῆς ζωῆς δέν μπορεῖ νά μιλήσει γιά πνευματικά πράγματα. Ἄν κάτι δέν τό ἔχεις ἀνάγκη καί σοῦ περισσεύει, δῶστο στόν ἀδελφό σου, γιατί ἔτσι θά πλησιάσει περισσότερο ἡ καρδιά σου τόν Θεό. Ὅταν κάνεις ἐλεημοσύνη νά δίνεις πλουσιοπάροχα, κάνοντάς την μέ χαρά, «ἱλαρόν γάρ δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός». Γιά τό ψωμί πού δίνεις στόν φτωχό θά πάρεις μισθό στήν ἄλλη ζωή. Μήν ἐξετάζεις ἄν σ’ αὐτόν πού κάνεις ἐλεημοσύνη ὑπάρχει πραγματική ἀνάγκη ἤ ὄχι. Ἐσύ κάνε τό καθῆκον σου καί ὁ Θεός θά κρίνει σωστά. Γιατί κάνοντας ἀδιάκριτα ἐλεημοσύνη, θά προσελκύσεις καί τούς σκληρόκαρδους στό καλό.

Σ’αὐτό μᾶς διδάσκει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, πού ἔτρωγε μαζί μέ τούς τελῶνες καί τούς ἁμαρτωλούς. Δέν προτιμοῦσε τούς καλούς καί τούς ἄξιους, ἀλλά τούς ἀνάξιους, γιά νά τούς προσελκύσει καί νά τούς δημιουργήσει τόν φόβο τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι κι’ ἐσύ νά κάνεις τό καλό σέ ὅλους, εἴτε εἶναι φίλοι σου εἴτε ἐχθροί σου.

Κι’ ὅταν κάνεις τό καλό, μήν περιμένεις ἀμοιβή ἀπό τούς ἀνθρώπους, γιατί θά σέ ἀνταμείψει ὁ Θεός. Πρόσεξε μήπως πέσεις στήν παγίδα καί μαζεύεις πράγματα, γιά νά κάνεις δῆθεν ἐλεημοσύνη. Ἡ ἐλεημοσύνη ἔχει ἀξία μπροστά στά μάτια τοῦ Θεοῦ ὅταν γίνεται ἀπό τό ὑστέρημά σου. Ὅσο λιγότερα ἔχεις, τόσο πιό εὐτυχισμένος εἶσαι καί πολύ εὔκολα θά πλησιάσεις τόν Θεό. Τά πολλά ὑλικά πράγματα δένουν τόν ἄνθρωπο στήν γῆ αὐτή, καί δέν τόν ἀφήνουν νά δεῖ τήν Αἰώνια Βασιλεία. Ἡ ἀφθονία τῶν πραγμάτων εἶναι ἐχθρός τῆς ἐγκράτειας.

Εἰναι εὐτυχισμένος ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά βρεῖ ἡσυχία γιά νά ἔλθει σ’ ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό, καί δέν ἐπηρεάζεται ἀπό τίς πολλές ἐργασίες. Γιατί ὅσο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος θά ἔχει δουλειές καί δέν θά σταματήσουν ποτέ. Βέβαια, καί ἡ ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν προκοπή τῆς ψυχῆς. Οἱ Πατέρες μάλιστα ὁρίζουν ὅτι οἱ ἀρχάριοι στήν πνευματική ζωή πρέπει νά καταγίνονται πολύ μέ τή σωμάτικη ἐργασία, γιά νά μή τούς πειράζει ὁ σατανᾶς, χωρίς φυσικά νά παραλείπουν καί τήν προσευχή.

Καί προσευχή καί ἐργασία.

Νά μήν ἀμελεῖς τίς μετάνοιές σου, γιατί αὐτό φοβίζει τόν σατανᾶ. Νά γνωρίζεις ὅτι θά σέ πολεμήσουν πολύ οἱ δαίμονες, ὅταν ἀρχίζεις νά προσκυνᾶς τόν Θεό σου. Κανένα πρᾶγμα στόν πνευματικό ἀγώνα δέν εἶναι ἀνώτερο ὅσο ἡ ἀσκητική προσπάθεια, πού τόσο φθονοῦν οἱ δαίμονες, γιατί καίγονται ὅταν βλέπουν τούς χριστιανούς νά πέφτουν γονατιστοί μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο.

Νά ζητᾶς τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί Αὐτός θά φωτίσει τό σκοτάδι τῆς καρδιᾶς σου καί θά κάνει ν’ ἀνθίσει μέσα σου ἕνας πνευματικός παράδεισος. Πρῶτα ὅμως πρέπει νά κόψεις κάθε ἁμαρτωλό πρᾶγμα πού σέ συνδέει μέ τόν κόσμο καί μετά νά στραφεῖς στόν ἐσωτερικό σου κόσμο, γιά νά ξεριζώσεις ὅ,τι σάπιο ὑπάρχει.

Αὐτά ὅπως σοῦ εἶπα καί πιό πάνω, δέν εἶναι εὔκολα πράγματα. Τό νά καθαρίσει κανείς τόν ἑαυτό του ἀπό τούς σαρκικούς μολυσμούς ἀπαιτεῖ ἀγώνα μεγάλο πού θά διαρκέσει πολύ καιρό. Καί αὐτά στά λέω ὄχι γιά νά σέ ἀπελπίσω γιά τή σωτηρία σου, ἀλλά γιά νά σέ βοηθήσω νά προχωρᾶς συνεχῶς, μέχρις ὅτου γευθεῖς τή γλυκύτητα πού προσφέρει ὁ Θεός. Γιατί ἡ γλυκύτητα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ψευτική καί πρόσκαιρη. Μόνο κοντά στό Θεό θά βρεῖς πραγματική παρηγοριά καί καταφύγιο.

Νά μισήσεις τά ἁμαρτωλά ἔργα καί τότε θά σέ πλησιάσει ὁ Θεός καί θά σοῦ στείλει τή χάρη Του.

Κοντά στόν Θεό θά βρεῖς εἰρήνη καί χαρά, ἀρκεῖ νά Τόν ἀγαπήσεις μ’ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς σου.

Κοντά στόν Θεό θ’ ἀπολαύσεις τήν αἰώνια μακαριότητα στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Ἀγάπησε ἀληθινά τόν Θεό καί τότε θά γίνεις εὐτυχισμένος.

Τέλος καί τῷ Θεῷ δόξα!

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗ

Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱ.Μ. Παρακλήτου γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει ἡ Ἱερά Μονή.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

http://hristospanagia3.blogspot.com/

Καλά Χριστούγεννα

2011-12-17T22:54:00.001+02:00

Προσευχή στο νεογέννητο Χριστό

Ονειρεύομαι, επιθυμώ
στα ουράνια να πετώ
με της ταπεινοφροσύνης τα φτερά
με τα μάτια καθαρά
το φως της δόξας σου να δω
να σε δοξολογώ.

Της μετάνοιας το δάκρυ
δώρο σου προσφέρω ακριβό
για ν' ανθίσει η αγάπη
μέσα στης καρδιάς τη φάτνη
μ' ένα μοναδικό σκοπό
η ψυχή να μοιάσει στο Θεό.

Ελένη Θεοφυλακτοπούλου
17/12/2011

Πῶς πρέπει νά συμπεριφέρονται οἱ ἐκκλησιαζόμενοι.

2011-12-09T17:34:00.000+02:00

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΜΕΝΟΙ

Ἄν πείσθηκες ὅτι ἔχεις πνευματικό συμφέρο καί πρέπει νά ἐκκλησιάζεσαι, ἀγαπητέ ἀναγνώστη, θά πρέπει νά γνωρίζεις καί πῶς θά συμπεριφέρεσαι μέσα στό Ναό. Ὁ ἀπόστολος λέγει, « Πάντα εὐσχημόνως καί κατά τάξιν γινέσθω» [10] Δηλαδή οἱ χριστιανοί πρέπει νά εἶναι ἄνθρωποι τῆς τάξεως καί τῆς εὐπρέπειας καί ὄχι ἄνθρωποι ἀκαταστασίας καί θορύβου, ὅπως δυστυχῶς συμβαίνει σέ μερικούς Ναούς μας κατά τήν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας.

Συνήθειες πού προκαλοῦν τό θόρυβο καί τήν ἀκαταστασία, καί πρέπει νά ἀποφεύγονται εἶναι οἱ ἑξῆς:

Α) Οἱ ἄσκοπες κινήσεις, οἱ ὁμιλίες μεταξύ τῶν ἐκκλησιαζομένων, ἡ προσκύνηση τῶν εἰκόνων σέ ἀκατάλληλη στιγμή, οἱ ὁμιλίες μέ τό διπλανό, ἀκόμα καί μιά καλή πράξη, τό ἄναμμα κεριῶν ὅταν διαβάζονται τά Εὐαγγέλια, γίνονται ὅλα αὐτά αἰτία θορύβου καί ἀταξίας.

Β)Γιά ἀποφύγουμε τό θόρυβο καί τήν ἀταξία μέσα στήν ἐκκλησία μας, θά συμβουλεύαμε τό χριστιανό τά ἀκόλουθα: Μπαίνοντας στό Ναό, ὁ χριστιανός, ἄν διαβάζεται τήν ὥρα ἐκείνη ὁ «Ἐξάψαλμος» θά σταθεῖ ἀκίνητος καί μόλις τελειώσει τό διάβασμα θά προχωρήσει νά ἀνάψει τό κερί του καί νά προσκυνήσει τίς εἰκόνες. Αὐτό ἐπιτρέπεται μέχρι τήν ὥρα πού θά ἀρχίσει ἡ μεγάλη Δοξολογία. Ἀπό τήν ὥρα ὅμως πού ἄρχισε νά ψάλλεται ἡ δοξολογία καί μπρός, ὅταν μπεῖ στό ναό θά ἀνάψει μέ προσοχή τό κερί του, θά προσκυνήσει τήν εἰκόνα στό προσκυνητάρι καί μέ προσοχή, χωρίς θόρυβο θά βρεῖ κάποιο τόπο νά παραμείνει καί μέ κατάνυξη νά παρακολουθεῖ μέχρι τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας. Χωρίς κουβέντα μέ τό διπλανό πού συνήθως γίνεται καί δέν προσέχουν οἱ ἄνθρωποι στά τελούμενα. Θά ἦταν καλό καί ὠφέλιμο νά κρατοῦν οἱ χριστιανοί ἕνα ἐγκόλπιο τῆς Θείας Λεοτουργίας καί νά παρακολουθοῦν γιά νά μήν ἀποσπᾶται ἡ προσοχή τους

Γ) Κάτι ἄλλο πού πρέπει νά ἀποφεύγεται εἶναι ἡ συνήθεια μερικῶν, ὅταν θά τούς καλέσει ὁ λειτουργός νά κοινωνήσουν τρέχουν καί σκουντοῦν γιά νά προσκυνήσουν καί δημιουργοῦν μεγάλο θορυβο. Ἐκείνη τή στιγμή, ἔχεις ἀδελφέ μου μπροστά σου τό Βασιλέα τοῦ κόσμου καί τρέχεις νά προσκυνήσεις τούς δούλους Του; Εἶναι τελείως ἀχρείαστο αὐτό καί δέν πρέπει νά γίνεται. Ἀφοῦ καί μιά ὑπόκληση εἶναι προσκύνηση. Ἀλλά καί τό σκούντημα τήν ὥρα τῆς Θείας Κοινωνίας εἶναι μεγάλη ἀσέβεια. Τήν ὥρα ἐκείνη ἄν εἴμαστε σωστοί χριστιανοί καί ἀδελφοί ἐν Χριστῷ θά δίναμε προτερεότητα στούς ἄλλους καί ὄχι νά βιαζόμαστε καί νά δημιουργοῦμε θόρυβο.

Ἐκεῖνο πού πρέπει νά ἔχει στό νοῦ του κάθε ἐκκλησιαζόμενος εἶναι: Νά ἀφήνει ἐκτός τοῦ ναοῦ τίς ἐργασίες του τίς μέριμνές του καί ὅλα ὅσα τόν ἐμποδίζουν νά προσυλωθεῖ στά τελούμενα μέσα στό ναό, γιά νά μπορέσει νά ἔχει πραγματική ἐπικοινωνία μέ τό Θεό.

Θά πρέπει ἀκόμα νά τονίσουμε ὅτι ὁ χριστιανός πρέπει ἀπό τό βράδυ τῆς προηγούμενης μέρας θά πρέπει νά προετοιμάζεται γιά τήν ἐκκλησία. Νά κοιμᾶται ἐνωρίς νά ἀπόφεύγει ἐξόδους καί θεάματα πού τόν ἀποπροσανατολίζουν, νά κάνει πιό πολλή προσευχή καί ἄν θά κοινωνήσει νά διαβάζει καί τήν «Ἀκολουθία τῆς Θείας Μετάληψης»

********

Δ).Ἕνα ἄλλο πρόβλημα πού χαλᾶ τήν τάξη στή ἐκκλησία, εἶναι πού δέν γνωρίζουν οἱ χριστιανοί πότε θά κάθονται καί πότε θά στέκονται, καί ἄλλοι κάθονται τήν ὥρα πού πρέπει νά στέκονται καί ἄλλοι στέκονται τήν ὥρα πού πρέπει νά κάθονται.

Γιά νά ἐπικρατήσει ὁμοιομορφία καί τάξη στην ἐκκλησία μας, θά ὑποδείξουμε σέ ποιά μέρη τοῦ Ὄρθρου καί τῆς Θείας Λειτουργίας μποροῦμε νά καθόμαστε καί πότε μποροῦμε νά στεκόμαστε.

α) Κατά τή διάρκεια τοῦ ῎Ορθρου

1) Δέν καθόμαστε στή διάρκεια πού διαβάζεται «ὁ Ἑξάψαλμος».

2) Δέν καθόμαστε ὅταν διαβάζεται τό «῾Εωθινό Εὐαγγέλιο».

3) Δέν καθόμαστε ὅταν ψάλλονται οἱ « Καταβασίες» καί ἡ« Ἑνάτη ᾿Ωδή » (Τήν Τιμιωτέραν).

4) Δέν καθόμαστε ὅτα ψάλλεται ἡ «Δοξολογία ».

β) Κατά τή διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας.

Μετά τή δοξολογική ἐκφώνηση, « Εὐλογημένη ἡ βασιλεία..», καί ὅταν ὁ ἱερέας ἤ ὁ διάκονος ἀρχίσει τά «Εἰρηνικά» (᾿Εν εἰρήνη τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν) μποροῦμε νά καθίσουμε, καί θά σηκωθοῦμε ὅταν ἀρχίσουν οἱ ψάλτες νά ψάλουν τά «᾿Αντίφωνα»-(Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...) Καί τό «Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ..» (Ἐδῶ θά ἤθελα νά κάμω μιά παρένθεση, γιατί προβλήθηκε ὁ ἰσχυρισμός ὅτι στήν ἀρχαία ἐκκλησία, τἠν ώρα αὐτή, τό ἐκκλησίασμα καθόταν, ἀγνοοῦν ὅμως τότε τή στιγμή ἐκείνη, ψάλλονταν ὄχι «ταῖς πρεσβεῖαις», καί «τό Σῶσον ὑμᾶς», ἀλλά ψάλλονταν τά «Τυπικά» ψαλμοί τοῦ Δαυΐδ, καί μποροῦσαν νά κάθονται. Τώρα ὅμως ἔχουμε ἱκεσία πρός τον Κύριο γιά σωτηρία καί νομίζω θά ἦταν ἄτοπο τό κάθισμα.)

Θά μείνουμε ὄρθιοι μέχρι πού θά γίνει καί ἡ «Μικρή Εἴσοδος». Μετά τή «Μικρή Εἴσοδο» καθόμαστε μέχρι πού νά ἀρχίσουν οἱ ψάλτες νά ψάλλουν τόν « Τρισάγιον ῞Υμνον», τό (῞Αγιος ὁ Θεός). ῞Οταν ἀρχίσει νά διαβάζεται τό ἀποστολικόν ἀνάγνωσμα, τότε καθόμαστε, γιά νά σηκωθοῦμεν ὅταν θά διαβαστεῖ τό Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας. Μετά τό Εὐαγγέλιο, ὁ διάκονος ἤ ὁ ἱερέας λέγουν τήν«᾿Εκτενῆ Δέηση», καί τότε μποροῦμε νά καθίσουμε μέχρι πού νά τελειώσει ἡ δέηση καί θά ἐκφωνήσει ὁ λειτουργός, τήν ἐκφώνηση, (῞Οτι ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος Θεός ὑπάρχεις...) ᾿Απ᾿ ἐδῶ καί μπρός σηκωνόμαστε καί παρακολουθοῦμε μέ κατάνυξη τίς εὐχές πού διαβάζει ὁ ἱερέας, προετιμαζόμενος γιά τήν τέλεση τῆς ἀναίμακτης Θυσίας. Μένομεν ὄρθιοι καί κατά τή διάρκεια τοῦ « Χερουβικοῦ ῾Υμνου» καί πρέπει νά ποῦμε ὅτι δέν εἶναι σωστό νά καθόμαστε τήν ὥρα πού οἱ ψάλτες ψάλλουν «οἱ τά Χερουβίμ μυστικῶς εἰκονίζοντες», ἐπειδή τά «Χερουβίμ»᾿ ὄρθια καί μέ φόβο καί τρόμο λατρεύουν τό Θεό· Πῶς ἐμεῖς καθόμαστε ἀφοῦ εἰκονίζομεν τά Χερουβίμ;

Θά μείνομεν ὄρθιοι, ἀλλά ὑποκλεινόμενοι μέχρι πού θά τελειώσει ἡ «Μεγάλη εἴσοδος» καί ὅταν οἱ λειτουργοί εἰσέλθουν στό ῾Ιερό Βῆμα καί τοποθετήσουν τά «Τίμια Δῶρα» πάνω στήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί ἀρχίσουν νά λέγουν τήν « ᾿Εκτενῆ δέηση» τότε μποροῦμε νά καθίσομε μέχρι τήν ἐκφώνηση «Διά τῶν οἰκτιρμῶν..» ᾿Από τή στιγμή αὐτή μένομεν ὄρθιοι καί παρακολουθοῦμε μέ κατάνυξη καί προσοχή τήν προετοιμασία καί τόν καθαγιασμό τῶν Τιμίων Δώρων σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ. ῎Ετσι στεκόμενοι τήν ὥρα τοῦ « ᾿Εξαιρέτως» μνημονεύομεν καί παρακαλοῦμεν γιά ὅσους θυμόμαστε, ζωντανούς καί κεκοιμημένους. ᾿Από τή στιγμή αὐτή καί μπρός πρέπει νά στεκόμαστε γιατί εἶναι παρών, μπροστά μας, ὁλόσωμος ὁ Χριστός περιμένοντας ὅλους ἑμᾶς νά τόν μεταλάβομε γιά νά μᾶς ἁγιάσει, νά μᾶς θεώσει. Αὐτή τήν περίοδο γίνεται ἡ προετοιμασία, μέ προσευχή, τόσο τοῦ ἱερέα ὅσο καί τῶν πιστῶν πού θά κοινωνήσουν. Πρέπει νά εἴμαστε ὄρθιοι καί κατά τή διάρκεια τῆς Θείας μετάληψης ἀπό τούς πιστούς. Εἶναι ἀσέβεια νά εἶναι ὁ Χριστός ἐνώπιόν μας, νά προσφέρεται γιά τή σωτηρία τοῦ κάθενός μας καί ἐμεῖς νά κάθόμαστε.

῎Αν αὐτές οἱ σύντομες ὑποδείξεις ἄν ἐφαρμοστοῦν, σίγουρα θά ὑπάρχει ὁμοιομορφία στίς ἀκολουθίες μας.

Θά πρέπει νά ποῦμε ὅτι ἐξαιροῦνται ὅσοι γιά διάφορους σοβαρούς λόγους δέ μποροῦν νά σταθοῦν τόση ὥρα, ἄς σταθοῦν ὅσο μποροῦν αὐτοί.

9.Ἡ ἀποχώρηση ἀπό τό Ναό

Καί τό θέμα αὐτό εἶναι μιά κακή βλαβερή συνήθεια. Βλέπεις μερικούς νά ἀποχωροῦν ἀπό τήν ἐκκλησία, τήν ὥρα τοῦ «Κοινωνικοῦ» καί ἀλλοι ὅταν κοινωνήσουν. Αὐτό δείχνει ἀσέβεια, ἀμέλεια καί προσβολή πρός τόν Χριστό μας πού τόσα ἀγαθά μᾶς παρέχει. Δέν μπορεῖ κανείς νά φύγει ἀπό τήν ἐκκλησία ἄν δέ ἐκφωνήσει ὁ λειτουργός τό «Ἐν εἰρήνη προέλθωμεν» καί τό «Δι’εὐχῶν…» Ὅταν σέ καλέσει ὁ Δήμαρχος ἠ ἄλλος ἄρχοντας τῆς πολιτείας μήπως φεύγεις πρίν νά σοῦ δώσει τήν ἄδεια, «μπορεῖς νά πηγαίνεις;» ἀσφαλῶς δέν ἀποχωρεῖς μήπως τόν προσβάλεις. Ἔ, Τότε γιατί φεύγεις ὅταν βρίσκεσαι ἐνώπιον, ὄχι ἄρχοντα, ἀλλά αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ Δημιουργοῦ τοῦ κόσμου; Ἡ ἀπάντηση εἶναι δική σου.

http://hristospanagia1.wordpress.com/2011/12/08/%cf%80%e1%bf%b6%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%ac-%cf%83%cf%85%ce%bc%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%86%ce%ad%cf%81%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%e1%bc%b1-%e1%bc%90%ce%ba%ce%ba/#more-21628

Συμβουλές σε νιόπαντρη γυναίκα(Αγ.Γρηγόριος Θεολόγος)

2011-12-06T15:17:00.002+02:00

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έστειλε σε μια πνευματική του θυγατέρα , ( την Ολυμπιάδα) ,την κατωτέρω επιστολή σα « δώρο » για τον γάμο της, που μόλις τέλεσε. Η κατωτέρω επιστολή έχει βάθος Θεολογίας και ψυχολογίας. Και πάνω απ’ όλα δίνει στη σύζυγο πολύτιμες συμβουλές για έναν πετυχημένο γάμο.

Γράφει: « Κόρη μου, στους γάμους σου εγώ ο πνευματικός σου πατέρας, ο Γρηγόριος, σου κάνω δώρο τούτο το ποίημα. Και είναι ό,τι καλλίτερο η συμβουλή του πατέρα: Άκου λοιπόν Ολυμπιάδα μου :

1. Ξέρω ότι θέλεις να είσαι πραγματική χριστιανή . Και μια πραγματική χριστιανή πρέπει όχι μόνο να είναι, αλλά και να φαίνεται. Γι αυτό ,σε παρακαλώ ,να προσέξεις την εξωτερική σου εμφάνιση. Να είσαι απλή. Το χρυσάφι, δεμένο σε πολύτιμες πέτρες, δεν στολίζει γυναίκες σαν και σένα. Πολύ περισσότερο το βάψιμο. Δεν ταιριάζει στο πρόσωπό σου, την εικόνα του Θεού, να την παραποιείς και να την αλλάζεις, μόνο και μόνο για να αρέσεις. Ξέρε το ότι αυτό είναι φιλαρέσκεια και να μένεις απλή στην εμφάνιση. Τα βαρύτιμα και πολυτελή φορέματα ,ας τα φορούν εκείνες, που δεν επιθυμούν ανώτερη ζωή, που δεν ξέρουν τι θα πη πνευματική ακτινοβολία . Εσύ ,όμως έβαλες μεγάλους στόχους και υψηλούς στόχους στη ζωή σου. Κι αυτοί οι στόχοι σου ζητούν όλη τη φροντίδα κι όλη την προσοχή…

2. Με το γάμο , η στοργή και η αγάπη σου να είναι φλογερή και αμείωτη για κείνον, που σου δώσε ο Θεός . Για κείνον, που ‘γινε το μάτι της ζωής σου και σου ευφραίνει την καρδιά. Κι αν καταλάβεις πως ο άνδρας σου σε αγαπάει περισσότερο απ’ όσο τον αγαπάς εσύ, μη κατάταξης να του πάρεις τον αέρα, κράτα πάντα τη θέση που σου ορίζει το Ευαγγέλιο.

3. Εσύ να ξέρης ότι είσαι γυναίκα, έχεις μεγάλο προορισμό, αλλά διαφορετικό από τον άνδρα, που πρέπει να είναι η κεφαλή. Άσε την ανόητη ισότητα των δύο φύλων και προσπάθησε να καταλάβεις τα καθήκοντα του γάμου. Στην εφαρμογή τους θα δεις πόση αντοχή χρειάζεται για ν’ ανταποκριθείς, όπως πρέπει , σ’ αυτά τα καθήκοντα , αλλά και πόση δύναμη κρύβεται στο ασθενές φύλο.

4. Θα ξέρης ,πόσο εύκολα θυμώνουν οι άνδρες. Είναι ασυγκράτητοι και μοιάζουν με λιοντάρια. Σ’ αυτό το σημείο η γυναίκα πρέπει να είναι δυνατότερη και ανώτερη. Πρέπει να παίζει το ρόλο του θηριοδαμαστή. Τι κάνει ο θηριοδαμαστής όταν βρυχάται το θηρίο; Γίνεται περισσότερο ήρεμος και με την καλωσύνη καταπραΰνει την οργή. Του μιλάει γλυκά και μαλακά , το χαϊδεύει, το περιποιείται και πάλι το χαϊδεύει κι έτσι το καταπραΰνει…

5. Ποτέ μη κατηγορήσεις και αποπάρεις τον άνδρα σου για κάτι που έκανε στραβό. Ούτε πάλι για την αδράνειά του, έστω κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που ήθελες εσύ. Γιατί ο διάβολος είναι αυτός, που μπαίνει εμπόδιο στην ομοψυχία των συζύγων…

6. Να έχετε κοινά τα πάντα και τις χαρές και τις λύπες. Γιατί ο γάμος όλα σας τα έκανε κοινά. Κοινές οι φροντίδες, γιατί έτσι το σπίτι θα στεριώσει. Να συμβάλλεις εκφράζοντας τη γνώμη σου, ο άνδρας όμως ας αποφασίζει.

7. Όταν τον βλέπεις λυπημένο, συμμερίσου τη λύπη του εκείνη την ώρα. Γιατί είναι μεγάλη ανακούφιση στη λύπη , η λύπη των φίλων. Όμως αμέσως να ξαστεριάζη η όψη σου και να σαι ήρεμη χωρίς αγωνία. Η γυναίκα είναι το ακύμαντο λιμάνι για το θαλασσοδαρμένο σύζυγο.

8. Να ξέρης ότι η παρουσία σου στο σπίτι σου είναι αναντικατάστατη, γι’ αυτό πρέπει να το αγαπήσεις μ’ όλες τις φροντίδες του νοικοκυριού. Να το βλέπεις σαν βασίλειό σου, και να μη συχνοβγαίνεις από το κατώφλι σου. Άφησε τις έξω δουλειές για τον άνδρα.

9. Πρόσεχε τις συναναστροφές σου. Πρόσεξε τις συγκεντρώσεις που πηγαίνεις. Μη πας σε άπρεπες συγκεντρώσεις, γιατί είναι μεγάλος κίνδυνος για την αγνότητά σου. Αυτές οι συναναστροφές αφαιρούν την ντροπή κι απ΄ τις ντροπαλές ,σμίγουν μάτια με μάτια, κι όταν φύγει η ντροπή γεννιούνται όλα τα χειρότερα κακά. Τις σοβαρές όμως συγκεντρώσεις με συνετούς φίλους να τις επιζητείς, για να εντυπώνεται στο νου σου ένας καλός λόγος, ή κάποιο ελάττωμα να κόψης ή να καλλιεργήσεις τους δεσμούς σου με εκλεκτές ψυχές. Μη εμφανίζεσαι ανεξέλεγκτα σε οποιονδήποτε, αλλά στους σώφρονες συγγενείς σου, στους ιερείς και σε σοβαρούς νεώτερους ή ηλικιωμένους. Μη συναναστρέφεσαι φαντασμένες γυναίκες , που έχουν στο νου τους στο έξω ,για επίδειξη. Ούτε ακόμα άνδρες ευσεβείς, που ο σύζυγός σου δεν θέλει στο σπίτι, αν και συ τόσο πολύ τους εκτιμάς. Υπάρχει για σένα πιο ακριβό πράγμα από τον καλό σου σύζυγο, που τόσο αγαπάς;

10. Επαινώ τις γυναίκες, που δεν τις ξέρουν οι πολλοί άνδρες. Μη τρέχεις σε τραπέζια κοσμικά και ας είναι για γάμο ή για γενέθλια. Εκεί ανάβουν άνομοι πόθοι, με τους χορούς, τους πήδους και τα γέλια, την ψεύτικη ευχαρίστηση , που παραπλανεύουν ακόμη και τους αγνούς και σώφρονες. Και η αγνότητα είναι τόσο λεπτό πράγμα! Σαν το κερί στις ακτίνες του ήλιου! Απόφευγε ακόμα και στο σπίτι σου τα κοσμικά τραπέζια . Αν μπορούσαμε να περιορίσουμε τις ορέξεις της κοιλιάς , θα κυριαρχούσαμε στα πάθη μας.

11. Κράτα τη μορφή σου γαλήνια και μη την αλλοιώνεις ούτε με μορφασμούς, όταν είσαι θυμωμένη. Στολίδια τ’ αυτιά νάχουν όχι τα μαργαριτάρια, αλλά ν’ ακούν καλά λόγια και να βάζουν για τα άσχημα λουκέτο στο νου. Έτσι, είτε κλειστά είναι , είτε ανοιχτά, η ακοή θα μένει αγνή.

12. Όσο για τα μάτια, είναι κείνα, που δείχνουν όλο το εσωτερικό της ψυχής. Ας σταλάζει αγνό κοκκίνισμα η παρθενική ντροπή κάτω από τα βλέφαρά σου κι ας προκαλεί τη σεμνότητα και την αγνή ντροπή σε όσους σε βλέπουν και σ’ αυτόν ακόμα τον σύζυγό σου. Είναι πολλές φορές προτιμότερο, για πολλά πράγματα, να κρατάς κλειστά τα μάτια, χαμηλώνοντας το βλέμμα.

13. Και τώρα στη γλώσσα. Θάχεις πάντα εχθρό τον άνδρα σου, αν έχεις γλώσσα αχαλίνωτη, έστω κι αν έχεις χίλια άλλα χαρίσματα. Γλώσσα ανόητη βάζει ,πολλές φορές ,σε κίνδυνο και τους αθώους. Προτίμα κι όταν ακόμα έχεις δίκιο, τη σιωπή. Είναι προτιμότερη για να μη ριψοκινδυνεύσεις να πεις ένα άτοπο λόγο. Κι αν έχεις την επιθυμία να λες πολλά, είναι καλλίτερο να σωπαίνεις. Πρόσεχε ακόμα το βάδισμα σου. Μετράει στη σωφροσύνη.

14. Και τούτο πρόσεξε και άκουσε: Μην έχεις αδάμαστη σαρκική ορμή. Πείσε και τον άνδρα σου να σέβεται τις ιερές ημέρες. Γιατί οι νόμοι του Θεού είναι ανώτεροι από την εικόνα του Θεού…

15. Αν από μένα το γέροντα πήρες κάποιο λόγο πνευματικό, σου συνιστώ να τον φυλάξεις στα βάθη της ψυχής σου. Έτσι με ό,τι πήρες από αυτά που άκουσες και με την ηθική σου ανωτερότητα, θα θεραπεύσεις τον εξαίρετο σύζυγό σου και περίφημο πολιτικό άνδρα από την υπερηφάνεια.

16. Αυτό τώρα το παρόν δώρο, κειμήλιο, σου προσφέρω. Αν θέλεις πάλι να σου ευχηθώ και το καλλίτερο, σου εύχομαι να γίνεις αμπέλι πολύκαρπο, με τέκνα τέκνων, για να δοξάζεται από περισσότερους ο Θεός , για τον οποίο γεννιόμαστε και προς τον Οποίον πρέπει απ’ αυτή τη ζωή να οδεύουμε ».

http://hristospanagia1.wordpress.com/2011/12/06/%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ad%cf%82-%cf%83%ce%b5-%ce%bd%ce%b9%cf%8c%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b7-%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%af%ce%ba%ce%b1%ce%b1%ce%b3-%ce%b3%cf%81%ce%b7/#more-21554

Ο φόνος των εμβρύων είναι «η εσχάτη ανομία»

2011-11-30T21:31:00.000+02:00

Οι υπολογιζόμενες αμβλώσεις στην χώρα μας που ανέρχονται σε 400 χιλιάδες το χρόνο προκαλούν ίλιγγο, φρίκη και εγκληματικότητα. Κάθε χρόνο κατα-στρέφεται μια πολυάνθρωπη πόλη με εκτελεστές, εγκληματίες και δολοφόνους, γονείς, γιατρούς και πολιτεία, η οποία νομιμοποίησε τις εκτρώσεις και τις επιχορηγεί, δυστυχώς!! Νόμος 1609 του 1986.

Ο φόνος των εμβρύων που αναχωρούν αβάπτιστα είναι βαρύτερο αμάρτημα από τον φόνο βαπτισμένου ανθρώπου.

Από το βιβλίο «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ» του αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου

«Ένα πιστό ανδρόγυνο πήγε κάποτε στον Γέροντα ζητώντας τη συμβουλή του (δεν είχαν αυτόν Πνευματικό). Το πρόβλημα τους ήταν ότι η γυναίκα έπαιρνε δυνατά φάρμακα για κάποια ασθένειά της και κατά τη διάρκεια της θεραπείας έμεινε έγκυος. Ο για¬τρός την προέτρεπε να κάνη άμβλωσι, διότι το παιδί θα γεννιόταν ανάπηρο. Ο Γέροντας τους είπε:

-Και τι ήλθατε σε μένα; Να σας δώσω άδεια να το σκοτώσετε;

-Έχετε άλλα παιδιά; -Ναι, απάντησαν. Έχουμε ένα αγοράκι. -Είναι υγιές; ρώτησε ο Γέροντας. -Μάλιστα, απαντούν αυτοί.

—Εάν, Θεός φυλάξοι, πάθη μια ημιπληγία το παιδί σας αυτό ή το κτυπήσει κάποιο αυτοκίνητο και το καταστήση φυτό θα το πετάξετε ή θα το σκοτώσετε;

-Ασφαλώς όχι!

-Τότε γιατί θέλετε να σκοτώσετε το κυοφορούμενο; Επειδή δεν το είδατε ακόμη ή επειδή δεν το αγαπήσατε; Δεν έχει καμμιά σημασία αυτό. Είναι κι αυτό παιδί σας! Ακούστε: Η επιστήμη δεν είναι αλάθητη. Οι γιατροί πέφτουν πολλές φορές έξω. Και πάνω από τους γιατρούς υπάρχει ο Δημιουργός Θεός. Σ' αυτόν να έχετε εμπιστοσύνη. Εγώ πιστεύω ότι δεν θα γεννηθή ανάπηρο, όπως λένε οι γιατροί. Αλλά κι αν συμβή κάτι τέτοιο, να δοξάσετε τον Θεό και να θεωρήσετε ότι αυτό είναι ο σταυρός σας, τον οποίο πρέπει να φέρετε αγογγύστως και Εκείνος θα πίστωση το λογα-ριασμό σας στον Ουρανό. Και όταν θα πάτε εκεί, θα Του πήτε: «Κύριε, διά τους λόγους των χειλέων Σου, ημείς εφυλάξαμεν οδούς σκληράς» (Ψαλμ. ις' 4). Μην θελήσετε να αποφύγετε τον σταυρό αυτό, διότι θα σας περιμένη κάποιος άλλος πιο βαρύς. Έχετε θάρρος. Προσευχηθήτε στον Κύριό μας. Θα προσευχηθώ κι εγώ και πιστεύω ότι θα γεννηθή υγιές το παιδάκι σας. Πηγαίνετε στην ευχή του Κυρίου.

Πράγματι, μετά από μερικούς μήνες γεννήθηκε ένα χαριτωμένο και υγιέστατο κοριτσάκι. Με δάκρυα, οι γονείς το ανακοίνωσαν στον Γέροντα λέγοντας:

—Σας ευχαριστούμε για τη συμπαράσταση και τις προσευχές σας. Ζη Κύριος ο Θεός!»

Αξιοπρόσεκτες

Θέσεις και Μαρτυρές

για τις Αμβλώσεις

Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

Πῶς μπορῶ νὰ δῶ ἄν ἔχω ταπείνωση; Γέρων Γερμανὸς Σταυροβουνιώτης

2011-10-18T21:38:00.000+03:00

Περὶ ταπεινώσεως

Ὅποιος ἔχει τήν ταπείνωση μιμεῖται τόν ἴδιο τόν Χριστό. Οὐδέποτε παρεκτρέπεται, οὔτε κατακρίνει, οὔτε ὑπερηφανεύεται. Τίς ἐξουσίες ποτέ δέν τίς ἐπιθυμεῖ. Ἀποφεύγει τίς τιμές τῶν ἀνθρώπων. Δέν φιλονικεῖ γιά κανένα πράγμα τοῦ κόσμου τούτου!

Δέν ἔχει παρρησία, ὅταν ὁμιλῆ, καί δέχεται πάντοτε τίς συμβουλές τῶν ἄλλων. Ἀποφεύγει τά ὡραῖα ἐνδύματα, καί ἡ ἐξωτερική του ἐμφάνιση εἶναι ἁπλή καί ταπεινή.

Ὁ ἄνθρωπος, πού ὑπομένει ἀγόγγυστα ταπεινώσεις καί ἐξουδενώσεις, πάρα πολύ ὠφελεῖται. Γιά τοῦτο, ὄχι νά λυπῆσαι, ἀλλά ἀπεναντίας νά χαίρεσαι γι’ αὐτά, πού ὑποφέρεις. Κερδίζεις ἔτσι τήν πολύτιμη ταπείνωση, μέ τήν ὁποία σώζεσαι.

«Ἐταπεινώθην καί ἔσωσέ με (ὁ Κύριος)» (Ψαλμ. Ριδ΄ 6). Αὐτή τή ρήση πρέπει νά τήν ἔχωμεν πάντοτε κατά νοῦν.

Δέν ὠφελεῖ νά λυπῆσαι, ὅταν σέ κατηγοροῦν. Ἡ λύπη στίς περιπτώσεις αὐτές σημαίνει ὅτι ἔχεις κενοδοξία. Ἐκεῖνος, πού θέλει νά σωθῆ, ὠφείλει νά ἀγαπᾶ νά τόν καταφρονοῦν, διότι ἡ καταφρόνηση φέρνει τήν ταπείνωση. Καί ἡ ταπείνωση ἀπαλλάττει τόν ἄνθρωπο ἀπό πλῆθος πειρασμῶν.

Ποτέ σου μή ζηλέψης, μή φθονήσης, μή ἐπιθυμήσης δόξες, μή ποθήσης ἀξιώματα. Πάντα νά ἐπιδιώκης νά ζῆς στήν ἀφάνεια. Σέ συμφέρει νά μή σέ ξέρει ὁ κόσμος, γιατί ὁ κόσμος εἶναι πλάνος. Μέ τά κενόδοξά του λόγια καί τίς μάταιες παρακινήσεις του μᾶς πλανᾶ καί μᾶς βλάπτει πνευματικά.

Ὁ σκοπός εἶναι νά κατορθώσης νά ἀποκτήσης τήν ταπείνωση. Νά εἶσαι ὑποκάτω πάντων. Νά θεωρῆς πώς τίποτε δέν κάνεις ἄξιο γιά τή σωτηρία σου, ἀλλά νά παρακαλῆς τό Θεό νά σέ σώση μέ τήν εὐσπλαχνία του.

Ἡ ταπείνωση μαζί μέ τήν ὑπακοή καί τή νηστεία γεννοῦν τόν φόβο τοῦ Θεοῦ, καί εἶναι αὐτός ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ ἡ ἀρχή τῆς ἀληθινῆς σοφίας.

Ὅτι πράττεις νά τό πράττης μέ ταπείνωση, γιά νά μή ζημιώνεσαι ἀπό τά καλά σου ἔργα.

Μή νομίζης ὅτι μόνο ὅποιος ἐργάζεται πολύ ἔχει τόν μισθό.

Ὅποιος ἔχει τήν προαίρεση νά κάνη τό καλό καί ἔχει συνάμα τήν ταπείνωση, αὐτός, ἔστω καί ἄν δέν μπορῆ νά φέρη εἰς πέρας πολλή ἐργασία, ἔστω καί ἄν δέν μάθη τέχνες, ὅμως δέν ἐμποδίζεται ἀπό τό νά σωθῆ.

Ἡ ταπείνωση κατορθώνεται μέ τήν αὐτομεμψία, μέ τό νά πιστεύης δηλαδή γιά τόν ἑαυτό σου ὅτι κανένα καλό οὐσιαστικά δέν ἔχεις. Ἀλίμονο σ’ ἐκεῖνον, πού νομίζει τίς ἁμαρτίες του μικρές. Αὐτός σίγουρα θά πέση σέ χειρότερες!

Αὐτός, πού ὑπομένει τίς ἐναντίον του κατηγορίες μέ ταπείνωση, πλησίασε τήν τελειότητα. Αὐτόν τόν θαυμάζουν ἀκόμη καί οἱ Ἄγγελοι, γιατί καμμιά ἄλλη ἀρετή δέν εἶναι τόσο δυσκολοκατόρθωτη καί μεγάλη ὅσο ἡ ταπείνωση.

Ἡ πτωχεία, ἡ θλίψη καί ἡ καταφρόνηση εἶναι οἱ στέφανοι τοῦ μοναχοῦ. Ὅταν ὁ μοναχός ὑπομένη ἀγόγγυστα τίς ὕβρεις, τίς συκοφαντίες, τήν καταφρόνηση, ἀπαλλάττεται εὔκολα ἀπό τούς αἰσχρούς λογισμούς.

Ὁπωσδήποτε εἶναι ἀξιέπαινο τό νά ἀναγνωρίζης τήν ἀδυναμία σου ἐνώπιόν τοῦ Θεοῦ. Αὐτό εἶναι τό γνῶθι σαὐτόν. «Κλαίω καί κατανύσσομαι», λέγει ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, «ὅταν τό φῶς μοὶ λάμψη, καί ἴδω τήν πτωχείαν μου,καί γνῶ τό πῶς ὑπάρχω». Ὅταν ἐννοήση κανείς τήν ψυχική του πτωχεία καί συνειδητοποιήση τό ποῦ καί σέ ποιό πράγματι ἐπίπεδο εὑρίσκεται, τότε, ὤ τότε! λάμπει μέσα στήν καρδία του τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, κι ἀρχίζει νά κλαίη. (Καί διηγούμενος αὐτά ὁ Γέροντας κατενύχθη καί ἄρχισε ὁ ἴδιος νά κλαίη).

Ἄν σοῦ πῆ ὁ ἄλλος «εἶσαι ἐγωιστής», νά μή σοῦ βαρυφαίνεται, οὔτε καί νά λυπῆσαι. Νά πῆς μέ τόν λογισμό σου «μπορεῖ νά εἶμαι καί νά μή τό καταλαβαίνω»! Ἐξ ἄλλου δέν πρέπει νά ἐξαρτώμεθα ἀπό τή γνώμη τῶν ἄλλων. Ὁ καθένας ἄς κοιτάζη τή συνείδησή του καί τά λόγια τῶν ἐμπείρων καί γνωστικῶν του φίλων, πρό πάντων ὅμως ἄς ζητῆ τή γνώμη τοῦ πνευματικοῦ του. Καί μέ αὐτά τά δεδομένα ἄς ρυθμίζη τήν πνευματική του πορεία.

Μοῦ γράφεις πώς δέν τά καταφέρνεις στόν ἀγώνα σου. Ξέρεις ἀπό ποῦ προέρχεται αὐτό. Ἐπειδή δέν ἔχεις ταπείνωση πολλή. Νομίζης ὅτι μέ τήν ἰδική σου δύναμη θά κατορθώσης κάτι. Ἐνῶ, ὅταν ταπεινωθῆς καί πῆς «μέ τή δύναμη τοῦ Ἰησοῦ, μέ τή βοήθεια τῆς Παναγίας καί μέ τήν εὐχή τοῦ Γέροντά μου θά τό κατορθώσω ἐκεῖνο, πού θέλω», νά εἶσαι βέβαιος πώς θά τό κατορθώσης! Ἐγώ βέβαια δέν ἔχω τή δύναμη νά βάζω τέτοιες εὐχές, ἀλλά, ὅταν ἐσύ ταπεινωθῆς καί πῆς «μέ τήν εὐχή τοῦ Γέροντά μου θά τό κάνω», τότε, γιά τήν ταπείνωσή σου, ἐνεργεῖ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καί θά τό κατορθώσης!

Στόν «ταπεινό καί ἡσύχιον» ἐπιβλέπει ὁ Θεός (Ἡσ. ξστ΄ 2), ἀλλά, γιά νά ἔλθη ἡ πραότης, ἡ ἡσυχία, ἡ ταπείνωση, ἀπαιτεῖται κόπος. Μά ἐκεῖνος ὁ κόπος πληρώνεται! Γιά νά ἀποκτήσης τήν ταπείνωση, κατά τή δική μου ἀντίληψη, δέν χρειάζονται τόσο, οὔτε οἱ πολλές μετάνοιες (γονυκλισίες), οὔτε οἱ πολλές ἐργασίες, ἀλλά πρό πάντων ὁ λογισμός σου νά κατεβῆ κάτω-κάτω, νά φθάση στό ἐπίπεδο τῆς γῆς! Τότε δέν ἔχεις φόβο νά πέσης, γιατί εἶσαι χαμηλά. Κι ἄν ἀκόμη πέσης ἀπό τά χαμηλά, δέν θά πάθης τίποτε.

Τό κατ’ ἐμέ, ἄν καί βεβαίως, οὔτε πολλά διαβάζω, οὔτε καί κάνω τίποτε σπουδαῖο, ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ πιό σύντομη ὁδός γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Ἀββᾶς Ἡσαΐας λέγει: «Ἔθισον τήν γλῶσσαν σου τοῦ λέγειν συγχώρησον, καί ἡ ταπείνωσις ἐπελεύσεται ἐπί σέ». Μάθε τή γλώσσα σου νά λέγει, «συγχώρησέ με», κι ἄν ἀκόμη δέν τό λές μέ συναίσθηση, ὅμως λίγο λίγο θά συνηθίσης, ὄχι μόνο νά τό λέγης, ἀλλά καί νά τό νοιώθης μέσα σου!

Λέγουν οἱ Ἅγιοι ὅτι σύμφωνα μέ τήν καλή διάθεση, πού ἔχεις, πηγαίνοντας νά ζητήσης συγχώρηση, δηλαδή ἄν ἔχης ταπείνωση, θά φωτίση ἀνάλογα ὁ Θεός τόν ἄλλο, γιά νά ἐπιτευχθῆ ἡ ἐπιζητούμενη συνδιαλλαγή. Ὅταν λ.χ. συντριβῆς καί πῆς μέ τόν λογισμό σου, «φταίω καί δέν τό καταλαβαίνω», μετά λίγο λίγο θά πῆς ὅτι «πράγματι φταίω». Καί, ὅταν βάλης στόν λογισμό σου ὅτι πράγματι φταίεις, θά ἀλλάξη μετά καί ὁ ἄλλος διάθεση.

Νά ζητῆς μέ ἐπιμονή ἀπό τόν Θεό νά σοῦ δωρήση τό χάρισμα τῆς ἐσωτερικῆς αὐτομεμψίας καί ταπείνωσης.

Στήν προσευχή σου νά παρακαλῆς νά σοῦ δώση ὁ Κύριος τό χάρισμα νά βλέπης τά δικά σου ἁμαρτήματα μόνο καί νά μή δίδης σημασία στά ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων. «Δός μοι, Κύριε, τό ὁρᾶν τά ἐμὰ πταίσματα καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου», λέγει ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος.

Ὁ ταπεινός θεωρεῖ τόν ἑαυτό του «ὑποκάτω πάντων». Γι’ αὐτό τόν λόγο ὅλους τοὺς ἀγαπᾶ, ὅλους τοὺς συγχωρεῖ καί πρό πάντων κανένα δέν κατηγορεῖ.

http://www.agiazoni.gr/

http://pneumatikixara.blogspot.com/2011/10/blog-post_9146.html#more

Ο Θεός είναι πατέρας

2011-10-11T17:22:00.000+03:00

Ο Θεός είναι Πατέρας.

Θέλει τη βασιλεία του να χαρίσει

σε όλα τα παιδιά του.

Μα εκείνα αμαρτάνουν

απομακρύνονται από κοντά του

δεν κάνουν το θέλημά του

λερώνουν την ψυχή τους

και στους δαίμονες την παραδίδουν.

Στέλνει τότε ο Θεός δοκιμασίες,

επιτρέπει αδικίες,

ασθένειες, συκοφαντίες,

για να τρέχουμε κοντά του

να ζητάμε την παρηγοριά του

και το θείο έλεός του.

Τότε η θεία χάρις μας θεραπεύει,

μας χαρίζει την υγεία της ψυχής,

μας στολίζει με αρετές,

δώρα κι ευλογίες θεϊκές,

υπομονή, φρόνηση, σοφία,

ειρήνη, πραότητα, ακακία

ταπείνωση, αγνότητα, αγάπη,

ελευθερία από τα πάθη,

ευτυχία και χαρά,

τα αιώνια αγαθά.

11/10/2011

elenitheof

Νεοεποχίτικες Εκπλήξεις (‘Παρακαταθήκη’, τ. 52, 53)

2011-10-07T17:27:00.000+03:00

Για τεχνικούς λόγους, αναδημοσιεύουμε ένα παλαιότερο κείμενο από το περιοδικό “ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ”.

Τους τελευταίους μήνες οι δύο εκκλησιαστικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί (Εκκλησία της Ελλάδος και Πειραϊκή Εκκλησία) διαφημίζουν συνεχώς το βιβλιοπωλείο του Πέτρου Κυριακίδη στην Αθήνα. Το εν λόγω βιβλιοπωλείο, το οποίο διαφημίζεται και από τις σελίδες του περιοδικού «Τόλμη» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, άνοιξε πριν ενάμιση χρόνο στο κέντρο των Αθηνών. Στο βιβλιοπωλείο αυτό βρίσκει κανείς ωραία ορθόδοξα βιβλία, κομποσκοίνια, σταυρούς και λοιπά εκκλησιαστικά είδη. Όλα αυτά όμως συνυπάρχουν με πλήθος βιβλίων ασυμβίβαστων με την ορθόδοξη πίστη. Συγκεκριμένα, στο βιβλιοπωλείο βρίσκει κανείς πάμπολλα βιβλία από διάφορους αποκρυφιστικούς εκδοτικούς οίκους, τα οποία έχουν περιεχόμενο βουδιστικό, αποκρυφιστικό, εσωτεριστικό, νεοεποχίτικο. Έτσι, βρίσκει κανείς βιβλία για ρεφλεξολογία, αυτοθεραπεία, χρωματοθεραπεία, κρυσταλλοθεραπεία, εναλλακτικές ψευδοθεραπείες κατά του καρκίνου, ανθοϊάματα Μπαχ, βοτανοθεραπεία, ιριδολογία κ.α. Επίσης βιβλία βουδιστικού προσανατολισμού για τις επιθανάτιες και μεταθανάτιες εμπειρίες, βιβλία με οραματισμούς και τεχνικές διαλογισμού, με αποσπάσματα από τη Μπαγκαβάτ Γκίτά (το ιερό έπος των Ινδουιστών), με αναλύσεις προηγούμενων ζωών, με αναφορές στο Βούδα, στο κάρμα, στο σαμανισμό, την τηλεπάθεια, την αγγελική «θεραπεία». Δε λείπουν, ακόμα, τα βιβλία με «ψυχοθεραπείες» της Νέας Εποχής που κινούνται από τις ανατολικές θρησκευτικές πρακτικές έως τον εγωκεντρισμό- υπάρχει και ένα «εγχειρίδιο ανανέωσης μετά το διαζύγιο» και ένα ογκώδες βιβλίο με σκανδαλιστικό περιεχόμενο.Η ερώτηση είναι: πώς διαφημίζεται ως ορθόδοξο ένα βιβλιοπωλείο που προωθεί τα προαναφερθέντα; Πώς καλούνται, από επίσημα εκκλησιαστικά περιβάλλοντα, οι χριστιανοί να το επισκεφθούν;

Ο ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου, ο κ. Πέτρος Κυριακίδης, πατέρας του προέδρου των Ελλήνων Ρεφλεξολόγων, Μιχάλη Κυριακίδη, διδάσκει -όπως και ο γιος του- σε γνωστή σχολή εναλλακτικών και αποκρυφιστικών «σπουδών» και ταυτόχρονα και σε ενορία των Αθηνών. Στο διαφημιστικό έντυπο του εναλλακτικού κέντρου διαβάζουμε ότι ο κ. Πέτρος Κυριακίδης διδάσκει -μεταξύ άλλων- τα μαθήματα «Σύμβουλος αυτοβελτίωσης» και «Σύμβουλος αυτοβελτίωσης φυσικών θεραπειών». Το περιεχόμενο των μαθημάτων ελέγχεται τόσο από επιστημονικής όσο και από ορθόδοξης πλευράς. Πώς μπορεί ένας ορθόδοξος χριστιανός που έχει πάρει άδεια να μιλά σε ενορία των Αθηνών, να διδάσκει στους ολιστικούς «θεραπευτές» «βιοενεργειακές μεθόδους αυτοβελτίωσης, ασκήσεις αναπνοής, αυτοκοσμογνωστική, ειρηνικές τέχνες, τεχνικές αυτοβελτίωσης» κτλ; Και τι δουλειά έχουν οι ομιλίες περί ρεφλεξολογίας, βιοενέργειας κτλ. σε έναν ορθόδοξο ναό τις Κυριακές;

Ο κ. Πέτρος Κυριακίδης φέρεται ότι διδάσκει και σε σύλλογο που έχει ιδρύσει ο ίδιος και στον οποίο μετέχουν πολλοί ρεφλεξολόγοι. Επίσης, είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας βιολογικών προϊόντων ΕΒΙΚ που έχει τα καταστήματα «Βιολογικός Κύκλος», τα οποία διαφημίζονται από το εκκλησιαστικό ραδιόφωνο, την εφημερίδα της Αλληλεγγύης «Αλληλέγγυος Πολίτης» και το περιοδικό «Τόλμη». Καμία αντίρρηση φυσικά για τα βιολογικά προϊόντα, υπό την προϋπόθεση ότι στα καταστήματα δεν διακινούνται βιβλία, έντυπα και προγράμματα αποκρυφιστικών μεθόδων, σχολών και ομάδων. Αυτή η προϋπόθεση ισχύει άραγε πάντα; Από όσο γνωρίζουμε, για μερικά από τα ποικιλώνυμα καταστήματα βιολογικών προϊόντων, που υπάρχουν στην Αθήνα και αλλού, δεν ισχύει.

Όλα αυτά τα νεοποχίτικα μπερδέματα θα πρέπει να μας κάνουν πιο προσεκτικούς, είτε είμαστε απλοί χριστιανοί, είτε έχουμε το διακόνημα της ενημέρωσης των εν Χριστώ αδελφών, με τη βοήθεια του ραδιοφώνου ή του έντυπου λόγου. Αγαπάμε τα πρόσωπα, αλλά δεν κάνουμε χώρο για την πλάνη, ακόμα και όταν αυτό έχει κόστος. Και δεν είναι δυνατόν να τα γνωρίζουμε όλα˙ από τη στιγμή όμως που ενημερωθήκαμε, έχουμε ευθύνη.

Ας ελπίσουμε στην ευαισθητοποίηση των αρμοδίων.

(Πηγή: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΛΥΦΑΔΟΣ

http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1002

Ἀπάτη καί κατεργαριά τοῦ Ἀντιχρίστου

2011-10-03T14:08:00.000+03:00

Θαύματα και σημεία – Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ) / Κεφάλαιο Α’ – Τι λέει η Ἀγια Γραφή / Απάτη και κατεργαριά

Τα σημεία του αντιχρίστου θα γεμίσουν όλες του τις ενέργειες απάτη και κατεργαριά. Και θα τραβήξουν τους πιο πολλούς ανθρώπους να τον ακολουθήσουν. Οι εχθροί του αντιχρίστου θα θεωρηθούν ταραξίες, εχθροί της κοινωνίας και της τάξης• θα υποστούν ανοιχτές και συγκεκαλυμμένες διώξεις• και θα υποβληθούν σε σκληρές τιμωρίες και ποινές. Τα πονηρά πνεύματα σκορπισμένα στην οικουμένη, θα προκαλούν στους ανθρώπους μια γενικά εξαίρετη γνώμη για τον αντίχριστο, ένα γενικό ενθουσιασμό, μια ακαταδάμαστη στροφή σ’ αυτόν[18].

Με αδρές γραμμές η αγία Γραφή μας περιγράφει το βάρος του τελευταίου διωγμού και την σκληρότητα του διώκτη. Το πιο αποφασιστικό και χαρακτηριστικό σημείο είναι το όνομα, που η Γραφή δίνει στον φρικαλέο εκείνο άνθρωπο. Τον ονομάζει «θηρίο»[19], όπως και ο πεσών άγγελος είχε ονομασθή «όφις» (φίδι)[20]. Οι δύο αυτές ονομασίες σκιαγραφούν αρκετά καλά τον χαρακτήρα των εχθρών του Θεού. Ο ένας ενεργεί πιο μυστικά, ο άλλος πιο φανερά. Όμως στο «θηρίο» αυτό (που μοιάζει με όλα τα άλλα θηρία[21], στο ότι συγκεντρώνει στον εαυτό του τις θηριωδίες όλων) «έδωκεν ο δράκων την δύναμιν αυτού και τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην»[22]. Η δοκιμασία για τους αγίους του Θεού θα είναι φοβερή. Ο διώκτης με την πονηρία, την υποκρισία και τα θαύματά του θα προσπαθήση να τους πλανήση και απατήση προκαλώντας εις βάρος τους φοβερά εκλεπτυσμένους, και παμπόνηρα συγκεκαλυμμένους διωγμούς και φτιαχτά προβλήματα. Η απεριόριστη εξουσία των βασανιστών θα τους φέρη σε τρομερά δύσκολη θέση. Πολύ μικρός αριθμός από αυτούς θα εκτελεσθούν ενώπιον όλων των ανθρώπων. Και κλήρος τους θα είναι η κοινή περιφρόνηση, το μίσος, η κατασυκοφάντηση από όλους, τα πιεστικά εις βάρος τους μέτρα, και ο βίαιος θάνατος. Μόνο με την βοήθεια της θείας χάριτος και με το φωτισμό του Θεού θα κατορθώσουν οι εκλεκτοί Του να ομολογήσουν ενώπιον των ανθρώπων τον Κύριον Ιησούν Χριστόν.

Βιβλιογραφία

[18] Εφραίμ του Σύρου, Λόγος 106.

[19] Αποκ. 13, 1.

[20] Γεν. 3, 1, Αποκ. 12, 3.

[21] Αποκ. 13, 2.

[22] Αποκ. 13, 2.

http://www.orthodoxfathers.com/THaymata-simeia-Agios-Ignatios-Alexandrovits-Mpriantsianinoph/Apati-katergaria

Τί σημαίνει ἀγαπῶ τόν Θεό;

2011-10-02T11:29:00.000+03:00

Σημαίνει ὅτι:

Ἀρνοῦμαι τό θέλημά μου κάθε στιγμή καί ἀναζητῶ τό δικό Του.

Ἀρνοῦμαι τή φιλαυτία μου καί τά πάθη μου καί τηρῶ τίς ἐντολές Του.

Ἀρνοῦμαι τήν καλοπέραση πού τρέφει τά πάθη καί κάνω ἄσκηση, νηστεύω, κακοπαθῶ γιά χάρη τοῦ Κυρίου.

Ἀρνοῦμαι τόν ἐγωισμό, τήν οἴηση, τήν ὑπερηφάνεια πού συνιστοῦν τό εὔκρατο κλίμα ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν καί τῶν παθῶν.

Ἐγκολπώνομαι τήν ταπείνωση, τήν ταπεινοφροσύνη στούς λογισμούς, τήν εὐτέλεια σ’ ὅλες μου τίς κτήσεις, τήν ἔσχατη θέση κάθε στιγμή, τήν ἀτιμία καί τήν περιφρόνηση τοῦ κόσμου γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ.

Προσεύχομαι ἀδιάλειπτα καί δίνω κάθε σκέψη μου σ’ Αὐτόν τόν Λατρευτό τῆς καρδιᾶς μου.Ζητῶ νά βασιλεύει Αὐτός σ’ ὅλη μου τήν ὕπαρξη.

Ἐπιθυμῶ ὁ Κύριος νά κυβερνᾶ τά συναισθήματα, τό θυμό, τίς ἐπιθυμίες καί τά διανοήματά μου, τό σῶμα μου καί τήν ψυχή μου.

Προσπαθῶ κάθε μου βλέμμα νά εἶναι γι’ Αὐτόν, κάθε μου ἄκουσμα, κάθε μου λόγος, κάθε μου κίνηση, κάθε μου ἐνέργεια, κάθε κίνηση τῆς ψυχῆς μου νά εἶναι ὅλα γιά τόν Κύριο καί μόνο γι’ Αὐτόν.

Προσπαθῶ νά ἔχω ἐνεργό τό Ἅγιο Πνεῦμα μέσα μου διότι μόνο δι’ Αὐτοῦ θά μπορέσω νά κατορθώσω καί νά ζήσω ὅλα ὅσα ἀνέφερα προηγουμένως.

Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό δέν εἶναι ἁπλῶς μία ἀρετή, δέν εἶναι ἕνα ἀνθρώπινο κατόρθωμα, ἀλλά ἕνα θεανθρώπινο ἐπίτευγμα: Εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς συνεργασίας τῆς Θείας Χάρης μέ τήν ἀνθρώπινη θέληση.

«Ὅταν λέμε ἀγάπη» μᾶς διδάσκει ὁ Γέρων Πορφύριος «δὲν εἶναι οἱ ἀρετὲς ποὺ θ΄ ἀποκτήσουμε ἀλλὰ ἡ ἀγαπώσα καρδία πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἄλλους. Τὸ καθετὶ ἐκεῖ νὰ τὸ στρέφουμε. Βλέπουμε μία μητέρα νὰ ἔχει τὸ παιδάκι της ἀγκαλιά, νὰ τὸ φιλάει καὶ νὰ λαχταράει ἡ ψυχούλα της; Βλέπουμε νὰ λάμπει τὸ πρόσωπό της, πού κρατάει τ΄ ἀγγελούδι της; Ὅλ΄ αὐτὰ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τὰ βλέπει, τοῦ κάνουν ἐντύπωση καὶ μὲ δίψα λέει: «Νὰ εἶχα κι ἐγὼ αὐτὴ τὴ λαχτάρα στὸν Θεό μου, στὸν Χριστό μου, στὴν Παναγίτσα μου, στοὺς ἁγίους μας!». Νά, ἔτσι πρέπει ν΄ ἀγαπήσομε τὸν Χριστό, τὸν Θεό. Τὸ ἐπιθυμεῖς, τὸ θέλεις καὶ τὸ ἀποκτᾶς μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ».

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

http://HristosPanagia3.blogspot.com

Πηγή εἰκόνας: Ἱ. Ἡσ. Ἀνάστασις Χριστοῦ-Ἐμμαούς, Ἅγ. Βασίλειος Λαγκαδᾶ.

Ο αληθινός φίλος μας

2011-10-01T16:20:00.000+03:00

Εκείνος που μας νοιάζεται αληθινά και είναι φίλος μας πιστός είναι ο Χριστός. Μα ο διάβολος μας κλέβει τις στιγμές που θα ακούσουμε τη σιγανή, απαλή φωνή του Θεού μέσα μας να μας λέει πόσο μας αγαπά, που θα τον νιώσουμε στα βάθη της καρδιάς να μας χαρίζει τα δώρα του, την αγάπη, τη χαρά, την ειρήνη. Ο διάβολος μας κλέβει αυτές τις στιγμές έχοντάς μας απασχολημένο το νου με μέριμνες βιοτικές, την καρδιά με επιθυμίες υλικές, τις αισθήσεις με ατελείωτα ερεθίσματα, το χρόνο με υπεραπασχόληση ξεχνώντας τελείως το Χριστό.

Στις δύσκολες στιγμές, όταν πονάμε, μας περιμένει ο Χριστός να μας αγκαλιάσει και να μας απαλύνει τον πόνο. Μας εμείς τον ξεχνάμε και η καρδιά νιώθει μοναξιά και εγκατάλειψη. Γιατί η καρδιά χωρίς Χριστό είναι άδεια από αγάπη, χαρά, ειρήνη και γεμάτη ταραχή, κατάθλιψη, απελπισία. Μπορεί να έχουμε πολλούς καλούς φίλους πιστούς και αληθινούς που να μας αγαπούν και να μας καταλαβαίνουν. Κανείς όμως δεν μπορεί να μας παρηγορήσει και να μας δυναμώσει με υπομονή ώστε ν' αντέξουμε τα αδιέδοξα της ζωής όπως ο Χριστός. Γι' αυτό ας στηρίζουμε τις ελπίδες μας μόνο στο Χριστό κι όχι στους ανθρώπους γιατί αυτοί κάποτε μας απογοητεύουν. Ας φροντίζουμε να έχουμε μια αληθινή σχέση μαζί του και να ζητάμε συνέχεια τη βοήθειά του σε όλα.

elenitheof
1/10/2011

Ἡ ἄσεμνη ἐνδυμασία τῶν γυναικῶν ( π. Φιλοθέου Ζερβάκου).

2011-09-27T22:04:00.000+03:00

Τί νὰ πῶ καὶ γιὰ τὶς γυναῖκες; Δὲν ἔχουν ἄλλο στὸ νοῦ τους παρὰ πῶς νὰ στολιστοῦν. Συναγωνίζονται ποιὰ θὰ ξεπεράσει τὴν ἄλλη στὸ στολισμό. Τί νὰ πῶ καὶ γιὰ τὴν ἄσεμνη ἐνδυμασία, τὴν ὁποία ὁ ἐφευρέτης τῆς κακίας διάβολος δίδαξε τὶς γυναῖκες, νὰ ντύνονται δηλ. μὲ γυμνὰ χέρια, μὲ γυμνὰ ποδάρια; Ἀλίμονο, ἀλίμονο!

Πῶς δὲν ντρέπονται οἱ γυναῖκες τῶν Ἑλλήνων Χριστιανῶν; Οἱ τσιγγάνες καὶ οἱ Τουρκάλες ντύνονται κόσμια, γιὰ νὰ μὴ σκανδαλίζουν τοὺς ἄντρες, ἐνῶ οἱ Ἑλληνίδες καὶ Χριστιανὲς γυναῖκες, ποὺ ἔχουν παράδοση ἀπὸ τὸ Χριστό, ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους, ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες νὰ ντύνονται σεμνά, ἔφτασαν σὲ τέλεια παραφροσύνη μὲ τὸν τρόπο ποὺ ντύνονται! Οἱ πατέρες καὶ οἱ μητέρες νὰ εἶναι οἱ ἴδιοι τὸ καλὸ παράδειγμα καὶ νὰ μὴν ἀφήνουν τὰ παιδιὰ τους – συμβουλεύοντάς τα μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ – νὰ ντύνονται ἔτσι ἄσεμνα. Καὶ οἱ ἄντρες νὰ ἀποτρέψουν τὶς γυναῖκες τους ἀπὸ τὸ ἄσεμνο ντύσιμο, γιατί θὰ δώσουν λόγο τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως.

Ὅσες γυναῖκες εἰσέρχονται στὸ Ναὸ τοῦ Θεοῦ γυμνὲς καὶ ἀδιάντροπες, κάνουν τὸ θέλημα τοῦ διαβόλου. Καλύτερα νὰ μὴν πατοῦν στὴν Ἐκκλησία, γιατί ἐκτὸς ποὺ δὲν ὠφελοῦν τὸν ἑαυτό τους, βλάπτουν καὶ σκανδαλίζουν τοὺς ἐκκλησιαζόμενους.

Λυπᾶμαι ποὺ βρίσκομαι στὴν ἀνάγκη νὰ ἐλέγχω καὶ νὰ ἐπιπλήττω. Δὲν τὸ θέλω καὶ ἴσως νὰ λυπῶ κι ἐκείνους ποὺ εἶναι ὑπεύθυνοι. Ἐὰν δέ σᾶς ἀγαποῦσα, δὲ θὰ σᾶς ἀσκοῦσα ἔλεγχο. Διορθωθεῖτε καὶ τότε θὰ πάψω κι ἐγὼ νὰ ἐλέγχω. Ἀλίμονό μου ἂν σιωπῶ, ὅταν βλέπω τέτοιες παρεκτροπές!

Ὅταν χαθεῖ ἡ αἰδὼς (ἡ ντροπή) ἀπὸ τὶς γυναῖκες

Σὲ ἕνα ἀρχαῖο βιβλίο, ποὺ βρῆκα πρὶν ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια, διάβασα μεταξὺ ἄλλων ὅτι, ὅταν ρώτησαν οἱ Μαθητὲς τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, πότε θὰ γίνουν στὸν κόσμο τὰ φοβερὰ σημεῖα τῆς Δευτέρας Παρουσίας, ὁπότε θὰ παγώσει ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν καὶ θὰ χαθεῖ ἡ πίστη, ὁ Κύριος τοὺς εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ: «ὅταν οἱ γυναῖκες γίνουν ἄνδρες καὶ οἱ ἄνδρες γυναῖκες».

Καὶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος, ὅταν τὸν ρώτησαν κάποιοι φιλόχριστοι ἄνθρωποι πότε θὰ γίνει ἡ Δευτέρα Παρουσία, τοὺς ἀπάντησε: «Ὅταν χαθεῖ ἡ αἰδὼς ἀπὸ τὶς γυναῖκες, τότε εἶναι κοντὰ ἡ ἡμέρα τῆς Κρίσεως».

Οἱ προφητεῖες αὐτὲς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καὶ ἄλλων Προφητῶν, Ἀποστόλων, Ἁγίων Πατέρων, τὶς ὁποῖες ἀνέφερα προηγουμένως στὸ λόγο μου, ἐκπληρώνονται σήμερα κατὰ γράμμα.

Στὸ ἑξῆς νὰ πάψεις νὰ βάφεσαι

Σὰν πατέρας πνευματικὸς ἔχω καθῆκον καὶ εὐθύνη νὰ συμβουλεύω τὰ παιδιά μου. Σὲ συμβουλεύω λοιπόν, στὸ ἑξῆς νὰ πάψεις νὰ βάφεις τὰ χείλη σου, τὰ νύχια σου ἢ καὶ τὸ πρόσωπό σου, καὶ νὰ μένεις ὅπως σὲ ἔπλασε ὁ Θεός.

Μὴ θέλεις νὰ φαίνεσαι ἀνώτερη ἀπὸ τὸ Θεὸ· διότι, ὅταν βάφεσαι μὲ κόκκινες μπογιὲς, ὑβρίζεις τὸ Θεό. Εἶναι σὰν νὰ λὲς ὅτι «Ὁ Θεὸς δὲν ἤξερε ἢ δὲν μποροῦσε νὰ μὲ κάνει μὲ κόκκινα χείλη ἢ νύχια· καὶ αὐτὸ ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ τὸ κάνει ὁ Θεός, τὸ κάνω ἐγώ, γιὰ νὰ φαίνομαι ὡραία καὶ νὰ μὲ θαυμάζουν καὶ ἐκτιμοῦν οἱ τρελοὶ ἄντρες καὶ οἱ τρελὲς γυναῖκες καὶ νὰ μὲ λένε πὼς εἶμαι «τοῦ κόσμου γυναίκα», συγχρονισμένη καὶ ὄχι ὀπισθοδρομική».

Ἔτσι ὅμως λυπεῖς τὸ Θεὸ καὶ ἐμένα, τὸν πνευματικό σου πατέρα, καὶ ὅλους τοὺς συνετοὺς καὶ θεοφοβούμενους ἀνθρώπους, καὶ χαροποιεῖς τὸ διάβολο καὶ τοὺς ἀνόητους ἀνθρώπους, ἄντρες καὶ γυναῖκες.

Λοιπόν, ἂν ἀγαπᾶς καὶ φοβᾶσαι τὸ Θεό, ἂν σέβεσαι κι ἐμένα, τὸν πνευματικό σου πατέρα, ἀπὸ αὐτὴ τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ πάρεις τὸ γράμμα μου, νὰ πάψεις νὰ βάφεσαι. Καὶ νὰ στολίζεις στὸ ἑξῆς τὴν ψυχή σου μὲ ταπείνωση, μὲ σεμνότητα καὶ μὲ ἀρετές. Τότε θὰ χαίρεται καὶ ὁ Θεὸς καὶ οἱ Ἄγγελοι καὶ ἡ Παναγία καὶ οἱ Ἅγιοι, καὶ θὰ σὲ προστατέψουν καὶ θὰ σὲ ἀξιώσουν νὰ εἰσέλθεις στὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Ἐάν, ὅμως, ἀκολουθήσεις τὸ συρμὸ καὶ τὶς μόδες καὶ τὶς συγχρονισμένες γυναῖκες, ὅπως τώρα ποὺ τὶς μιμεῖσαι στὰ βαψίματα, θὰ τὶς μιμηθεῖς καὶ στὸ τσιγάρο καὶ στὴ χαρτοπαιξία καὶ στὰ ἄλλα, ποὺ εἶναι αἰσχρὸ και νὰ τὰ λέει κανείς.

* * *

Ἀπό τό βιβλίο :

« ΔΙΔΑΧΕC ΠΑΤΡΙΚΕC ΚΑΙ ΘΑΥΜΑCΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ (CΕ ΘΕΜΑΤΙΚΕC ΕΝΟΤΗΤΕC) »,

Ἰανουάριος 2006.

Ἐκδόσεις: Ὀρθόδοξος Κυψέλη.

http://arnion.gr/arnion.html

ΟΙ 52 ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑΣ ΑΡΧΙΜ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

2011-09-25T14:56:00.000+03:00

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Συ, αναγνώστα, που θα διάβασης αυτό το βιβλίο για τη χαρτοπαιξία, ασφαλώς θα πης μέσα σου:

Αυτός που τα γράφει, για να τα κατέχη τόσο πολύ, πρέπει να είναι μεγάλο χαρτόμουτρο. Σάς εξομολογούμαι όμως, ότι στα χαρτιά έβαλα μόνον μια φορά στη ζωή μου προ (58) πενήντα οκτώ ετών, όταν ήμουνα μαθητής. Το βράδυ της πρωτοχρονιάς επήγα σε ένα καφενείο, που χαρτόπαιζαν. Ξεγελάστηκα και έβαλα μια δραχμή. Είχα οκτώ (8) εν όλω. Για την εποχή, που ή λίρα είχε 30-40 δραχ. ήταν λογαριασμός οι (8) δραχμές μου. Στην αρχή κέρδισα τρεις δραχμές. Έχασα κατόπιν δύο. Ξανακέρδισα, ξανάχασα. έφθασα να κερδίσω δεκάξη δραχ. Είχα γλυκαθεί και δεν ξεκολλούσα. Γύρισε κατόπιν το χαρτί και έχασα τις δεκαέξι δραχ. και τις οκτώ δικές μου...Γύρισα κατόπιν αργά άφραγκος και εισέπραξα δριμύτατες παρατηρήσεις από τον παππού μου, Θεός σχωρέστον. Αϊ! αυτό ήταν. Από τότε δεν τα ξανάγγιξα στη μακρά ζωή μου.

Τότε θα πής: πώς τα ξέρεις και τα γράφεις, αφού έτσι δεν τα ξέρουν ούτε οι πιο μεγάλοι χαρτοπαίκτες του κόσμου; Θα σου λυθεί η απορία με την παρακάτω επιστολή ενός φίλου και συνεργάτου μου:

Πατέρα Χαράλαμπε:

Εν Χριστώ χαίρετε! Σάς γράφω αυτές τις γραμμές από το μακρυνό Νεπάλ, στους πρόποδες των Ιμαλαΐων! Φυσικά δεν ήλθα εδώ δια τουρισμό, αλλά να συλλέξω στοιχεία. Σήμερα συνάντησα μερικά ενδιαφέροντα άτομα κατέχοντα γνώσεις δια τα θέματα, τα οποία μας ενδιαφέρουν! Ατενίζω τις τρομερού ύψους κορυφές και σκέπτομαι τις σκοτεινές δεινάμεις, που εξορμούν απ’ εκεί κατά της Ορθοδοξίας μας! Το μεγάλο υψόμετρο πειράζει πολύ την καρδιά μου. Ευτυχώς φεύγω αύριο πιο κάτω, στο Κατμαντού. Ύστερα από λίγες μέρες θα έχουμε τα Χριστούγεννα. Θέλω πάντοτε να σάς χαρίσω κάτι, που να σάς χαροποιήση! Σάς στέλνω λοιπόν σήμερα αυτά τα χειρόγραφα. Μου αναθέσατε προ πολλού να συλλέξω στοιχεία για τη χαρτοπαιξία, αλλά έπρεπε να έλθω ως έδώ δια να μπορέσω να τα αποτελειώσω. Επεξεργαστείτε αυτά, όπως εσείς ξεύρετε και χαρίσατε τα σ' όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς δια να διαφωτιστούν! Θερμώς σάς παρακαλώ να προσεύχεσθε καθημερινώς δι' εμέ. Όπως ποτέ άλλοτε έχω ανάγκην των προσευχών σας.

ασπάζομαι την δεξιάν σας

ο πιστός σας Εν Χριστώ συνεργός

2

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'

Η γέννησις της χαρτοπαιξίας και η προϊστορία της

Κάθε φορά, όταν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και τον Νέον έτος, οι εφημερίδες και τα περιοδικά όλου του κόσμου αρχίζουν να γράφουν άρθρα, μελέτες, σχόλια γύρω από την χαρτοπαιξία, ρουλέτες και άλλα τυχερά παιχνίδια... Ταυτοχρόνως δημοσιεύονται αι «σοβαραί δηλώσεις» των διαφόρων μάγων, οραματιστριών και μέντιουμ, δια το τι περιμένει την ανθρωπότητα στον ερχόμενο νέο χρόνο. Ποιες καταστροφές θα γίνουν και που! Ποίοι μεγάλοι και ισχυροί του κόσμου τούτου «θα τα τινάξουν»! Ποια μεγάλη ηθοποιός θα τελέση τους γάμους της δια 11ην φορά ή και άλλα χειρότερα.

Ετοιμάζονται εξ άλλου οι άνθρωποι για τις μεγάλες εορτές της Χριστιανοσύνης. Σκέπτονται το σαρανταήμερο, τη νηστεία, το ότι θα Κοινωνήσουν. Σκέπτονται ακόμα τα ψώνια, το πλούσιο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, τις επισκέψεις, τα δώρα, που θα πάρουν ή θα δώσουν, τα κάλαντα και χίλια δύο άλλα πράγματα, όπως εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια από τον ερχομό του Σωτήρος μας.

Καλά και ευλογημένα όλα αυτά, αλλά σκέπτονται, χωρίς να εμβαθύνουν και ορισμένα άλλα πράγματα... Σκέπτονται το τραπέζι με την πράσινη τσόχα, όπου θα γίνη η δια της χαρτοπαιξίας αναμέτρησις ή την ρουλέτα. Θα παίξουν «έτσι για το καλό» χωρίς να γνωρίζουν, ότι, ενώ προετοιμάζουν τον εαυτόν τους σωματικώς (δια της νηστείας) και πνευματικώς (δια του εκκλησιασμού και Αγίας Κοινωνίας) για τις γιορτές, ταυχοχρόνως ανοίγουν τας θύρας δια την εν καλπασμώ είσοδον δαιμόνων, οι οποίοι μπορούν να ριζώσουν, όχι μόνον στις οικίες των, αλλά και μέσα σ' αυτούς τους πιστούς, μέχρι τελείας καταστροφής και αφανισμού των!

Ακριβώς γι' αυτόν τον μεγάλο κίνδυνο θα ομιλήσωμε σ' αυτό το βιβλίο στους αγαπητούς μας αδελφούς και θα τους αποκαλύψομε όλες του τις πτυχές! Το φως του ηλίου της Βηθλεέμ δεν θα πρέπει να σκιαστεί από τα σύννεφα της Κολάσεως. Τα όσα θα εκθέσομε εδώ ίσως για πρώτη φορά γράφονται και αποκαλύπτονται.

Δεν πρόκειται περί των συνήθων πολυλογιών, οι οποίες εγράφησαν κατά καιρούς επί του θέματος της χαρτοπαιξίας, άλλα περί επισταμένης ερεύνης, την οποίαν επί μακρόν έκανε φίλος μου. Επισκέφθηκε προς τούτο διάφορα μέρη της Ασίας, όπως την έρημο Τάκλα-Μακάν, Θιβέτ, Ινδία και προσφάτως (1979) το Κατμαντού του Νεπάλ εις τους πρόποδας των Ιμαλαΐων! Είχε την δυνατότητα να συνομιλήση επί του θέματος, με τους πλέον «αρμοδίους» απ αυτού σατανιστάς - ινδουϊστάς! Ας μη λησμονούμε, ότι αυτή τη στιγμή διεξάγεται από αυτούς σε παγκόσμια κλίμακα επίθεση κατά του

3
Χριστιανισμού και ειδικώς κατά της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Αλλά απ’ αυτού εις έτερον πόνημα!

Ιδού, λοιπόν, η ΑΛΗΘΕΙΑ, όπως έχει σύμφωνα με στοιχεία που βρήκαμε: Όταν σε παμπάλαιους χρόνους η μεγάλη ήπειρος του Ειρηνικού ωκεανού «Μοθ» άρχισε να συνταράσσεται από τρομερούς σεισμούς, δια να καταποντισθεί τελικά πριν από χιλιάδες χρόνια και με πληθυσμό πολλών εκατομμυρίων κατοίκων εις τα βάθη του ωκεανού, αρκετές χιλιάδες από αυτούς είχαν εγκαίρως μεταφερθεί στην Ανατολική Αφρική, την Κεντρική Αμερική και το Θιβέτ! Η ήπειρος «Μού» κατεστράφη και κατεποντίσθη από την οργή του Θεού, διότι οι κάτοικοί της ήσαν σατανολάτραι και έκφυλοι! Είναι ιστορικώς αποδεδειγμένον, ότι ο Θεός για την ιδία αίτία ετιμώρησεν και κατά τον ίδιον τρόπον και άλλους λαούς. Η Ατλαντίς! Τα Σόδομα και Γόμορρα! η Σίβαρις! η Μού! είναι βαθειά μέσα στα έγκατα της γης...

Οι Ιερείς, οι εγκατασταθέντες εις τα Ιμαλάια, συνέχισαν το έργον των και αποτέλεσαν τον πυρήνα του Λευκού αδελφάτου, αυτής της Υπερμασωνικής οργανώσεως, η οποία δρα μέχρι των ημερών μας με αύξουσα ζωτικότητα! Οι Ιερείς αυτοί των Ιμαλαΐων ήλθαν εις επαφή με τους λαούς της Ασίας και τους δίδαξαν διάφορες τέχνες.

''Το επιτελείον του Λευκού Αδελφάτου''

Επειδή οι Κινέζοι ήσαν τότε πολυαριθμότεροι και ισχυρότεροι από τους άλλους Ασιατικούς λαούς, οι Ιερείς της «Μου» τους δίδαξαν την τυπογραφίαν, την παρασκευή και χρήσι χάρτου, πυρίτιδος, πυξίδα και άλλα πολλά, τα οποία «εφευρέθηκαν» εις την Ευρώπην μετά από πολλά χρόνια! Πριν ο Γουτεμβέργιος «εφεύρει» την τυπογραφίαν, ήδη προ Χριστού οι Κινέζοι εξέδιδον ημερησίαν εφημερίδα τρις της ημέρας! Η πρωινή έκδοσις ήτο επί ροζ χάρτου, η μεσημβρινή έκδοσις επί λευκού χάρτου και η εσπερινή επί γαλανού χάρτου! Κανονικά χαρτονομίσματα εκυκλοφόρουν εις την Κίναν 1500 χρόνια προ Χριστού!

Οι ίδιοι εδιδάχθησαν να κάνουν χρήσιν νυκτερινών φώτων, υπό το φως των οποίων απέκρουον εχθρικάς επιθέσεις, αυτά τα οποία επέζησαν μέχρι των ημερών μας ως «Βεγγαλικά»! Ας μη ξεχνάμε, ότι η Βεγγάλη είναι στις Ινδίες και οι Ινδίες εις τους πρόποδας των Ιμαλαΐων!

Φυσικά τα όσα εδίδαξαν οι απόγονοι των Ιερέων της «Μου» ήσαν με ανταλλάγματα Έτσι όλες οι θρησκείες της Ασίας διεβρώθησαν από τον σατανισμόν! Αλλά και η Θρησκεία της Παλαιάς Διαθήκης έγινε κατόπιν προσπάθεια να διαβρωθή από το Ταλμούδ και τους Ταλμουδιστάς!

4

Από το βιβλίο των εναλλαγών στην τράπουλα

Διδάσκοντες τους Κινέζους και λοιπούς λαούς τις επιστήμες και τις τέχνες οι απόγονοι των Ιερέων της «Μου», τους δίδαξαν και ΕΠΑΦΕΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ! Οι δαίμονες με τη σειρά τους τους δίδαξαν την μαντείαν και την μαγείαν. Τους έμαθαν δηλ. πως να βοηθούνται από τους δαίμονας κατά την διάρκειαν της ζωής των! Προς τον σκοπόν αυτόν συνετάγη 5.000 χρόνια προ Χριστού ειδικός κώδιξ οδηγιών με το όνομα «ΥΙ -ΚΙΝΓΚ» Με την βοήθειαν του οποίου έκτοτε εκυβερνάτο η Κίνα και σχεδόν ολόκληρη η Ασία! Μα και ο κάθε σχεδόν Κινέζος θεωρούσε καθήκον του σε κάθε βήμα της ζωής του να προσφεύγη στη μαγεία του «Ιερού» αυτού βιβλίου, για να λάβη τον «Χρησμόν» από το εξάγραμμα, για το τι πρέπει να κάνη!

Όπως αναφέρει η παράδοσις κατά την σύνταξιν του «ΥΙ- ΚΙΝΓΚ» προσήλθαν εκατοντάδες δαίμονες και έδωσαν, δια ζώσης οδηγίες, οι οποίες και κατεγράφησαν υπό των ειδικών γραφέων! Ήτο τόσο μεγάλης σημασίας ο συνταχθείς αυτός δαιμονικός Κώδικας, ώστε αυτός ο Κομφούκιος να πη: «Εάν επρόκειτο να προστεθούν μερικά ακόμη έτη στην ζωή μου, θα διέθετα πενήντα εξ αυτών για τη μελέτη του ΥΙ - ΚΙΝΓΚ (δηλ. του βιβλίου των εναλλαγών) και έτσι θα απέφευγα να πέσω σε μεγάλα σφάλματα»!

Αργότερα ο ίδιος ο Κομφούκιος, προσέθεσε πολλά σχόλια εις τον Κώδικα ΥΙ- ΚΙΝΓΚ. Με την παρέλευσιν του χρόνου 48 άλλοι κινέζοι σοφοί προσέθεσαν και άλλα σχόλια και εξηγήσεις! (Βλέπε:) «GΗΙΝG μετάφρασις JΑΜΕ LΕGGΕ, βιβλιοθήκη Αμερικανικού Κογκρέσου, Δελτίον άρ. 63 - 19508.

''Από τα σπήλαια και τα άντρα του Θιβέτ στα σαλόνια και τα φτωχόσπιτα''

Πριν προχωρήσωμε θα πρέπει να αναφέρωμεν, ότι όπως προκύπτει από αρχαία κείμενα, ο Κώδιξ Υι - Κίνγκ ήδη υπήρχε το 3322 π.Χ. ο δε Κομφούκιος έζησε τον 6ον π.Χ. αιώνα! Αλλά ας εξεχάσωμε το τι είναι το «βιβλίον των εναλλαγών» και πώς εφαρμόζεται! Φυσικά θα το κάμωμεν αυτό όσον το δυνατόν πιο περιληπτικά, διότι το βιβλίο αυτό αποτελείται από 1.000 και πλέον σελίδες κείμενο και άλλες περίπου 1.000 σελίδες με σχόλια.

Σύμφωνα με την Κινεζική παράδοση μέσα από τον Χω ανεδύθη ένα τέρας, το οποίον ήτο διαστάυρωσις δράκοντος και ίππου. Αυτό έφερε στη ράχη του σχήματα υπό μορφήν μαύρων κύκλων! Από ένα άλλο ποταμό, τον Λω, ανεδύθη μια χελώνα, η οποία έφερε στη ράχη της σχήματα υπό μορφήν ερυθρών κύκλων! Ο ποταμός Χω είναι γνωστός σήμερον ως Γιάνγκ Τσεκιάγκ δηλαδή ο Κίτρινος ποταμός!

5

Οι σοφοί κινέζοι της παλαιάς εποχής έκαναν ένα συνδυασμό των οχημάτων, τον οποίον ονόμασαν «χάρτην της μαντείας» και ο οποίος διατηρήθηκε ως κειμήλιον εις τα ανάκτορα μέχρι το 10079 π.Χ.

Ο τρόπος της μαντείας ήτο ο εξής: ένα νόμισμα ή δίσκος έφερε από την μια πλευρά ένα μαύρο κύκλον και από την άλλη ερυθρόν. Κάτι που θα λέγαμε σήμερα «Κορώνα ή Γράμματα», ο επιθυμών να λάβη τον χρησμόν ερριχνε τον κύκλο εξ (6) φορές και κατέγραφε το αποτέλεσμα εις μίαν κάθετον γραμμήν! Κατόπιν θα άνοιγε το βιβλίον των εναλλαγών Υί -Κίνγκ και θα εύρισκε εκεί την επεξήγησι του δαιμονικού χρησμού! Κατ’ αρχάς οι συνδυασμοί ήσαν εκατοντάδες (δια την ακρίβειαν 512)! Αργότερα όμως σταθεροποιήθηκαν στους 64! Και αργότερα οι μικροί αντεκατεστάθησαν δια γραμμών. Ένας μαύρος κύκλος έγινε μία γραμμή! Και ο ερυθρός δύο διακεκομμένες γραμμές ίσες προς το μήκος της μεγάλης γραμμής!

Το βιβλίο των «εναλλαγών» του έδιδε την εξήγηση!... Ο άνθρωπος ήτο πλέον ήσυχος και γνώριζε το πώς να αντιμετώπιση το κάθε του πρόβλημα οικογενειακό, εμπορικό επαγγελματικό! Τον λόγο είχε πάντοτε το Υι -Κίνγκ!

Περί το 600 π.Χ., όταν οι Εβραίοι ακόμη ήσαν στη δουλεία της Βαβυλώνος, πολλοί εξ αυτών ήλθαν σε επαφή με ανθρώπους, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν το Yi-Κίνγκ εις χώρας εκτός των σινικών τειχών και μερικοί μάλιστα έφτασαν στα κρησφύγετα του Λευκού Αδελφάτου εις τα Ιμαλάια. Το αποτέλεσμα ήτο ένα συνέδριον όλων των ενδιαφερομένων, εις το οποίον κατά την παράδοσιν προσήλθαν και 365 δαίμονες. Οι περισσότεροι εξ αυτών συμφώνως προς τα Κινέζικα κείμενα ήσαν «μικρού αναστήματος (2.5 - 3 ποδών ύψους), πολύ δύσμορφοι, βρωμεροί και μερικοί εξ αυτών έφερον στολές μαύρου και ερυθρού χρώματος με μαύρους κύκλους ή γραμμές».

Οι δαίμονες αυτοί εδίδαξαν συνολικώς 18 διάφορα «τυχερά» παιχνίδια εις τους συνέδρους, εκ των οποίων επέζησαν μέχρι των ημερών μας μόνον μερικά παιχνίδια. Περί των λοιπών απωλέσθη κάθε πληροφορία! Για κάθε δε σύμβολο και είδος τυχερού παιχνιδιού διορίσθηκε και ο «αρμόδιος» δαίμων!

Η τράπουλα στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα φέρανε τα χαρτιά οι Βενετσάνοι. Τα φέρανε αρχικά στα Επτάνησα και διατήρησαν εδώ στη πατρίδα μας το ιταλικό τους όνομα.

Η ιταλική ορολογία «τράπουλα» σημαίνει φάκα, παγίδα, απάτη. Αλλά και η άλλη ιταλική ορολογία «κοντσίνα» σημαίνει επίσης παγίδα, συμπαιγνία.

Τα πρώτα ελληνικά χαρτιά τυπώθηκαν στη Βιέννη από φιλέλληνες ύστερα από την επανάσταση του 1821 και είχαν πατριωτικό χαρακτήρα. Οι φιγούρες τους παριστάνανε ήρωες, μορφές του εθνικού αγώνα, όπως τον Κολοκοτρώνη, τον Μιαούλη, τον Κανάρη, τον

6

Ρήγα, τον Υψηλάντη και άλλους. Στην τράπουλα εκείνη είχε ντάμες την «θεά» Αθηνά, την Καρτερία κ.λ.π. Μια τέτοια τράπουλα σώζεται στο Εθνολογικό Μουσείο.

Γύρω στον 16ον αιώνα ήτανε τόσο μεγάλο το πάθος της χαρτοπαιξίας στις διάφορες χώρες, ώστε δεν υπήρχε λαϊκό εστιατόριο χωρίς τράπουλα καινούργια ή παλιά.

Στην Ελλάδα υπήρξαν αντιδράσεις για το παιγνίδι αυτό. Χαρακτηρίσθηκε πολύ γρήγορα σχολείο διαφθοράς και απάτης, αιτία καταστροφής για την οικογένεια και την κοινωνία. Για να παρακάμψουν ακριβώς την αντίδραση αυτή ζωγράφισαν στα παιγνιόχαρτα τις μορφές των ηρώων της Επαναστάσεως Ρήγα Κολοκοτρώνη κ.λ.π.

Το πρώτο ελληνικό γραπτό κείμενο, που μνημονεύει τα χαρτιά στην Ελλάδα, το συναντούμε σ' ένα ποίημα, Το ποίημα αυτό, που γράφτηκε το 1949, έχει τίτλο: «Το Θανατικό της Ρόδου». Ο Ποιητής Εμ. Γεωργιλάς, αποδίδει την πανούκλα, που θέρισε πολύ κόσμο την εποχή εκείνη, στη οργή του Θεού, επειδή παίζανε εκεί με μεγάλο πάθος... χαρτιά! Συμβουλεύει, λοιπόν τους Ροδίτες, ο Γεωργιλάς, και τους καλούς χριστιανούς, που παρασύρθηκαν στη «σατανική χαρτοπαιξία» να μετανοήσουν, για να πάψη η δίκαιη οργή του Θεού.

«Και τα παιγνίδια και χαρτιά και ζάρια να τα κάψουν

Και όσα βλάπτουν την ψυχήν έργα κακά να πάψουν...»

Οι 52 δαίμονες εξουσιάζουν την τράπουλα

Πριν να αναφέρομαι τους 52 δαίμονες «αρμοδίους» δια το κάθε χαρτί της τράπουλας, θα πρέπει να πούμε, ότι κατά την πρώτη επαφή όλοι τους προσπαθούν να εξακριβώσουν αν «ταιριάζουνε» με το υποψήφιο θύμα τους. Τελικά επικρατούν 1-4 εξ αυτών και αρχίζουν να ΕΠΙΔΡΟΥΝ! Τότε ο χαρτοπαίκτης αρχίζει να παρατηρή, ότι το τάδε ή το δείνα χαρτί τον ευνοεί! Αυτό είναι και το πρώτο βήμα! Όταν τα πράγματα προχωρήσουν «κατ' ευχήν», οι εγκατασταθέντες δαίμονες θα ζητήσουν βοήθειαν άλλων «συναδέλφων» ειδικών στην κλοπή, χαρτοκλοπή, εξώθησιν στην πορνεία, μοιχεία, φόνον και τελικά σ' αυτοκτονία! Σε άλλο σημείο του παρόντος θα ασχοληθούμε και μ' αυτά τα δαιμονικά πνεύματα, τα οποία επιδιώκουν ένα και μόνο την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ!

Θα πρέπει επίσης να παρατηρήσωμεν, ότι τα πνεύματα τα πονηρά παρουσιάζονται και αυτά σαν να διαιρούνται σε τρία γένη! αρσενικό, θηλυκό, και ουδέτερο! Δεν είναι δε τυχαίο το, ότι οι τέσσερες Ντάμες της τράπουλας έχουν ως «προστάτριες» τέσσερα σατανικά πνεύματα θηλυκού γένους! με χειρότερη απ’ όλες την Ντάμα Μπαστούνι. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφεύς Αλέξανδρος Πούσκιν σε

7

ένα διήγημα του, με τον τίτλο «Ντάμα Μπαστούνι», περιγράφει το δράμα ενός Ρώσου νεαρού χαρτοπαίκτου, ο οποίος εδολοφόνησε μια γραία χαρτοπαίκτρια, η οποία διαρκώς εκέρδιζε, δια να αποκαλύψη το μυστικό της! Τελικά αυτός βρήκε πολύ τραγικό τέλος!

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ

Και τώρα σας παρουσιάζουμε χους 52 «κυριάρχους» της τράπουλας! Τους 52 κακούς δαίμονας, οι οποίοι κατέστρεψαν εκατομμύρια ανθρωπίνων ψυχών μέχρι των ημερών μας ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ να καταστρέφουν, επεκτείνοντας διαρκώς τα όρια της σατανικής των δράσεως!

SAMAS RΑΥΜΟΝ SARIEL ΖΑVΕΒΕ SARLIL ΤUΜΑΕL TUREL ΙΒLΙS RUMAEL ΑΖΑΖΕLΟΝ ΜΑΜΜΟΝ RΙΜΜΟΝ ΑΖARADEL ΑΖΖΑ GAIM ΗΑΚΑΕL TABAET ΖΕFΟΝΙΤΗ BELIAR IUVΑΡΤ RIGAS ADRAMALEG SAGΗΑΜ DAMA SATRINA ΡΑΤΡΟΤΑΙ VALESSAMANGALUF SAGMAGIRΙΝ ΜΑRUT ΜURMUR ΒΕLΕΤΗ ΒΑLΑΜ URΑΚΑ ΒΑRΑΜΕΕL ΕRRΙΝΕ SIMARE SIEL ΡΑΙΜΟΝ ΑΤARGULPH ΑΖΑΖΕL ΜΕRΕSΙΝ SΕΑLΙΑΗ ΑΖΖΑΕL ΗΑΝΑΝΕL ΗΑURAS USIEL GADRΕΕL ΑRMAROS ΑSΒΕΕL ΚΟΚΑΒΕL SARMIEL SAMSAVEEL SEKET LILITH ΥΑΗRIEL DAGΟΝ

Ο χαρτοπαίκτης και ο κάθε «τζογαδόρος» κατ' αρχάς μόνον ενδιαφέρεται να κερδίση να πλουτήση, να κυριάρχηση εις βάρος των άλλων! Αργότερα, με την πάροδον του χρόνου, έχει τόσον κυριευθή από τους αρμοδίους δαίμονας, ώστε ΔΕΝ τον ενδιαφέρει καν το γεγονός, ότι χάνει. Το πάθος γίνεται «η τέχνη δια την τέχνην!». L’ ART POUR L’ ART!

Ο παίκτης παύει να ενδιαφέρεται , όχι μόνον δια τους άλλους, αλλά και δια τον ίδιο τον εαυτόν του! Πολλές φορές ξεχνάει και να φάγη ακόμα. Την ημέρα εις την εργασία του είναι αφηρημένος. Το μόνο που τον βαστάει κάπως είναι ο καφές και το κάπνισμα. Μισεί τα πάντα και όλους, διότι τους θεωρεί ως εμπόδια στη ζωή, που κάνει. Το μόνο, που σκέπτεται, είναι το πότε θα έλθη το βράδυ για να στρωθή στο τραπέζι με την πράσινη τσόχα! Μόνο εκεί αποκτά κάποιο χρώμα το πρόσωπο του! Ο άλλοτε γερός οργανισμός του έχει προσβληβή από νευρασθένεια, ταχυπαλμία και κακή λειτουργία όλων των οργάνων!

Ο παίκτης για μερικές μόνον στιγμές συνέρχεται και Βλέπει την καταστροφή την ιδική του, της οικογενείας του, της εργασίας του, των παιδιών του! Τότε ακριβώς επεμβαίνουν και οι 52 δαίμονες και του ψιθυρίζουν: «Παίξε δια να σωθής! Εδώ που έφτασες δεν μπορείς να επιστρέψης πλέον πίσω! η μόνη σου ελπίδα είναι να κερδίσης!».

8

Ο παίκτης, ο οποίος έφτασε σ' αυτό το σημείο, είναι έτοιμος να διάπραξη και άλλο θανάσιμο σφάλμα! Οι ίδιες φωνές θα του ψιθυρίσουν: «Δια να είσαι τυχερός στο παιχνίδι χρειάζεσαι όχι μόνον προσοχή, αλλά και κάποια βοήθεια. Άκουσες τι λένε δια τον κ.Χ. Παπαδόπουλον ή κάποιον άλλον. Αυτός απέκτησε τεράστια περιουσία στα χαρτιά, διότι είχε ΦΥΛΑΧΤΟ! Ένα φυλαχτό, που το είχε πάντα μαζί του και κέρδιζε. Γιατί δεν αποκτάς και συ ένα παρόμοιο φυλαχτό;» Το θύμα, το οποίον συμφωνεί με τους ψιθύρους αυτούς φυσικά δεν πρόκειται να πάη στην Εκκλησία για να απόκτηση αυτό το φυλαχτό. Έτσι θα κατάληξη σε καμμιά μάγισσα Χαρτού! Αυτή θα τον «παρηγόρηση» λέγοντας, ότι βλέπει γρήγορα κέρδη.. «Λεφτά! Πολλά λεφτά σου πέφτουνε!» και θα τον εφοδιάση με το απαιτούμενο «φυλαχτό».

Αντί όμως να σωθή από το βούρκο της επικείμενης καταστροφής ο δυστυχής, θα βυθισθή ακόμη βαθύτερα! Οι δαίμονες γύρω του και ΜΕΣΑ ΤΟΥ πανηγυρίζουν λέγοντες: «Τώρα είναι δικός μας! Δεν μας ξεφεύγει!» Αλλά ας δούμε τι άλλα κέρδη μπορούμε να αποκομίσωμεν απ’ αυτόν;...

Τα ξημερώματα, όταν ο χαρτοπαίκτης θα γυρίση σπίτι του, όλοι θα κάνουν, ότι κοιμούνται. Η γυναίκα του, η κόρη του, τα παιδιά του θα κρύψουν τα πρησμένα από το κλάμα πρόσωπα των, γιατί το βράδυ έπεσαν νηστικοί... Το ψυγείο είναι άδειο... Στο τραπέζι της κουζίνας ίσως να υπάρχη κανένα σημείωμα, ότι πέρασαν για κάποιο γραμμάτιο που έληξε..., ότι ο καθηγητής των Αγγλικών θέλει να πληρωθή, γιατί είναι ο τρίτος μήνας απλήρωτος... Ότι η ΔΕΗ θα κόψη αύριο το φως, και άλλα χειρότερα. Το δράμα της χαρτοπαιξίας δεν πλήττει μόνον τον χαρτοπαίκτη, αλλά ολόκληρο το περιβάλλον του! Κοντά σε 100 χαρτοπαίχτας υποφέρουν πολλές φορές χίλια (1.000) άτομα. Πώς να μη χαίρονται οι δαίμονες; Το τι καταστροφές δύναται να επιφέρη στην κοινωνία η χαρτοπαιξία και ο τζόγος γενικώς θα εξετάσωμεν εις άλλα σημεία του παρόντος βιβλίου.

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΤΗΣ ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑΣ. ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΤΩΝ

Κλείνοντες αυτό το κεφάλαιο θα αποκαλύψωμε στους αναγνώστες μας το τι στην πραγματικότητα συμβολίζουν τα «καμουφλαρισμένα και φαινομενικώς αθώα τέσσερα σήματα της τράπουλας μας και ας μας συγχωρέσουν δια την ελευθεροστομία μας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει: «Ου βούλομαι σεμνότητι λόγω καλλωπίζεσθαι, αλλά σεμνούς ποιείσαι τους ακούοντας» Ιδού λοιπόν η τρομερή αλήθεια.

9

Καλλίτερα σύμβολα ασφαλώς δεν θα μπορούσαν να επινοήσουν αυτοί, οι οποίοι τόσον ενδιαφέρονται για την καταστροφήν των ανθρώπων, με την Πορνεία, την αρσενοκοιτία, την Μαύρη Μαγεία κάτω από τα γνωστά σε όλους «αθώα» σήματα...κατατεθέντα...

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'

• Μετά το «πρώτο βήμα» και την σταθεροποίησιν της «πρώτης γραμμής του μετώπου» οι 52 δαίμονες ζητούν ανάλογες ενισχύσεις.

• Οι πρώτοι εφεδρικοί δαίμονες καταλαμβάνουν με στόχον όχι τους χαρτοπαίκτας αλλά την οικία και τους οικοδεσπότες, που προσφέρουν άσυλο δια τους χαρτοπαίκτας!

• H δεύτερη ομάδα ενισχύσεως, που καταφθάνει με στόχο τους παίκτας και τους ή τας συζύγους των.

Ευρισκόμεθα μπροστά στο γήπεδο του αγώνος το τραπέζι με την πράσινη τσόχα! στο ίδιο δωμάτιο ή αίθουσα μπορεί να υπάρχουν και άλλα παρόμοια τραπέζια, όπου είναι θρονιασμένες ηλικιωμένες ή μη κυρίες σε ένα φιλικό αγώνα του Κούμ-Κάν! Οι κύριοι όμως προτιμούν κάτι πιο σοβαρό, κάτι το περισσότερο συγκινητικό! Οι 52 έχουν προ πολλού μοιραστεί την «πελατεία» τους! Σε κάποια στιγμή η υπηρέτρια φέρνει μέσα τα «τρέλερς» (τραπεζάκια με ρόδες φορτωμένα με μεζέδες και ποτά). Τα ποτήρια, παγάκια, μαχαιροπήρουνα αστράφτουν και κάνουν ένα γνώριμο κουδούνισμα. Μια μικρή διακοπή για να πάρουν κάτι οι «αγωνιζόμενοι».

«Τώρα! ξαφνικά προστάζει η «Σαντρίνα», τους εφεδρικούς δαίμονας, που εκλήθησαν. «Τώρα γευόσαστε την ατμόσφαιρα της οικίας αυτής με πόθους ερωτικούς και παράνομους. Εμπνεύσατε με σκέψεις μοιχείας τον Ιωάννη και την Ευαγγελία, τον Γιώργο και την Κωντσταντίνα, τον Δημήτρη και την Αικατερίνη...». Ακολουθούν τα ονόματα των παρόντων, αλλά και απόντων! Δεν είναι αυτό το αποτέλεσμα της μικράς ποσότητος των οινοπνευματωδών ποτών, που κατηνάλωσαν οι χαρτοπαίζοντες!

Έτσι ξαφνικά η κυρία Δημητρούλα, παντρεμένη και με παιδιά στο Γυμνάσιο, αισθάνεται πόθο δια τον κ. Αλεξόπουλο, ο οποίος δεν ευρίσκεται καν στην αίθουσα! Ούτε και αυτή δεν γνωρίζει πώς το σκέφθηκε αυτό. Στα καλά καθούμενα!

Αλλά μπορεί ο στόχος της να είναι ο κ. Ιωαννίδης, που παίζει στο άλλο τραπέζι κοντά στη πόρτα. Ακριβώς την ίδια σκέψη θα περάση την ίδια στιγμή και από το μυαλό του κ. Ιωαννίδη! «Διάβολε, θα σκεφτή αυτός, αυτή με το πράσινο φόρεμα δεν είναι καθόλου άσχημη!» Και ξαφνικά τα βλέμματα τους θα διασταυρωθούν σαν μαγνητισμένα! Θα ξαφνιαστούν και οι ίδιοι και ίσως ανταλλάξουν και κανένα χαμόγελο!

«Αυτό είναι»! Θα πη η Σατρίνα θα προστάξη τους εφεδρικούς δαίμονες να συνεχίσουν το έργο τους...

Αλλά ποίοι είναι οι κληθέντες προς ενίσχυσιν δαίμονες; Μη νομίζετε, ότι πρόκειται για μικροδαίμονες δεκάτης πέμπτης διαλογής! Όχι ! Κάθε άλλο! Εδώ θα προσέλθουν ακάθαρτα

10

πνεύματα του μεγέθους του GΟG -SΗΕΚLΑΗ, SΑΤΗΑRΙΕL, CΑΜCΗΙCΟΤΗ, ΜΑRΑΒSΕRΑR και ΤΟGΑRΙΝΙ! Ένας κι' ένας του σκληρού πυρήνος του Εωσφόρου! Κι’ όταν έρχονται αυτοί, οι 52 δαίμονες της παγίδος καταλαμβάνονται από φόβο και τρόμο, τόσο φοβεροί είναι και δι' αυτούς ακόμη τους «Άρχοντες» αυτοί του σκότους!

Η πρώτη τους δουλειά είναι να στήσουν τον αόρατο χορό τους γύρω από τους χαρτοπαίζοντας και να ψάλουν τον ειδικό ύμνο τους, τον οποίον θα προσπαθήσωμε να παραθέσωμεν εν μεταφράσει κατωτέρω:

«Προς τη Δύση και το Νότο,

»το Βορρά κι' Ανατολή

»Τρέχουμε γοργά μαζί

»Μαύρα, κόκκινα φοράμε

»κι' αφειδώς παντού σκορπάμε

»Την απάτη και μοιχεία,

»την κλεψιά κι αυτοκτονία!

»Κι' ειν' τετράκις δεκατρία

»όλη μας η συμμορία».

Δηλ. οι 52 δαίμονες.

(Σημείωσις: Στο πρωτότυπο κείμενο η λέξις «τρέχουμε» αναφέρεται, ως «καλπάζουμε σαν άλογα», η λέξις «κλεψιά» ως λαθροχειρία ή ταχυδακτυλουργική χαρτοκλοπή! Αλλά ας με συγχωρήσουν οι αναγνώστες μας, διότι απλώς θέλαμε να κάνωμε πιο εύηχο το εν μεταφράσει κείμενο!)

Και ενώ αυτά συμβαίνουν αοράτως γύρω από τους χαρτοπαίζοντας , ή δαιμονική συνωμοσία καταστρώνεται! Ο GOG - SHEKLAH προστάζει. «Δώσατε απόψε κέρδη στον Ιωάννη, ο όποιος έχει ειδικό φυλαχτό δικό μας!»

«Σήμερα πρέπει να γλυκαθή ο Πέτρος με ένα καλό ποσό!»

«SΕΚΕΤ, δώστε στον Ανδρέα να καταλάβη, ότι είσαι η τύχη του! Το τυχερό χαρτί!»

Αλλά, αγαπητοί αναγνώστες, μη νομίζετε, ότι σε όλες τις περιπτώσεις της χαρτοπαιξίας προσέρχονται και τα «μεγάλα αφεντικά» του Εωσφορικού επιτελείου, διότι όταν προσέρχονται, τότε εκεί τάχιστα συμβαίνουν μεγάλα πράγματα ή ακριβέστερα ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ! Άλλωστε οι 52 βασικοί «πρωταγωνισταί» είναι υπεραρκετοί!

Τα πάντα γύρω από το τραπέζι της χαρτοπαιξίας γίνονται ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟΝ! Δεν έχει σημασία, εάν ο τάδε παίκτης «θυμάται» τα χαρτιά ή ακολουθεί κάποιο «σύστημα»! Εάν το αποφασίσει ο ADRAMELEC και η ΡATRΟΤΑ ή κάποιος άλλος διάβολος, ο φουκαράς θα πάει κατά.... διαβόλου, ο οποίος θα τον πάρη και θα... τον σηκώση!.

11

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, όταν δια τους χαρτοπαίζοντας «ενδιαφέρθηκαν» ακόμη μεγαλύτερα δαιμονικά πνεύματα, τα οποία προσήλθαν, επειδή είχαν ΠΡΟΣΚΛΗΘΕΙ από τους χαρτοπαίζοντας. Δηλαδή άνθρωποι, οι οποίοι έχασαν τεράστιες περιουσίες και μπήκαν σε τεράστια χρέη, προκειμένου να σωθούν από την ατίμωση και φυλακή, έκαναν επίκληση προς τα ειδικά ακάθαρτα πνεύματα και ήλθαν απευθείας σε επαφή με αυτά και έκλεισαν τρομακτική συμφωνία! Έναντι της απαρνήσεως του Θεού και προσκυνήσεως του Εωσφόρου, κέρδη μεγάλα στα τυχερά παιγνίδια.

Το τέλος όμως όλων των παρομοίων «συμφωνιών» είναι πάντοτε ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ! Το ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη αιφνιδίως αναφλέγεται [δες παράρτημα στο τέλος περί ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ] εν μέσω τρομερών πόνων και κραυγών, και καίγεται ως που να μείνει μια χούφτα στάκτης μπροστά στα έκπληκτα μάτια των θεατών... Και τότε αντί να βλασφημά πλέον τον Θεό, τον οποίον αρνήθηκε, καταριέται τους δαίμονας στους οποίους πουλήθηκε. Οι κραυγές πόνου, απελπισίας και αγανακτήσεως θα ακούγονται ευκρινώς εις τον τόπον της αυτοαναφλέξεως επί πολλές ακόμη ημέρες, ενώ η ιατροδικαστική εξέταση θα αποκαλύπτει και κάτι το περίεργον! Θα έχει καεί μόνον το σώμα, χωρίς να έχουν καεί τα ρούχα, εσώρουχα ή τα υποδήματα του θύματος!

Έχομεν υπ’ όψιν μερικές από τις συναφθείσες «συμφωνίες», όπως οι προαναφερθείσες. Εις τρεις εξ αυτών οι πελάτες ήταν ζωγράφοι και καλλιτέχνες, οι οποίοι είχαν αποθανατίσει τις μορφές των δαιμονικών πνευμάτων, με τα οποία είχαν υπογράψει «συμφωνητικά». Παρά το γεγονός, ότι και οι τρεις ανήκαν σε διάφορες χώρες και λαούς, ευρισκομένους σε απόστασι πολλών χιλιάδων χιλιομέτρων μεταξύ τους, τα φιλοτεχνηθέντα από αυτούς σχέδια είναι καταπληκτικά όμοια! χάριν των αναγνωστών μας παραθέτωμεν μερικά από τα σχέδια αυτά!... αλλά αυτό μας οδηγεί και σ' ένα άλλο συμπέρασμα! Ο ΚΑΘΕ ΔΑΙΜΩΝ έχει και τη ιδική του μορφή, αδιάφορον αν μπορή να αλλάζη κατά βούλησιν!

Ερευνώντας τα αρχεία και τον τύπον των διαφόρων χωρών, σχετικά με την χαρτοπαιξία, ανακαλύψαμε ΧΙΛΙΑΔΕΣ περιπτώσεων, οι οποίες ομοιάζουν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ μεταξύ τους!... Ιδού μερικές έξ αυτών:

1) Καθόλα έντιμος αξιωματικός παρασυρθείς από το πάθος της χαρτοπαιξίας παίζει και χάνει στα χαρτιά χρήματα της μονάδος του. Το γεγονός αυτό τον οδηγεί εις την ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ!

2) Η ίδια περίπτωσις με άλλον αξιωματικό, ο οποίος δια να καλύψη το γεγονός δέχεται να γίνη κατάσκοπος ξένης δυνάμεως. Τελικά συλλαμβάνεται καταδικάζεται εις ΘΑΝΑΤΟΝ, αφού καθαιρείται!...

3) Χρηματιστής ή τραπεζίτης καταχράται χρήματα των πελατών, δια να πλήρωση τα χρέη του λόγω, χαρτοπαιξίας! Δραπετεύει εις εξωτερικό.

12

4) Ταμίας τραπέζης ή μεγάλης εταιρίας καταχράται μεγάλα ποσά και εξαφανίζεται. Αποχράται μεγάλα ποσά και εξαφανίζεται. Αποκαλύπτεται ότι είχε χρέη λόγω χαρτοπαιξίας!

5) Ταμίας Δημοσίου ταμείου αυτοκτονεί μετά την κατάχρησιν πολλών εκατομμυρίων, τα οποία απώλεσεν εις χαρτοπαικτικός λέσχας!

6) Γνωστός βιομήχανος εξετέλεσεν εντός χαρτοπαικτικής λέσχης την συζυγόν του και τον στενόν του φίλον, αυτοκτονήσας εν συνεχεία. Το ζεύγος είχε 3 ανήλικα τέκνα, ο δε δολοφονηθείς ήτο επίσης έγγαμος πατήρ 2 τέκνων!

7) Υπό των αρμοδίων αστυνομικών οργάνων εγένετο έφοδος εις το διαμέρισμα της πολυκατοικίας επί τής οδού .... αρ.... όπου συνελήφθησαν χαρτοπαίζοντες δημόσιοι υπάλληλοι και 2 τραπεζικοί.

8) Κατά την αιφνιδιαστική έρευνα της αστυνομίας (τμήμα Λεσχών) εις την βίλλαν του προαστίου της πρωτευούσης εις την οδόν...ευρέθησαν σημαδεμένες τράπουλες και «πλαστά» ζάρια. Η έρευνα εγένετο κατόπιν καταγγελίας από τηλεφώνου, υπό ανωνύμου θύματος, το οποίον απώλεσεν άνω των 3 εκατομμυρίων. Ο ιδιοκτήτης και οι θαμώνες συνελήφθησαν.

9) Συνελήφθη ο περιπτεράς της πλατείας... ο οποίος διέθετε σημαδεμένες τράπουλες παιγνιόχαρτων. Ως προκύπτει εκ των ανακρίσεων ο συλληφθείς ήτο μέλος μεγάλου δικτύου χαρτοκλεπτών!

10) Υπό της υπηρεσίας Ηθών ανεκαλυφθείς την οδόν... κρυφόν κέντρον μαστρωπείας και μπαρπουτιέρα διευθυνομένη υπό της γνωστής δια την δράσιν της Χ... ή Σ... ή Β. ή Ζ...., η οποία και άλλοτε απησχόληοε πολλάκις εις διαφόρους ποινάς φυλακίσεως.

11) Εις την επαρχία... επί της δημοσίας οδού προς... ανεκαλύφθη προχθές κρυφόν χαρτοπαικτικόν εντευκτήριον, όπου εσύχναζαν και παράνομα ζεύγη! Κοιτά την γενομένην έρευναν εις την αποθήκην καυσίμων ευρισκομένην εις την αύλήν ευρέθησαν 320 γραμμάρια Ινδικής κανάβεως είς φούνταν!

Ασφαλώς, αγαπητοί αναγνώσται παρόμοιες ειδήσεις θα έχετε διαβάσει ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΟΡΕΣ και θα συνεχίζετε να τις διαβάζετε καθ’ όλην την διάρκειαν της ζωή σας! Αλλά και σεις θα γνωρίζετε τώρα ότι η ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑ -ΜΟΙΧΕΙΑ - ΠΟΡΝΕΙΑ συμβαδίζουν χέρι με χέρι στην εποχή μας όπως συνεβάδιζαν από της εμφανίσεως της πρώτης χαρτοπαιξίας προ πολλών χιλιάδων ετών!

Αλλά δυστυχώς ο,τι συμβαίνει με την πορνεία, συμβαίνει και με την χαρτοπαιξία και τα εν γένει τυχερά παιχνίδια! Και οι δυο αυτές κοινωνικές πληγές έχουν τεθεί υπό την υψηλήν ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ!! Και η πρώτη απόδειξις αυτού είναι η ύπαρξις των ειδικών Υπηρεσιών Ηθών και Λεσχών εις όλα τα «Πολιτισμένα» Κράτη!! Έτσι ενώ όλοι έχουν την αναίδειαν να φωνασκούν περί δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητος

13

των δύο φύλων, δισεκατομμύρια γυναικών υφίστανται σήμερον την τρομερήν εκμετάλλευση των σωματεμπόρων!

Το επίσημον κράτος ενδιαφέρεται δια την χαρτοπαιξίαν εφόσον αύτη δεν καταβάλει τον υψηλόν φόρον οπότε θεωρείται «έγκλημα». Το ίδιο επίσημο Κράτος ανοίγει και συντηρεί Καζίνα και Λέσχες χαρτοπαιξίας, γιατί αυτές εξασφαλίζουν ΚΕΡΔΟΣ ! Στην εποχή μας υπάρχουν πόλεις, και κράτη, τα οποία συντηρούνται από την ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑ και τα τυχερά παιγνίδια, όπως π.Χ. Λάς Βέγκας, Μοντε Κάρλο, Μονακό, κ.λ.π. κ.λ.π.

Τώρα χωρίς φόβο και πάθος θα υποβάλομε μία ερώτηση προς όλους αυτούς οι οποίοι παριστάνουν παντού τους δήθεν προστάτας των λαών: ΔΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΙΖΩΝΟΥΝ αυτές τις μεγάλες ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΛΗΓΕΣ; Φταίει η Αστυνομία; ΟΧΙ. Χίλιες φορές ΟΧΙ! Αυτή κατά το μέτρον του δυνατού πράττει παντού το καθήκον της εις το ακέραιον! Το κακό δεν ευρίσκεται καν και εις τα αρμόδια υπουργεία ή Κρατικές υπηρεσίες!

ΤΟ ΚΑΚΟ ΦΩΛΙΑΖΕΙ μέσα ατά Κοινοβούλια, τα οποία ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ, ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ να ψηφίσουν Νόμους εναντίον αυτών (και ΠΟΛΛΩΝ ΑΛΛΩΝ) πληγών οι οποίες κατατυραννούν τους Λαούς.

Όπως η πορνεία δυσκόλως αναπτύσσεται άνευ ΜΑΣΤΡΩΠΩΝ, έτσι και η χαρτοπαιξία και τα λοιπά τυχερά παιγνίδια δεν θα μπορούσαν να πάρουν τις τρομακτικές διαστάσεις, εάν εψηφίζοντο αυστηροί νόμοι εκριζώνοντες αυτά!

ΟΛΟΙ οι μαστρωποί και «διευθυνταί» κρυφών χαρτοπαικτικών λεσχών μετά την έκτιση της ποινής των ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΔΡΙΜΥΤΕΡΟΙ!

Τι θα γινόταν όμως, εάν εψηφίζετο και εφηρμόζοντο ΠΟΙΝΕΣ ΙΣΟΒΙΩΝ ΔΕΣΜΩΝ, και δια τις δυο προαναφερθείσες Κοινωνικές καταστροφικές πληγές; Να λοιπόν, που ΔΕΝ πρέπει να αποδίδομε ΟΛΕΣ τις ευθύνες εις άλλους, όταν φταίμε και εμείς ΟΙ ΙΔΙΟΙ δια πολλά από τα δεινά μας! ΔΕΝ υπήρξε ούτε και υπάρχει στις ημέρες μας Βουλή, ή οποία να μην έχει εις τους κόλπους της, Παιδεραστάς, Κυναίδους, Λεσβίας, έκφυλους, χαρτοπαίκτας κ.λ.π. ΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ; Η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΕΡΑ ΑΠΟΚΑΡΔΙΩΤΙΚΗ! ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ! Μα μήπως δεν εγνωρίζαμε το ποιόν τους πριν τους στείλουμε ως αντιπροσώπους μας στη Βουλή; Στις 89% των περιπτώσεων η απάντηση είναι ΝΑΙ.

Και τώρα ας εξετάσωμεν στο επόμενο Κεφάλαιο το πώς αντιμετωπίζει την κατάραν της χαρτοπαιξίας το επίσημο Κράτος και οι υπηρεσίες του, με τους οποίους και εμείς είμεθα ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄

• Η υποδιαίρεση της χαρτοπαιξίας εις κατηγορίας!

14

• Πώς το κράτος ανέλαβε υπό την προστασίαν του την χαρτοπαιξίαν και τα τυχερά παιχνίδια εν γένει!

• Νόμοι και διατάξεις περί χαρτοπαιξίας και τυχερών παιγνιδιών!

Η χαρτοπαιξία διαιρείται εις 3 κατηγορίας δηλ. εις ΤΕΧΝΙΚΑ, ΜΙΚΤΑ και ΤΥΧΕΡΑ παιγνίδια.

(Α) ΤΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ

1) Μπριτζ

2) Γούϊστ

3) Πρέφα

4)Πικέτο

5)Μπεζίκι

6) Σκαμπίλι

7) Τριόμφο

8) Κοντσίνα

9) Ξερή

10) Πάστρα

11) Κιάμο

12) Σόλιο

13) Τριτσέτι

14) Πινάκι.

15) Κοΰπες

16) Τσιγκουέντο ή Ντόμινο

17) Εξήντα εξ ή είκοσάρι

18 Κιντίλιο

19) Αβησυνία

20) Ευρώπη

21) 21) Πινάκλ

Σύνολον 21 (είκοσι ένα).

(Β) ΤΑ ΜΙΚΤΑ είναι:

1) Πόκερ

2) Πόκα μέχρις επτά μετεχόντων προσώπων

3) Τουμπουκτου μέχρις επτά μετεχόντων προσ.

4) Χαρακίρι μέχρις επτά μετεχόντων προσ.

5) Μάους

6) Έκοφτε

7) Τριάντα ένα κλειστό ή ανοικτό

8) Ραμί δια δύο δεσμίδων παιγνιόχαρτων και ες τζοκευ

9) Κούμ -Καν

15

10) Ρώμα

11) Ρώμι

12) Πινάκλ

13) Μπάτσικα Αμερικανική

14) Τσογολί

15) Πινικάλι

17) Πινάκι δια μιας δεσμίδος παιγνιόχαρτων και δύο τζόκεϋ

18) Επτάρα

19 Ραμί δια μιας δεσμίδος παιγνιόχαρτων και δύο τζόκεϋ (Σύνολον (19) δεκαεννέα).

(Γ) ΤΑ ΤΥΧΕΡΑ παιγνίδια είναι:

1) Μπακαράς με εν ή δύο ταμπλώ

2) Σεμέν - ντε φέρ

3) Φαραώ

4) Λασκενέ

5) Τράντ -ε - Καράντ

6) Φράμπουλα ή Φραμπουαζ

7) Είκοσι ενα

8) Κιλίντζι

9) Χιλιάρα ή Καλκούτα

10) Είκοσι εξ

11) Ντούμ - ντούμ

12) Πασσέτα

13) Παπάς

Σύνολον (13) Δεκατρία).

Εν Ελλάδι παρ' όλον, ότι η Νομοθεσία δεν επέτρεπε την χαρτοπαιξία και τα διάφορα άλλα τυχερά παιχνίδια, το Κράτος απεφάσισε δια του Νόμου 3717/1928 να κάνη μοναδική εξαίρεσιν του γενικού απαγορευτικού μέτρου και να επιτρέψει την ίδρυσιν του ΑΟΣΚ δηλ. «Αυτονόμου Οργανισμού προς αποκατάστασιν των σεισμοπαθών της επαρχίας Κορινθίας». Έκτοτε δημοσιεύθηκαν πάμπολλες διαταγές, γνωματεύσεις, διατάξεις και άλλοι νόμοι, οι οποίοι εδημιούργησαν ένα σωρό «παράθυρα» δια την επέκτασιν της χαρτοπαιξίας και τυχερών παιχνιδιών στον τόπον μας. Ως αποτέλεσμα της «μοναδικής εξαιρέσεως» του 1928, σήμερα λειτουργούν διάφορα Καζίνα από την Πάρνηθα μέχρι Ρόδο και από την Κέρκυρα μέχρι Β. Ελλάδα κ.λ.π. κ.λ.π. Τα κέρδη, τα οποία θα προήρχοντο από την είσπραξη φόρων των χαρτοπαικτικών λεσχών, αντί να επουλώσουν τις πληγές του σεισμού, έφεραν νέον και χειρότερον ΣΕΙΣΜΟΝ, του οποίου οι ζημίες είναι απρόβλεπτες.

Δια να πεισθούν οι αναγνώστες μας ότι όλες οι κατά καιρούς διατάξεις κ.λ.π. περί περιορισμού της χαρτοπαιξίας αποτελούν απλώς φιλολογίαν, παραθέτουμε κατωτέρω

16

μερικά μόνον δείγματα αυτής, παρά το γεγονός, ότι όλοι παραδέχονται τη μεγάλη ζημία και τις καταστροφές, τις όποιες προξενεί ή χαρτοπαιξία στον Λαό μας.

«Η ΧΑΡΤΟΠΑΙΧΤΡΑ»

Και τώρα κρίνω καλόν να παραθέσω μια συζήτηση που είχα στο σπίτι μιας χαρτοπαίχτρας και την οποίαν δημοσίευσα τότε στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος». Έγραφα:

«Επισκέφθην γνωστήν μου, από παλαιότερα, οικογένεια, μήπως την ωφελήσω ψυχικά. Νέοι το ανδρόγυνο τότε, ηλικιωμένοι τώρα. Πτωχοί τότε, παραλήδες νυν. Στην επαρχία τότε, στο Κολωνάκι σήμερα. Η Κατοχή τους έφερε στην Αθήνα και η Μαύρη αγορά με τις κομπίνες και τις μπίζνες τους έφερε χρήμα με ουρά.

Ο σύζυγος πλεονέκτης, ζει για να δουλεύει. Η σύζυγος ματαιόδοξη, ζει για να ξοδεύει. Πασχίζει να φαίνεται αριστοκράτισσα, χωρίς και να τα καταφέρνη η πρώην χωριάτισσα.

— Με κατέστρεψε, πάτερ, με τα χαρτιά της, είπεν ο σύζυγος. Θα είχα πέντε πολυκατοικίες. Χθες χαρτιά. Προψές χαρτιά. Απόψε χαρτιά. Μαζεύει τα βράδυα εδώ τους αλήτες και ξενυχτούν στην τράπουλα.

— Ας λέγει, πάτερ, είπεν η σύζυγος. Είναι καθυστερημένος. Σήμερα ζούμε στην Αθήνα. Όλος «ο καλός» κόσμος και σ' όλα «τα καλά» σπίτια παίζουν.

—Ποιος καλός κόσμος; Αυτοί οι αλήτες, που μου τους κουβαλάς εδώ και έκαμαν το σαλόνι χαρτοπαικτική λέσχη;

-- Καλέ! Αλήτες είναι ο Τοτός, που ήταν ανθυπασπιστής, η Νόλλη που εργάζεται σε Τράπεζα, η Πόπη, που έχει άνδρα στο εξωτερικό, και ο Λάκης που είναι βιομήχανος και βγάζει τούβλα; Άλλωστε εμείς παίζουμε για κέρδος; Απλώς για να σκοτώνουμε τον καιρό.

— Είναι, παιδί μου, είπα, θηρίο ο καιρός και τον σκοτώνετε; Δεν έχετε ανώτερη απασχόληση να κάνετε και να τον χρησιμοποιήσετε για την ψυχή σας; Άκουσε. Από την καλή χρησιμοποίηση του χρόνου εξαρτάται η ευτυχία του παρόντος και του αιωνίου μέλλοντος.

— Ναι, πάτερ. Εγώ αν δεν έκανα την νύχτα μέρα, δεν θα έκανα λεφτά, είπεν ο κύριος. Ο χρόνος είναι χρήμα! «Φείδου χρόνου» δεν λέγει και το Ευαγγέλιο;

—Πρέπει, είπα, να φείδεται κανείς του χρόνου και να τον χρησιμοποιή για θεάρεστα έργα. Αν έκαναν οι μεγαλοκυρίες νυχτέρια όχι για πινάκλ, για πόκα και μπακαρά, αλλά για να πλέκουν φανέλες για το στρατό μας, πουλόβερ για τους τρεμάμενους γέροντας, να ράβουν επίσης ποδίτσες για τα ορφανά, να κεντούν προίκες για απροστάτευτες κοπέλλες, να επισκέπτονται ιδρύματα, να διαδίδουν, βιβλία και έντυπα Θρησκευτικά, θα πήγαιναν στην καρδιά του Παραδείσου.

17

— Να ράψουν είπες και να πλέξουν; Είναι αχαΐρευτες. Ούτε ένα κουμπί δεν θέλει να ράψη η δική μου. Χαρτιά και μόνον χαρτιά. Και να κέρδιζε τουλάχιστον τίποτε! Είναι κουτουρνίθι και όλο χάνει. Την κλέβουν οι λωποδύτες στα χαρτιά.

— Αλήθεια είναι αυτό, της είπα. Στο χαρτοπαίγνιον γίνεται κλοπή, κατόπιν κοινής συμφωνίας. Στα τυχερά παιγνίδια ο ένας είναι βλάκας και ο άλλος κλέφτης. Γι’ αυτό δε και ο αρχαίος Αριστοτέλης τους χαρτοπαίκτες τους αριθμούσε με τους ληστάς και τους κλέφτες. «Ο κυβευτής (χαρτοπαίκτης), ο λωποδύτης και ο ληστής των ανελεύθερων εισί», λέγει. Μήπως δεν είχε ο συγχωρημένος δίκιο; είπε ο σύζυγος. Ξέρεις τι γίνεται με τον «καλόν» κόσμον , όπως τον λέγει η Κατίνα; Στα «καλά» σπίτια του Κολωνακίου χώνονται μέσα και ύποπτα πρόσωπα. Είναι ολόκληρες παρέες, οργανωμένες συμμορίες, που μαδούν τα κοροΐδα. Προετοιμάζουν πρωτύτερα καταλλήλως το θύμα, που ήλθε από την επαρχία, σαν την Κατίνα, καλή ώρα. Όταν αποκτήσουν εμπιστοσύνη και φιλίαν, το καλούν στα μεγάλα σπίτια, για μια παρτίδα και εκεί με τα γλυκόλογα το γδύνουν, χωρίς καν να το παίρνη είδηση. Τα λέγω της Κατίνας , άλλα δεν ακούει. Βρε γυναίκα, της λέγω, το χαρτί έκανε νοικοκυρόπουλα να ζητιανεύουν και επιχειρηματίες να αυτοκτονήσουν. Πέταξε παιδιά στο δρόμο, και κορίτσια στο ράφι. Έκλεισε ανθρώπους στη φυλακή και χάθηκαν τιμές. Και η Κατίνα, δυστυχώς, όλο χάνει.

— Πάψε, που λες όλο χάνω. Δεν κέρδισα και πήρα το βραχιόλι και το καλοκαίρι στα λουτρά το μενταγιόν;

— Άκουσε, παιδί μου, της είπα: «Του χαρτοπαίκτη, του ψαρά, του κυνηγού το πιάτο εννιά φορές είν' αδειανό και μια φορά γεμάτο».

Κανένας απ’ το χαρτί δεν έκανε προκοπή. Αναρίθμητοι όμως πέσανε στην καταστροφή.

—Έχασε η Κατίνα, πάτερ, μια φορά 73.000 δρχ. και προ ήμερων 45.000 δρχ. και αφήνω τα λιγοστάρια.

— Πάψε να λες ανοησίες. Τότε, πάτερ, με παρέσυρε το χαρτί. Στην αρχή κέρδισα 105.000. Αλλα γύρισε το χαρτί. Και είναι αμαρτία να παίζουμε κανένα κατοστάρικο για το καλό του χρόνου;

—Για το κακό πες του χρόνου, διότι σε παρασύρη το χαρτί. Κανένας χαρτοπαίκτης δε αρχίζει από τα πολλά, άλλα απ’ τα μικροποσά φθάνει εις τα μεγάλα. Έπειτα μ' αυτό το εκατοστάρικο μπορούσες να πάς στον Παράδεισο δίνοντας το στον πεινασμένο. Την Πρωτοχρονιά μόνον πόσοι Έλληνες έπαιξαν;

—Από τα 8 εκατομμύρια, είπε ο σύζυγος, ζήτημα είναι αν δεν έπαιξαν ελάχιστοι. Έβαζαν παρτίδα και στα βυζανιάρικα. Όλοι έκτος από σας που καλογερεύετε.

—Υπολογίστε, παιδί μου, μόνον από πέντε εκατοστάρικα, πόσα είναι.

—Είναι δισεκατομμύρια δραχμές, είπε ο σύζυγος.

—Αϊ! είπα. Μ' αυτά θα μπορούσαν να σπουδάσουν χιλιάδες φτωχοί φοιτηταί, ή να παντρευτούν χιλιάδες ορφανές κοπέλες, που φεύγουν στη Γερμανία και χάνονται ή να μοιρασθούν εκατομμύρια χριστιανικά βιβλία και να φωτισθή το Πανελλήνιον. Πες μου.

18

Δεν αμαρτάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Διότι «ειδότι καλόν ποιείν και μη ποιούντι, αμαρτία αυτώ εστί». Και την κλοπή, που γίνεται στο χαρτοπαίγνιο δεν την λογαριάζουν για αμαρτία; Παίρνουν το χρήμα του άλλου, χωρίς να κουρασθούν και φέρουν δυστυχία στο σπίτι τους αν χάσουν ή στην οικογένεια του άλλου αν κερδίσουν. Πόσες οικογένειες θλίβονται την Πρωτοχρονιά; Αί! Δεν είναι αμαρτία; Δεν θα δώσουν λόγο στο Θεό;

— Είπατε, πάτερ, ότι το χαρτί φέρνει γκρίνια στο σπίτι. Μη πάς μακρυά. Εμείς τρώμε ποτέ γλυκό ψωμί με την Κατίνα; Μου άφησε τα παιδιά. Κολλάει στην τράπουλα και δεν τα φροντίζει, δεν τα ταΐζει, δεν τα διαβάζει, δεν τα Βγάζει, δεν την νοιάζει. Παίρνω βέβαια υπηρεσίες, αλλά δεν τα πάει σαν μάνα ποτέ στην Εκκλησία. Έμειναν τα καημένα ακοινώνητα τα Χριστούγεννα. Αγρίεψαν. Χαρτοπαίζει τα Σαββατόβραδα και κοιμάται το πρωί. Πήγαινε τα παιδιά στην Εκκλησία της λέω. Νυστάζω μου λέει. Πήγαινε τα εσύ.

— Τα παιδιά, είπεν η κυρία, σήμερα είναι κακοκέφαλα. Τα ξυπνάς και δεν σ' ακούνε.

—Γιατί στα χαρτιά σε ακούνε; είπε εκείνος.

— Παίζουν και τα παιδιά; ερώτησα.

— Τα έβγαλε ξεφτέρια.

— Σήμερα, είπεν η μητέρα, η επιστήμη λέει: να τα μάθης συ. Να μη τα μάθουν έξω.

—Ποια επιστήμη; την ερώτησα.

Το λέει ή κυρία Λούση, που έχει άνδρα μηχανικό.

— Είναι ένα χαρτόμουτρο εκείνη, πάτερ!...Μου πήρανε στο λαιμό τους τα παιδιά. 13 χρονών η κοπέλα μου και τα κόβει σαν μεγάλος. Και αν δεν της δώσω, σηκώνει την πολυκατοικία στο πόδι.

— Και συ της δίδεις;

—Αν δεν την χαρτζιλικώσω εγώ, της δίδει η μητέρα της

— Και η μητέρα που τα βρίσκει;

— Έκανα σφάλμα. Της έγραψα ένα μαγαζί και δύο διαμερίσματα.

— Επί τέλους! είπε νευριασμένη εκείνη, πάψε. Έχω και εγώ πάτερ ένα ελάττωμα. Δεν υποφέρεται η γκρίνια του με έκανε νευρασθενικά.

— Εγώ σε έκαμα, ή τα χαρτιά; Αν εγώ δεν είχα εσένα, θα ήμουν άγιος.

— Τα χαρτιά, είπα, πράγματι κάνουν νευρασθενικό τον χαρτοπαίκτη. Βλέπεις την αγωνία ζωγραφισμένη στα άνοιγμα των ματιών του, στο σφίξιμο των γρόθων του, στις συσπάσεις του προσώπου του, στην νευρικότητα του γενικώς. «Έμπα ψυχή και έβγα ψυχή» είναι.

Μοιάζει σαν τον ναυαγό, που παλεύει με τα κύματα της θάλασσας. Άλλοτε υψώνεται και άλλοτε καταποντίζεται. Οι διακυμάνσεις του

χαρτιού σε επηρεάζουν. Τραντάζουν το εσωτερικό σου. Τώρα χαίρεσαι και σε λίγο σκυθρωπάζεις και μελαγχολείς. Κόβεις χρόνια από τη ζωή σου, Βραδέως αυτοκτονείς και θα δώσεις λόγο στο Θεό, για την υγεία που έδωσε και συ την σπατάλησες.

—Έχει δίκαιο ο πάτερ, είπε ο σύζυγος. Με τα τσιγάρα και τους καφέδες συνέχεια έγινες νευροπαθής. 19

—Καπνίζετε, κυρία Κατίνα;

—Όχι, πάτερ. Κανένα μόνο όταν έχω ξένους εδώ. Αλλά δεν τον τραβάω μέσα τον καπνό.

— Τι κανένα! Μη λες ψέματα στον πάτερ. Καπνίζει σαν αράπης, φουγάρο και παπόρο είναι. Πετούμε τα αποτσίγαρα με το κάρο.

Έχει αϋπνίες. Λίγο ύπνο και εκείνον ταραγμένο. Κατήντησε μουσείο ασθενειών. Το βράδυ στα χαρτιά και την ημέρα στους γιατρούς γυρίζει. Θα την χώριζα. Αλλά είναι τα παιδιά στη μέση.

— Δεν επιτρέπεται διαζύγιο, είπα, «παρεκτός λόγου πορνείας»

— Πού ξέρω τι κάνει με αυτούς τους αλήτες, που παίζει. Εδώ όταν μαζεύονται λένε του κόσμου τα σόκιν και τα ξετσίπωτα, που ούτε στην Τρούμπα του Πειραιώς δεν λέγονται.

— Καλέ! Μουγκοί θα είμαστε; Θα πούμε και καμμιά κουβέντα.

— Τι κουβέντα μου λες. Να ακούς, πάτερ το στόμα αυτού του «καλού» κόσμου! Γίνεται οχετός. Σηκώνεται το τομάρι σου από τις βρωμολογίες τους. Και το κακό είναι πώς ακούνε και τα παιδιά. Αφήνω τις βλασφημίες. Κατεβάζουν όλους τους Αγίους, όταν χάνουν.

— Μπα! Είπα. Έχουν την αξίωση να κατέβουν οι Άγιοι να γίνουν χαρτοπαίκτες, και να τους φέρουν το χαρτί, που θέλουν αυτοί, για να κλέβουν τους άλλους; Και σεις πώς ανέχεστε να βλασφημούν τα θεία στο σπίτι σας; κάποτε και οι ίδιοι οι χαρτοπαίκτες δεν ηνείχοντο τον βλάσφημον. Πάνε χρόνια, που εδώ στην Αθήνα ήταν ένας δεινός χαρτοπαίκτης και πολύ βλάσφημος. Οι συμπαίκται του είπαν:

— «Αν ξαναβλαστημήσης. δεν θα σε ξαναπαίξουμε».

Τι έκανε τότε εκείνος ο διεστραμμένος; Έραψε μέσα στην τραγιάσκα του μια Εικόνα της Παναγίας, και όταν έχανε έχωνε τη μούρη του στην τραγιάσκα και την βλαστημούσε. Μια φορά όμως καθώς έτσι βλαστημούσε. του έδωσε το θαύμα η Παναγία. Στραβώθηκε και από τα δύο! Γύριζε κατόπιν τυφλός στους δρόμους των Αθηνών ζητιανεύοντας και διδάσκοντας με το πάθημα του και με τα λόγια του να μη χαρτοπαίζουν και να μη βλαστημούν.

— Γιατί, πάτερ, δεν στραβώνει και τούτους ο Θεός;

— Γιατί θα πρέπει πρώτα να στραβώση εσένα.

— Εμένα; Γιατί; Ποτέ δεν βλαστήμησα, ούτε τον εξαποδώ.

— Και όμως ανέχεσαι να γίνεται η αμαρτία στο σπίτι σου. Πώς θα ρθή η ευλογία του Θεού σ' αυτό το σπίτι;

— Το βλέπω, πάτερ. Λες και μπήκε στο σπίτι μου ο σατανάς και λιχνάει. εγώ μαζεύω και αυτός σκορπάει. Κλονίζονται οι δουλειές μου.

— Εσύ παιδί μου, μόνο τις δουλειές και την υλικήν ζημία κοιτάζεις. Δεν νοιάζεσαι και για την ψυχική.

— Καθένας μας πάτερ, την ψυχή του την έχει χωριστά, είπε.

—Όχι ! Είστε ανδρόγυνο και την έχετε μαζί. Συ, σαν άνδρας, είσαι κεφαλή της γυναικός και έχεις ευθύνην. Έπρεπε να φροντίζης, όχι μόνον για τις δουλειές, άλλα και για τις ψυχές.

20

Τη δική σου, τη δική της και τις ψυχές των παιδιών και να είχες λάβει εξ αρχής τα μέτρα σου να μην απόκτηση το πάθος η σύζυγος. Φταις και συ.

— Ναι ! Αυτός φταίει, είπε η σύζυγος, Αυτός που μου έφερε εδώ τον ένα και τον άλλο, για τις δουλειές. Εγώ γυναίκα ήμουνα, από ένα «αθώο» χαρτοπαίγνιο στην αρχή φτάσαμε στην πόκα, και δεν συμμαζεύεται. Ο σκοπός είναι να μην αρχίσεις. Σε τραβάει το χαρτί, πάτερ.

—Πες, δεν θέλω να το κόψω.

—Αν θέλω λέει! Πες μου μόνον, πώς να το κόψω.

—Να κόψης τις παρέες, που σε παρασύρουν.

— Ναι. Αλλά ακοινώνητη θα γίνω; Τι θα πη ο κόσμος;

— Αν ξανάρθουν, μουρμούρησε ο σύζυγος θα τους πάρω με το σκουπόξυλο.

— Ο Θεός τι θα πή, της είπα. Τον κόσμο θα λογαριάσεις ή το Θεό; Το ξέρεις, παιδί μου, πώς είσαι αφορισμένη;

— Εγώ αφορισμένη:

--Ναι, συ! Αφορισμένη από τους Κανόνας 42ον και 43ον των Αγίων Αποστόλων. «Επίσκοπος, λέγουν, ή πρεσβύτερος ή διάκονος κύβοις σχολάζων (χαρτοπαίζων) ή παυσάσθω ή καθαιρείσθω. Υποδιάκονος ή αναγνώστης ή ψάλτης τα όμοια ποιών, ή παυσάτω ή αφοριζέσθω. Ωσαύτως και λαϊκός». Δηλ. αν δεν σταματήσουν, ο κληρικός θα καθαιρήται και ο λαϊκός θα αφορίζεται.

—Βαρεία δεν είναι η τιμωρία: είπεν η κυρία.

-Μεγάλη είναι και η αμαρτία της χαρτοπαιξίας, ή μάλλον οι αμαρτίες, διότι χάνουν τα λεπτά και τον καιρόν τους που τους έδωσε ο Θεός να μπουν στον Παράδεισο. Κλέβουν, βλαστημούν, γίνονται κακό παράδειγμα, παραμελούν την προσευχή, τον εκκλησιασμό. Προξενούν στενοχώριες και γκρίνιες στο σπίτι τους και στα σπίτια των άλλων, καυγαδίζουν και τόσες άλλες αμαρτίες κάνουν. «Η περί το κυβεύειν σπουδή, λέγει ο Ι. Χρυσόστομος, βλασφημίας, ζημίας, οργάς, λοιδορίας και μύρια ετέρα τούτων δεινότερα πολλάκις ειργάσατο».

— Έχεις δίκιο, πάτερ, πρέπει να το κόψω, βοήθησε με, είπεν η Κατίνα.

— Η εξομολόγηση θα σε σώση. Από πότε έχεις να εξομολογηθείς; την ερώτησα

—Από το χωριό. Είχαμε ένα καλό παπά. Και εδώ είναι καλοί. Αρκεί να πάς με απόφαση , της είπα.

— Την παίρνω από τώρα και θα έλθω το συντομώτερο να με εξομολόγησης».

Η ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

Το ερώτημα μας τώρα είναι αν δίνη ή όχι χαρά το έθιμο να παίζονται χαρτιά την Πρωτοχρονιά. Η απάντηση δεν είναι εύκολη, ούτε απλή. Πολλοί λένε, ότι με τα χαρτιά της Πρωτοχρονιάς συμβαίνουν τα εξής ευχάριστα:

21
Γιορτάζουν από κοινού φιλικές ή συγγενικές οικογένειες τον Καινούργιο Χρόνο, διασκεδάζοντας με τις μικρές αγωνίες και εκπλήξεις που προσφέρει ή χαρτοπαιξία.

• Δίνουν γενικά στη βραδυά τους μια ξεχωριστή γεύση ζωής, που κάνει αισθητό τον ερχομό του Νέου Έτους.

Υπάρχουν όμως και οι αντίθετες απόψεις:

• Τα χαρτιά έχουν τους «χαμένους» και τους «κερδισμένους». Είναι συχνά περισσότεροι από τους κερδισμένους οι χαμένοι και αυτοί λοιπόν, αρχίζουν την αφετηρία του χρόνου με ένα εκνευρισμό. Και ρωτάνε: Πού βρίσκεται, λοιπόν η διασκέδαση;

• Υπάρχουν πολλοί, που μέσα στο πείσμα και την προσδοκία παίζουν χωρίς αυτοσυγκράτηση και φεύγουν από μερικά τέτοια...παιγνίδια «ξεπουπουλιασμένοι». Το έθιμο, λοιπόν τους φυτεύει ίσως κι' ένα πάθος. Ελπίζοντας να τα καταφέρουν καλύτερα σε κάποια ρεβάνς, παγιδεύονται καμμιά φορά στο χαρτοπαικτικό πάθος.

• Σε σπίτια που κυριαρχεί, την πρωτοχρονιά, το χαρτί δεν είναι δυνατόν να γιορτασθή μια όμορφη οικογενειακή γιορτή.

Και αν υποστηρίξουν μερικοί έτσι, μέσα στις κάπνες του τσιγάρου και της αγωνίας, πανηγυρίζουν και χαίρονται, υπάρχουν και κάποιοι που δεν μπορούν μ' αυτό τον τρόπον ούτε να χαρούν, ούτε να γιορτάσουν κι' αυτοί είναι τα παιδιά.

Εν πάση περιπτώσει - «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω» - Οι περισσότεροι, λίγο πολύ, πιάνουν τα χαρτιά στο χέρι τέτοιες μέρες για... «τα χρόνια πολλά», αν όμως θέλετε να ιδήτε, πόσο τελικά διασκεδάσανε, κοιτάξτε τα κομμένα και κιτρινισμένα πρόσωπα τους το ξημέρωμα της Πρωτοχρονιάς ή ακόμα το μεσημέρι, καθώς τελειώνει η μάχη των Άσσων, των Ρηγάδων, και των Βαλέδων και φεύγουν από το χαρτοπαίγνιο.

ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΠΟΥΛΑ

Στο μυαλό μου έρχονται τώρα σοφές κουβέντες γερόντων που υποστηρίζουν, ότι πιο καλά είναι να μην πιάνη κανείς τα «χαρτιά» με τα χέρια του ακόμα και τη Πρωτοχρονιά. Είναι -λένε- αληθινή παγίδα και γίνεται εύκολα «χούϊ» (συνήθεια), που δεν βγαίνει αν δε βγή πρώτα η ψυχή...

Οι παλιοί Ηπειρώτες, όταν ξεπροβοδίζανε τα παιδιά τους για τον σκληρό δρόμο της ξενητιάς τους λέγανε:

—Καλό ταξίδι παιδί μου. Μη ξεχνάς ποτέ να κάνης το σταυρό σου. Πρόσεξε την πίστη σου σαν τα μάτια σου. Πολλοί θα σε γυροφέρουνε να σε φραγκέψουνε... Κι' ακόμα γιε μου σου δίνω ευχή και κατάρα μη πιάσης... χαρτιά με τα χέρια σου. Κανένας δεν «καζάντησε« (πρόκοψε) από τα χαρτιά...

Και είναι αλήθεια πώς η τράπουλα, τα χαρτιά «θάψανε» ανθρώπους με πλούτη και δόξα. Καταστρέψανε καλούς οικογενειάρχες. Καταντήσανε φτωχούς ανθρώπους, που είχαν προηγουμένως προκόψει με τη δουλειά τους. Η όμορφη τούτη ευχή των παλιών Ηπειρωτών 22

απευθύνεται με την ευκαιρία της πρωτοχρονιάς και σ' όλα τα ταξιδεμένα παιδιά της Ελλάδος.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

• Τα παιγνιόχαρτα ως μέσα μαντείας στις χαρτούδες, καφετζούδες, Μέντιουμ!

Στά προηγούμενα κεφάλαια εξετάσαμε την γέννηση και τους «γεννήτορας» της χαρτοπαιξίας και των εν γένει «τυχερών» παιχνιδιών. Εξετάσαμε την στρατηγικήν των και τα αποτελέσματα της. Να όμως, όχι η καταστροφή, η οποία προκαλείται δεν περιορίζεται στα πεδία «μαχών» επάνω στην πράσινη τσόχα! Τώρα, όταν γνωρίζωμε την «δύναμη» και τον «κυρίαρχο» του κάθε χαρτιού, θα πρέπει να δούμε και τη δράση των 52 και εις άλλα πεδία.

Ο κλάδος, τον οποίον θα εξετάσωμεν εδώ τώρα δεν υπάγεται μεν εις την τάξιν των «τυχερών» αλλά είναι εξ ίσου τρομερός και επικίνδυνος δια τους ασχολούμενους και προσφεύγοντας σ' αυτόν! Είναι ο της ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΕΙΑΣ! Αλλά ας εξετάσωμεν εν πρώτοις το πώς γίνεται καθημερινώς οι στρατιές ολόκληρες των «χαρτούδων», Καφετζούδων και λοιπών μάντεων!

Το πραγματικό λίκνο των προαναφερθέντων είναι η Τουρκία (Σμύρνη, Κωνσταντινούπολις και οι Ανατολικές επαρχίες) η Αίγυπτος και η Ινδία! Στην Ελλάδα έχουμε αρκετά γερά ριζωμένα κέντρα της Κρήτης, Κορίνθου και Θράκης εάν πιάσετε κουβέντα με οποιανδήποτε «Χαρτού» ή θα σας πή, ότι κατάγεται από τα προαναφερθέντα μέρη ή είχε κάποια γιαγιά της , συγγενή ή γνωστή, η οποία την δίδαξε να ρίχνη χαρτιά ή τον καφέ και η οποία κατήγετο από την Τουρκία, Αίγυπτο ή Ινδία! Αυτό είναι σχεδόν ο απαράβατος κανών!

Μέχρι και τα τέλη του παρελθόντος αιώνος η ζωή των γυναικών εις τα προαναφερθέντα μέρη ήταν πολύ περιορισμένη. Όταν τελείωναν οι δουλειές του σπιτιού και τα ψώνια , οι γυναίκες της εποχής εκείνης είχαν ως μόνη ψυχαγωγία τις επισκέψεις φιλικών οικογενειών. Τότε δεν υπήρχαν θέατρα, κοντσέρτα, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και τόσα άλλα, που έχομε σήμερα εμείς! Έτσι, όταν τελείωναν όλα τα «κουτσομπολιά» και η ανταλλαγή νέων, κάποιος από την παρέα έλεγε: «Ας δούμε και τι θα γίνη αύριο»! Κάποια από την παρέα που «κατείχε» τα χαρτιά, ανελάμβανε να φωτίσει το αόρατο μέλλον!

Αλλά δεν περιορίζετο μόνον εις αυτό. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΔΙΔΑΣΚΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ! Έτσι σε κάθε φιλικό κύκλο ξεπηδούσαν και καινούργια «φυντάνια»... Οι γυναίκες πάντοτε δημιουργούν φιλίες ευκολότερα από τους άνδρες. Έτσι οι Χριστιανές έπιαναν φιλίες με εντόπιες γυναίκες, πράγμα το οποίον εξυπηρετούσε και άλλες πλευρές της ζωής. Η κυρία Μαρία, η οποία είχε γιο σε λίγο στρατεύσιμο, πήγαινε εις την φίλην της κυρίαν Φατμά της οποίας ο σύζυγος ήταν Πασάς (στρατηγός) και παρακαλούσε να την τοποθετήσουν σε Μονάδα πλησίον της πόλεως,

23

οπού ζούσε! Ο Χριστιανός έμπορος, ο οποίος είχε δυσκολίες με τα φορολογικά, προσέφευγε εις τα «μέσα», που είχε μέσω της συζύγου του, η οποία είχε φίλη την σύζυγο του εφόρου Σερίφ Μπέη! Μαζί με τις φιλικές σχέσεις, την εποχή εκείνη, είχαν ριζώσει και οι σχέσεις με τους 52 της τράπουλας.

Μία από τις εντολές του Θεού είναι και να μη αναφέρωμε, χωρίς λόγο, το Άγιον Όνομα Του! Άλλα το αυτό ισχύει και δια τας δυνάμεις του σκότους. Όταν τις αναφέρομε ή μελετούμε, τότε προσέρχονται ασφαλώς! Αυτή είναι και η αιτία γιατί ο Λαός μας, αντί να αναφέρει το όνομα ενός εκ των δαιμόνων, λέγει «ο έξω απ’ εδώ!» Ο γράφων τις γραμμές αυτές ενοχλείται τρομερά από τις δυνάμεις του σκότους οι οποίες λυσσούν για τις αποκαλύψεις εις βάρος τους! Αλλά δεν μπορεί να μας κάμουν τίποτε, διότι είναι «μείζων ο εν ημίν, ή ο εν τω κόσμω».

Πρέπει ν' αναφέρω εδώ και το πάθημα ενός νέου. Ήμουν έτοιμος και βιαζόμουν να βγω από το κελλί μου, οπότε κτυπάει την πόρτα κάποιος εικοσιπεντάχρονος.

—Σε θέλω μου λέγει.

— Βιάζομαι του λέγω. Έλα άλλοτε

—Δεν φεύγω αν δεν με δεχθής. Είσαι ο σωτήρας μου.

— Έλα μέσα, του λέγω τι σου συμβαίνει:

— Εγώ λέγει, ήμουνα περίεργος, διάβαζα τα αποκρυφιστικά βιβλία, Σολομωνική κ.λ.π. Διάβαζα και τις επικλήσεις προς τους δαίμονες. Δεν τους επικαλούμην αλλα απλώς τις διάβαζα. Στις 12 όμως τα μεσάνυχτα μέχρι τις τρεις με έπιασε δαιμονική κρίσις. Και αυτό συνεχιζόταν κάθε βράδυ. Υπέφερα. Δεν ήξερα τι να κάμω. Αλλά ευτυχώς έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο σου «Υπάρχουν Μάγια και πώς λύονται». Διάβαζα τις ευχές που είναι μέσα και σταμάτησε το κακό επί ένα και πλέον χρόνο. Τώρα όμως με ξαναπιάνει και ήλθα σε σένα να με διαβάσης, υποφέρω.

—Περίμενε του λέγω και σηκώθηκα να πάρω τον τίμιον Σταυρόν να τον σταυρώσω. Αλλά τη στιγμή εκείνη τον έπιασε η κρίσις του δαιμονίου. Αγρίεψε, τραντάχθηκε και έπεσε κάτω. Να πω την αμαρτία μου μου πέρασε η σκέψις: ο σατανάς εδώ που είμαι μόνος μου θα με πνίξη. Αλλά είπα μέσα μου «μείζων ο εν ημίν ή ο εν τω κόσμω». Τον άρπαξα από τον ώμο και τον σταύρωσα. Μετά το σταύρωμα συνήλθε, επανήλθε στην κατάσταση που ήταν πρώτα και ιλαρύνθηκε το πρόσωπο του. Έγινε υγιής.

Σε ευχαριστώ . Πάτερ, μοΰ είπε.

— Τον Θεόν να ευχάριστης και να μην ξαναπιάσης στα χέρια σου τέτοια αποκρυφιστικά βιβλία, ούτε για περιέργεια. Έφυγε ο άνθρωπος χαρούμενος.

Από την στιγμήν λοιπόν, που κάποιος ή κάποια θα πιάσουν στα χέρια τους την τράπουλα δια να κάνουν «προβλέψεις», και οι 52 κακοί δαίμονες θα προσέλθουν και θα ριζώσουν στο σπίτι και βαθμηδόν μέσα στα ίδια τα άτομα, τα οποία και τα κάλεσαν!

24

Έτσι η χαρτομάντις θα δή μετ' εκπλήξεως ότι σιγά - σιγά πράγματι θα αρχίσει να προβλέπη ορθώς αρκετά γεγονότα! Ας μη ξεχνάμε, ότι πολλάκις οι δαίμονες κάνουν πολλά ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΙΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!

Προ ετών μου εξωμολογείτο κάποια, ότι ήταν καφετζού (καφεμάντισσα) μεγάλη.

—Τι ξέρεις; της λέγω

—Τίποτε, μου άπαντα, κάποτε για αστεία είπα καφέ και επέτυχε. Από τότε μου ερχόταν σε μένα σαν στραβές και τις έλεγα ότι μου ερχόταν στο κεφάλι. Κορόιδευα τον κόσμο. Θα σου δώσω μάλιστα και μια επιστολή να την δημοσίευσης για να ξέρουν οι άνθρωποι και να μην απατώνται.

—Πράγματι! Μου την έδωσε την επιστολή. Αλλα... δυστυχώς την έχασα.

Ευτυχώς όμως η μετάνοια της ήταν μεγάλη. Δόθηκε ολόκληρη στο Χριστό. Και τώρα είναι σε ένα Μοναστήρι μαζί με τις δυο κόρες της, μοναχές.

Με την πάροδον του χρόνου, η Χαρτορίχτρα όλο και κατέχεται περισότερον από τους 52, και ας έχει στο σπίτι της κρεμασμένες Άγιες Εικόνες! Την ενδιαφέρει εν πρώτοις το ΚΕΡΔΟΣ! Με την πάροδον όμως του χρόνου σχηματίζει μια αρκετή περιουσία, η οποία εκ του ασφαλούς θα πάει κατά... διαόλου τελικώς! Αλλα το σπουδαιότερον θα γίνη «μυστικοσύμβουλος» πολλών γυναικών και ανδρών, των οποίων τη ζωή θα επηρεάζει! Εάν η χαρτορίχτρα έχει σύζυγον, αυτός ταχέως θα εγκαταλείψει την εργασία του και θα μετατραπή εις βοηθόν της, δια να βράζη τους «καφέδες», που θα «διαβάζη» αυτή! Η θέσις του θα είναι απλώς η θέσις «κομπάρσου». Τα κέρδη μιας «γερής» Χαρτούς και Καφετζούς κυμαίνονται από 10 - 30 την ημέρα! Προ ετών έγραψαν οι εφημερίδες ότι «υπάρχουν μέντιουμ, που βγάζουν 100.000 ημερησίως» που αντιστοιχούν σήμερα σε 500.000 δρχ.

Δια να είναι περισσότερο «εντυπωσιακοί» εις τους πελάτας τους, οι μάντεις της κατηγορίας αυτής παίρνουν και ένα «καλλιτεχνικό» ψευδώνυμο ανατολικής προελεύσεως! Αργότερα, προς ικανοποίησιν της πελατείας στα χαρτιά, προστίθεται ο ΚΑΦΕΣ, Η ΥΑΛΙΝΗ ΣΦΑΙΡΑ και η αυτούπνωσις! Και ό χορός κρατεί! Δεν είναι μόνον οι μάντεις, που πέφτουν για καλά στα νύχια των δαιμόνων, άλλα και ή πελατεία τους, διότι ή προσφυγή στους μάντεις, που είναι υπηρέτες των δαιμόνων σημαίνει και την άρνησιν του ΘΕΟΥ!

• Χαρτοκλέφτες και τα «σύγχρονα» μέσα χαρτοκλοπής!

Τώρα λοιπόν που εξετάσαμεν, εστω και συντόμως, την κατηγορίαν των μάντεων, θα μεταπηδήσωμεν εις μίαν άλλην: ΤΩΝ ΧΑΡΤΟΚΛΕΠΤΩΝ!

Ασφαλώς κάποτε στη ζωή σας, σας έτυχε να δείτε σε κανένα θέατρο ή κέντρο διασκεδάσεως ένα ταχυδακτυλουργό! αφού σας έκανε ένα σωρό καταπληκτικά «νούμερα», βγάζοντας από το καπέλο του κουνέλια, περιστέρια ή κόβοντας στα δυο τη βοηθόν του μέσα σ 'ένα κιβώτιο, τελικά άρχισε να... «πιάνει στον αέρα οποίο χαρτί της τράπουλας θέλατε! Η να

25

Βγάζει μέσα από το μανίκι του άσσους ή όσους ρηγάδες ήθελε! Καταλαβαίνετε, ότι εφόσον αυτό είναι δυνατόν να γίνη ενώπιον 1000 και πλέον ατόμων εις δημόσιον κέντρον, πόσο ευκολώτερον μπορούν να εξαπατηθούν οι συμπαίκται γύρω από ένα τραπέζι. ΚΑΙ ΟΣΟΝ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ άλλο τόσο αύξαναν και οι μέθοδοι εξαπατήσεως τους! ήταν πολύ φυσικόν στην εποχή μας να χρησιμοποιηθούν και ηλεκτρονικά μέσα από τους χαρτοκλέπτας και τους συνενόχους τους! Η μεταβίβασις των χαρτιών του αντιπάλου δια ασυρμάτου με δέκτην μικροσκοπικόν τοποθετημένον μέσα στο αφτί είναι κάτι το πολύ τετριμένον στην εποχή μας! Στο εξωτερικό υπάρχουν ολόκληρα μουσεία με καταπληκτικά σύνεργα χαρτοκλεπτών! Δεν κλέβουν δε μόνον οι θαμώνες των Λεσχών, άλλα και οι ιδιοκτήτες των, δηλ. γίνεται ένα συνεχές «ο κλέψας του κλέψαντος».

Ρουλέτες, Ιππόδρομος, κυνοδρομίες, στοιχήματα, πορνό - σπορ!

Το ίδιο συμβαίνει και με τις μηχανές τύπου ρουλέτας, όπου σημειωτέον επικρατούν επίσης τα δύο «ιερά» χρώματα - το μαύρο και κόκκινο! Και στην περίπτωση, λοιπόν, της ρουλέτας εφηρμόσθησαν όλα τα «μέσα»! Από της μελέτης της θεωρίας των...πιθανοτήτων μέχρι συσκευής εκπομπής κυμάτων, που επηρεάζουν την «μπίλια» ή τα μεταλλικά τμήματα αυτής.

Και τώρα ας έλθωμεν είς το «ευγενέστατον» τζόγον των Ιπποδρομιών! Το περίφημο αυτό δήθεν σπορ, έχει κι' αυτό άπειρα θύματα, τα οποία καταστρέφονται κάθε χρόνο! Εκείνοι οι οποίοι κερδίζουν είναι οι ιδιοκτήτες των ίππων, που είναι συνήθως μεγαλόσχημοι καρχαρίες της ξηράς! είναι πλέον σύνηθες φαινόμενον να κερδίζουν τα χειρότερα άλογα και όχι τα καλλίτερα! Προ της ιπποδρομίας, όταν παρουσιάζονται οι ίπποι, οι ενθουσιώδεις παίκτες «ποντάρουν» στο πιο ζωηρό, στο πιο λεβέντικο ίππο. Προς το τέλος όμως της «κούρσας» συμβαίνουν τα... απρόβλεπτα. Έτσι π.χ. λίγο προ του τέρματος ο αναβάτης του επικεφαλής των άλλων ίππων παθαίνει ατύχημα και πέφτει δήθεν τυχαίως κάτω! ή ο ίππος ο οποίος δεν έκανε ούτε δια τα άλλοτε κάρα της Δημαρχίας, αποσπά με χρόνον ρεκόρ την πρώτην νίκην! Καλά, αν υπάρχουν επί τόπου αστυνομικά όργανα , δια να πάρουν δείγμα σιέλου, δια να διαπιστωθή, ότι εγένετο χρήσις ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΟΥ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟΥ στο άμοιρο ζώο!

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις κυνοδρομίες, που διεξάγονται σε αρκετές χώρες! Και τα ευγενέστατα άλλοτε σπορ, έχουν κατεξευτελεστή! Κάθε λίγο ο κόσμος διαβάζει αποκαλύψεις δια την εξαγοράν των αθλητών στο τάδε ή το δείνα άθλημα μη εξαιρουμένου και του ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ! Ο κόσμος προ πολλού έχει φτάσει στο συμπέρασμα, ότι όλα τα παιχνίδια και τα σπορ τα συνδεόμενα δήθεν με τον παράγοντα τύχη είναι ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ και όμως συνεχίζει να είναι δούλος αυτών, που τον εξαπατούν, των δαιμόνων δηλ. και απατεώνων!

26

Κατά το 1979 ο κόσμος είδε να εφαρμόζεται και ένα καινούργιο φρούτο. Την διασταύρωσιν του τζόγου με την πορνείαν!

Στο ΠΡΟ-ΠΟ ο κάθε παίκτης πρέπει να προβλέψη την ορθή έκβασιν της κάθε ποδοσφαιρικής συναντήσεως και η αμοιβή του είναι ανάλογος με τις στήλες, που προέβλεψε! Ένδεκα, δώδεκα, ή δεκατρία. Το «Πόρνο-σπόρ» όμως παίζεται διαφορετικά! Ένας ιδιωτικός σταθμός της τηλεοράσεως, που πάντοτε ανήκει εις την Μαφίαν, παρουσιάζει εις την οθόνην μια χαριτωμένη νεαρή γυναίκα, η οποία κάνει διάφορες ερωτήσεις προς τους τηλεθεατάς και τους δίδει τον αριθμόν τηλεφώνου της, όπου πρέπει να δώσουν τις απαντήσεις τους! Ύστερα από κάθε σωστή απάντηση, που παίρνει η τηλεπαρουσιάστρια, βγάζει και ένα ρούχο, που φοράει, έως ότου μένει τελείως γυμνή! φυσικά τα ερωτήματά της είναι γύρω από το σεξ και τις ανωμαλίες του. Ο συγκεντρώσας τις περισσότερες «ορθές» απαντήσεις, λαμβάνει ως έπαθλο... την ίδια την τηλεπαρουσιάστρια! Κάθε βράδυ και ένας «ευτυχής θνητός» παρουσιάζεται στο τέλος της εκπομπής και αφού δώσει το όνομα του και την διεύθυνσίν του, αποσύρεται μαζί της!

Τις εκπομπές παρακολουθούν ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ Ιταλών, μικρών και μεγάλων με... τεράστιον ενδιαφέρον! Και όλα αυτά κάτω από την μύτη του Βατικανού και του αλάθητου Πάπα! Όταν εζητήθησαν γνώμες επί του τρομερού αυτού εγκλήματος του συνδυασμένου τζόγου, οφθαλμοπορνείας και πορνείας, να οι άπαντήσιες που εδόθησαν:

1) Ναί, επιτρέπω στην κόρη μου ηλικίας 12 ετών να παρακολουθή τις εκπομπές αυτές, διότι ήδη έχει αριστεύσει εις το σχολειον εις το μάθημα του σέξ, το οποίον της διδάσκουν επισήμως!

2) Τα αγόρια μου 12 και 14 ετών παρακολουθούν μαζί μας τις εκπομπές αυτές, διότι έτσι μαθαίνουν την πραγματικότητα και, όταν μεγαλώσουν, δεν θα έχουν ψευδαισθήσεις γύρω από τα ζητήματα του σεξ. (Αυτή τη στραβή νοοτροπία την έχουν και πολλοί στον τόπο μας).

3) Ό υιός μου πρέπει από μικρός να καταλάβη, ότι στην ζωή τίποτα δεν επιτυγχάνεται άνευ κόπων. Και δια να κατακτήση κανείς και μια γυναίκα ακόμα χρειάζονται πολλάκις αγώνες και προσπάθειες!

4) Αυτό το οποίον συμβαίνει εδώ είναι τρομερό! Βλέπω το Λαό μας να καταστρέφεται και φυσικά και η νεολαία μας. Τι κάνει το επίσημο Κράτος και το Βατικανό; Μα φυσικά ΤΙΠΟΤΑ!

Τείνω να πιστέψω, ότι είναι αλήθεια, ότι ο ίδιος ο Πάπας παρακολουθεί αυτές τις ανήθικες εκπομπές!

5) Διόλου δεν εκπλήσσομαι δια τις εκπομπές αυτές ούτε κι' αν μία μέρα θα αποκαλυφθεί, ότι οι ιδιοκτήται των ιδιωτικών σταθμών των «Πόρνο - σπορ» δανειοδοτήθηκαν από τα ταμεία του Βατικανού! Το Βατικανό από χρόνου μακρού ενδιαφέρεται μόνον δια τα υλικά

27

κέρδη των τραπεζών του και άλλων επιχειρήσεων! Λένε και αρχίζω να πιστεύω ότι ο νέος μας Πάπας δεν είναι απλώς φίλο - μασσώνος, αλλά φανατικός Μασσώνος 33 βαθμού!

6) Όλοι οι τίμιοι άνθρωποι είναι αγανακτισμένοι με τις εκπομπές αυτές που καταστρέφουν το θεμέλιο του έθνους: ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ! Μα δεν είναι μόνον παρόμοιες εκπομπές! ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ! Μη περιμένετε τίποτα από το Βατικανό, Αυτό προ πολλού μετεβλήθη εις ανώνυμον εταιρίαν σκοτεινών επιχειρήσεων! Τον Πάπα επισκέπτονται κρυφίως όλοι οι μεγάλοι Μαφιόζοι και επισήμως όλοι οι μεγάλοι Μασσώνοι! Η παράνομος εφημερίδα «Λα Βεριτά», που κυκλοφορεί από το 1976, έχει πολλές φορές καταγγείλει το Βατικανό για αντιχριστιανική, φιλομασσωνική και φιλοσιωνιστική δράση!

Με πικρίαν μεγάλην ακούσαμε τας απείρους απαντήσεις των ιταλών φίλων μας επάνω στο τελευταίο καυτό θέμα και εσκέφθημεν, ότι τους περιμένουν ακόμα πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αγαπητέ μου αναγνώστα! εσύ που είχες την υπομονή να διάβασης αυτό το καινούργιο πόνημα ασφαλώς ωφελήθηκες, διότι έμαθες με κάθε λεπτομέρεια το πώς δρουν οι καταχθόνιες δυνάμεις της «φάκας», διότι φάκα ιταλικά λέγεται η «τράπουλα» και μόνον οι δαίμονες θα μπορούσαν να την επινοήσουν! Τώρα, που έμαθες την αλήθεια
πάψε να παίζης τον ρόλο του μικρού ποντικού, που τριγυρνά μια τεράστια άγρια γάτα! Από την στιγμή, που θα πιάσης στα χέρια σου τα 52 χαρτιά της χαρτοπαιξίας, θα έκθεσης τον εαυτόν σου στον τρομερώτερον κίνδυνον των 52 δαιμόνων με πολύ πιο γαμψά νύχια από της γάτας! Δεν είναι-μόνον η χρεοκοπία, ατίμωσις, πορνεία και η αυτοκτονία, που θα σε παρακολουθούν πλέον σε κάθε σου βήμα στην εδώ επίγειο ζωή, αλλά και η απώλεια της αιωνίας ψυχής σου. Το σκέφθηκες καλά αυτό και σοβαρά;

Διώξε λοιπόν μακρυά από τον εαυτόν σου, τους οικείους σου και τους φίλους σου αυτόν τον μεγάλον κίνδυνο. Γίνε και συ αίτιος να παύσουν τα δάκρυα των δυστυχισμένων συζύγων και τέκνων που πεινούν και υποφέρουν μέσα στην κοινωνία μας! Σταμάτησε τα απειλούμενα οικογενειακά δράματα! Διακήρυξε παντού, ότι εκεί που υπάρχουν άγιες εικόνες δεν μπορούν να συνυπάρχουν και τα 52 ομοιώματα, παραστάσεις των δαιμόνων, γιατί δεν μπορούμε να συμπαρακαθήμεθα στο ίδιο τραπέζι και με το Θεόν και με τους δαίμονας! Δεν μπορείς να λες την ώρα του δείπνου σου το Πάτερ ημών και κατόπιν μετά την λήξιν του δείπνου σου να κάθεσαι στο τραπέζι με την πράσινη τσόχα! Σκέψου λοιπόν καλά αυτές τις γραμμές, που διάβασες και αποφάσισε τώρα! Ο Θεός σε έπλασε ΕΛΕΥΘΕΡΟ για να αποφασίζης εσύ ο ίδιος, για το μέλλον σου και αν ακόμη δεν αισθάνεσαι την δύναμη να σταματήσεις το κακό της χαρτοπαιξίας, ζήτησε αυτήν την δύναμη από τον Χριστόν και θα σόι την δώση!

28

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ

Το κακό της χαρτοπαιξίας, αναγνώστα, όπως είδες είναι τρομακτικό. Πρέπει να αγωνισθούμε όλοι μας, για να σταματήση και να σωθούν άτομα, οικογένειες, ψυχές. Είμαι βέβαιος, εάν το βιβλιαράκι αυτό έπεφτε στα χέρια των χαρτοπαικτών, ελάχιστοι πωρωμένοι και κυριευμένοι τελείως από τους 52 δαίμονες θα εξακολοθούσαν να χαρτοπαίζουν. Γι' αυτό πρέπει το βιβλιαράκι αυτό να φθάση στο κάθε σπίτι.

Εγώ έκαμα εκείνο, που μπορούσα και δεν το μπορούσαν άλλοι, το έγραψα. Εάν μάλιστα είχα τα μέσα, θα τύπωνα εκατομμύρια αντίτυπα και θα τα μοίραζα δωρεάν σε κάθε σπίτι. Άλλα δεν έχω.

Αυτό όμως μπορείτε να το κάνετε σεις, που το διαβάσατε. Αγόρασε, αγαπητέ, μια ποσότητα βιβλίων και σκόρπισε τα παντού. Είτε λίγα, είτε πολλά. Μη πεις δεν έχω. Πώς, εάν σε έπιανε ο δαίμονας της χαρτοπαιξίας, θα είχες; Χρειάζεται η αγάπη θυσίες. Έτσι όμως θα σώσης τον χαρτοπαίχτη, την οικογένειά του, και την ψυχή σου. Αυτά είναι τα έργα της αγάπης, η πραγματική ελεημοσύνη. Δεν είναι ανάγκη να πάς μέσα στα καφενεία, στις χαρτοπαικτικές λέσχες να τους απόσπασης από τα χαρτιά. Δώσε τους, στείλε τους από ένα βιβλιαράκι, και θα φύγουν μόνοι τους και θα αδειάσουν οι χαρτοπαικτικές λέσχες.

Ξέρω όμως τώρα τι θα πης. Θα αδειάσουν τα χαρτοπαικτικά κέντρα, για να γεμίσουν οι τσέπες οι δικές σου.

Θα με εξαναγκάσεις να πω κάτι, που είπα και άλλοτε. Οι τσέπες οι δικές μου, αγαπητέ, θα είναι πάντα άδειες. Διότι, ενώ έχω εκδώσει με τη βοήθειαν του Θεού μέχρι σήμερα διακόσια πενήντα (250) βιβλία μικρά και μεγάλα, εν τούτοις από αυτά δεν πήρα ούτε δραχμή. Όλες οι εισπράξεις διατίθενται δια τον αντιαιρετικόν αγώνα. Ευτυχώς σκοπός μας δεν είναι το χρήμα, αλλά το καλό και η σωτηρία των αδελφών μας, για να βρούμε και μείς έλεος εν ημέρα Κρίσεως. Πρόκειται για σωτηρία ψυχής.

Τώρα στις γιορτές αυτό το δώρο θα κάνης συ σε γνωστούς, φίλους, συγγενείς και αγνώστους και θα έχης πολύν μισθόν από τον Θεόν.

Σου εύχομαι ο Θεός να σε ευλογεί και για να κάνης πολύ καλό και για να έχης και συ από το Θεό πολύ καλό.

29

Θαῦμα Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὶς Χωναὶς

2011-09-06T18:40:00.000+03:00

Σὲ κάποιο μέρος τῆς Φρυγίας χτίσθηκε ἕνας ναὸς στὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ἀπὸ ἕναν χριστιανὸ ποὺ εἶχε γιατρευτεῖ ἡ κόρη του ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο.

Στὸ ναὸ ζοῦσε ἕνας εὐσεβὴς ἀσκητὴς ὁ Ἄρχιππος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου στράφηκαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἐκδικηθοῦν γιὰ τὰ θαύματα ποὺ γίνονταν. Ὅρμησαν τότε νὰ καταστρέψουν τὸ ναὸ καὶ νὰ δολοφονήσουν τὸν Ἄρχιππο.

Ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος, ὁ ὁποῖος ἐξουδετέρωσε τοὺς εἰδωλολάτρες. Αὐτοὶ ὅμως δὲ σταμάτησαν θέλησαν νὰ ἐκτρέψουν ἕνα ποταμὸ νὰ πνίξουν τὸν Ἄρχιππο, καὶ νὰ καταστρέψουν τὸ ναό. Τότε ὁ Ἀρχάγγελος μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σταματᾷ τὰ νερὰ καὶ προστάζει νὰ χωνευθοῦν, κατὰ παράδοξο τρόπο ἕως καὶ σήμερα στὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὰ νερὰ χωνεύονται καὶ γι’ αὐτὸ τὸ μέρος ὀνομάστηκε Χώναις.

Ἡ Ἐκκλησία καί ὁ μοναχισμός

2011-09-06T18:13:00.000+03:00

ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΦΩΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ

Οἱ χριστιανοί (μοναχοί καί λαϊκοί) μέ τή ζωή τους ἐντάσσονται στή σωτήρια βουλή τοῦ Θεοῦ καί ἐκπληρώνεται σ’ αὐτούς τό προαιώνιο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τό σχέδιο αὐτό ἐκπληρώνεται μόνον ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καί διά τῆς Ἐκκλησίας. Ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία. Οἱ μοναχοί δέν ζοῦν ἐκτός Ἐκκλησίας ἀλλά εἶναι ἡ αὐθεντική συνέχεια τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀποστόλων.

«Τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν θέωση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως» γράφει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στήν Εἰσαγωγή στή Φιλοκαλία, «παραμένει στὸν αἰῶνα καὶ οἱ βαθεῖς λογισμοί Του σὲ ὅλες τὶς γενεὲς ποὺ θὰ ἔρθουν( Ψαλμ. 32,11). Oἱ λόγοι δηλαδὴ τῆς πρόνοιας καὶ τῆς κρίσεως ποὺ ἀποβλέπουν σ’ αὐτὸ τὸ σκοπό, προχωροῦν ἀμετάβλητοι καὶ κατὰ τὸν παρόντα αἰώνα καὶ κατὰ τὸ μελλοντικό, κατὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἱεροῦ Μαξίμου. Γι’ αὐτὸ εὐδόκησε στὶς ἔσχατες ἡμέρες ὁ ἴδιος ὁ θεαρχικότατος Λόγος τοῦ Πατέρα ἀπὸ εὐσπλαχνία νὰ ἀθετήσει τὰ θελήματα τῶν ἀρχόντων τοῦ σκότους, καὶ νὰ φέρει εἰς πέρας καὶ νὰ πραγματοποιήσει τὴν ἀρχαία καὶ ἀληθινὴ βουλὴ ποὺ εἶχε κάνει»[3].Ὅσοι, κληρικοί ἤ λαϊκοί, ζοῦν σύμφωνα μέ τά μοναχικά θέσμια- τά ὁποῖα δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά τά εὐαγγελικά πρότυπα ζωῆς- σώζονται. Ὁ στόχος τοῦ μοναχισμοῦ, ὅπως καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, εἶναι ἡ σωτηρία-θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἡ ἐκπλήρωση τοῦ καθ’ ὁμοίωσιν. Αὐτό πραγματοποιεῖται ὅταν κανείς ἐντάσσεται καί παραμένει ὡς ζωντανό μέλος στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ πού εἶναι ἡ Μία Ἁγία Καθολική καί Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἡ σωτηρία βρίσκεται μόνον μέσα στὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ τὸ ἔλεγε ἐπιγραμματικὰ ὁ Ἅγιος Κυπριανός: Extra Ecclesia nulla salus, ἐκτός της Ἐκκλησίας δὲν ὑπάρχει σωτηρία. Τό ἴδιος καταδεικνύεται καί ἀπό ἀνάλογο χωρίο ἄλλου ἔργου του, ὅτι «δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει κάποιος πατέρα τὸν Θεό, ἂν δὲν ἔχη μητέρα τὴν Ἐκκλησία»[4]. Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ παρατηρεῖ: «Ἐκτός Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία, διότι σωτηρία εἶναι ἡ Ἐκκλησία»[5].

Τό μοναχικό πρότυπο καί τό ἀνάλογο πρόγραμμα τῆς καθημερινῆς ζωῆς ἀκολουθεῖ τό πρότυπο ζωῆς πού μᾶς παρέδωκε ὁ Κύριος μέ τό παράδειγμά Του. Αὐτό τό πρότυπο μιμήθηκαν πρῶτοι οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι.

Ὁ διάβολος δέν κατάφερε νά ἀκυρώσει τήν βούληση τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτό δέν ἦταν δυνατό διότι «ἡ βουλή τοῦ Θεοῦ εἰς τόν αἰῶνα μένει»[6] καί δέν ὑπάρχει περίπτωση νά μήν ἐκπληρωθεῖ. Ὁ Μοναχός καί ὁ καλός ἐν τῷ κόσμῳ χριστιανός μέ τήν ὁλοκληρωτική αὐταπάρνησή του καί τήν πλήρη ἀποταγή του ἀπό τόν κόσμο φανερώνει τήν βέβαιη πίστη του στήν ἐκπλήρωση τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ, τόσο γιά τόν παρόντα αἰῶνα ὅσο καί γιά τόν μέλλοντα.

Ὑπάρχει τό λεῖμμα πού σώζεται, ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Κύτταρα τοῦ σώματος εἶναι οἱ κατά τόπους Ἐκκλησίες μέ τίς μοναστικές καί κοσμικές ἐνορίες τους. Τά ζωντανά μέλη τῶν κατά τόπους Ἐκκλησιῶν ἀκυρώνουν τήν βουλή τοῦ διαβόλου γιά τήν ἀπώλειά τους καί ἐκπληρώνουν τήν βουλή τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τους.

Ὁ Χριστός ἦλθε στήν γῆ γιά νά λύσει τά ἔργα τοῦ διαβόλου. Ὁ διάβολος νόμισε ὅτι ἀκύρωσε τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Χριστός τόν συνέτριψε ἱδρύοντας διά τοῦ ὅλου ἀπολυτρωτικοῦ Του ἔργου τήν «κοινωνία τῆς Θεώσεως», τό «ἐργαστήριο τῆς ἁγιότητος», τήν Ἁγία Του Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὅποιος θέλει μπορεῖ νά συντρίψει τόν διάβολο ἐλευθερούμενος, διά τοῦ Χριστοῦ, ἀπό τά δεσμά τῶν παθῶν καί τῆς ἁμαρτίας.

Ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ἀνήκουν μοναχοί καί λαϊκοί. Ἡ μοναχική ἐνορία εἶναι ἡ συνέχεια τῆς Πρωτοχριστιανικῆς ἐνορίας. Ἡ ζωή τῶν μοναχῶν στήν ἀρχή ὀνομαζόταν Ἀποστολική ζωή διότι ἀποτελοῦσε (καί συνεχίζει νά ἀποτελεῖ) τήν συνέχεια τῆς ζωῆς τῶν Ἀποστόλων.

Αὐτὸς ὁ κοινοβιακὸς τρόπος ζωῆς, μὲ τὰ πάντα κοινά, διασώθηκε μέσω τῶν αἰώνων στὸν Ὀρθόδοξο μοναχισμό[7]. Νά τί μᾶς διδάσκει ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης γιά τό μοναχισμό:« Κατὰ τὰ πρῶτα χρόνια της ὑπάρξεως τῆς Ἐκκλησίας, στοὺς πρώτους Χριστιανοὺς ἔχομε κομμουνιστικὸ σύστημα διαβιώσεως. Ὅποιος ἔχει λίγο μυαλὸ καὶ διαβάσει τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, βλέπει καθαρὰ ὅτι ὅλοι τότε εἶχαν τὰ πάντα κοινά. Καὶ ὅποιος ἤθελε νὰ βαπτισθῆ, ἔπρεπε νὰ δώσει ὅ,τι εἶχε στὴν κατοχή του στὸ κοινὸ ταμεῖο τῆς ἐνορίας. Κανένας δὲν εἶχε ἀτομικὴ περιουσία. Ὅλα ἤσαν κοινά. Μάλιστα ἔχομε τὸ περίφημο παράδειγμα τοῦ Ἀνανία, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὴν γυναίκα του εἶπαν ψέμματα καὶ πέθαναν ἀμέσως.

Μερικοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι αὐτὴ ἡ κατάστασις ὑπῆρχε μόνο στὴν Ἀποστολικὴ ἐνορία. Ὅμως ὁ ἅγιος Ἰουστίνος ὁ φιλόσοφος καὶ μάρτυς εἶχε πῆ στοὺς εἰδωλολάτρες ὅτι «Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ἔχομε τὰ πάντα κοινὰ»[8]. Ἂν λάβωμε τώρα ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος μάρτυς πέθανε περὶ τὰ τέλη τοῦ 2ου μ.Χ αἰῶνος καὶ ὅτι ἐκεῖνος δὲν εἶχε ὑπ’ ὄψιν του καμμία ἐνορία Χριστιανῶν ποὺ νὰ μὴν εἶχαν ὅλοι τὰ πάντα κοινά, σημαίνει ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς τῆς κοινοκτημοσύνης κράτησε τουλάχιστον διακόσια χρόνια. Μετὰ ἄρχισε νὰ διαλύεται καὶ τότε ἄρχισε νὰ ἐμφανίζεται ὁ κοινοβιακὸς μοναχισμός.

Ὅταν πρωτοεμφανίζεται ὁ μοναχισμός, ὀνομάζεται Ἀποστολικὴ ζωή. Αὐτὸς ὁ κοινοβιακὸς τρόπος ζωῆς, μὲ τὰ πάντα κοινά, διασώθηκε μέσω τῶν αἰώνων στὸν Ὀρθόδοξο μοναχισμό. Αὐτὸς ὅμως ὁ Ὀρθόδοξος μοναχισμὸς γιὰ νὰ ἐπιτυγχάνη, πρέπει πρῶτα νὰ προηγηθῆ στὸν ἄνθρωπο μία ἐσωτερικὴ ἀλλαγή. Μία ἀλλαγὴ στὴν στάσι ζωῆς, ποὺ ὀφείλεται στὴν μετάνοια.

Σ’ αὐτό, στὸ ὅτι δηλαδὴ πρέπει νὰ προηγηθῆ μία ἐσωτερικὴ ἀλλαγὴ καὶ ἀλλοίωσις τοῦ ἀνθρώπου, ὥστε νὰ μπορέση νὰ ἐπιτευχθῆ ὁ κοινοβιακὸς τρόπος ζωῆς, ἢ γιὰ τοὺς κομμουνιστὲς ὁ κομμουνιστικὸς τρόπος ζωῆς, συμφωνοῦν καὶ ὁ Μὰρξ καὶ ὁ Λένιν. Ὁπότε ἀπὸ κοινωνιολογικῆς ἀπόψεως, ἐξ ἐπόψεως δηλαδὴ τῆς ἐξωτερικῆς κοινωνικῆς δομῆς τους, δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ Κομμουνισμοῦ καὶ Ὀρθοδόξου κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ. Μεταξύ τους συμφωνία ὑπάρχει ἐπίσης καὶ στὴν ἀνάγκη τῆς ἐσωτερικῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἀνθρώπου. Διότι καὶ οἱ Πατέρες αὐτὸ λένε. Στὴν Ἐκκλησία τὸ ἅγιο Βάπτισμα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ φέρνει αὐτὴ τὴν ἀλλαγὴ στὸν ἄνθρωπο δυνάμει.

Ὁ πυρήνας ὅμως τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ, ποὺ ἤκμασε ἐπὶ τόσους αἰῶνες, εἶναι ἡ ἀσκητικὴ ἀγωγή. Οἱ Πατέρες γιὰ νὰ ἐπιτύχουν αὐτὴν τὴν ἀλλαγὴ στὸν ἄνθρωπο, αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουν καλὴν ἀλλοίωσιν, ὥστε ἡ ἀλλαγὴ νὰ γίνει ἐνεργείᾳ, λένε ὅτι χρειάζεται στὸν ἄνθρωπο ἡ ἀσκητικὴ ἀγωγή. Γι’ αὐτὸ ὑπάρχουν στὸν μοναχισμὸ ἡ ἐγκράτεια, ἡ ἀκτημοσύνη, ἡ νηστεία καὶ ἡ προσευχή.

Αὐτὰ δὲν εἶναι ὅμως μόνο γιὰ τοὺς ἀγάμους, ἐξ ἐπόψεως Πατερικῆς, ἀλλὰ εἶναι καὶ γιὰ τοὺς ἐγγάμους. Ἀπόδειξις ὅτι ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους ἀσκητικοὺς συγγραφεῖς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἕνας παντρεμένος δεσπότης[9], ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσης – ἀδελφός του Μεγάλου Βασιλείου -, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἔχει γράψει ἕνα πολὺ ὡραῖο βιβλίο Περὶ Παρθενίας. Μερικοὶ νομίζουν ὅτι ἡ παρθενία συνίσταται μόνο στὴν βιολογικὴ παρθενία. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῶν Πατέρων. Ὅταν οἱ Πατέρες μιλοῦν περὶ ἐγκρατείας καὶ νηστείας, ἀναφέρονται καὶ εἰς τοὺς ἐγγάμους[10]. Ἡ ἀσκητικὴ ἀγωγὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι γιὰ ὅλους τους Χριστιανούς, ἄγαμους καὶ ἐγγάμους.

Ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀσκητικῆς ἀγωγῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἱστορικὰ τουλάχιστον, σημειώθηκε κυρίως στὰ ἀσκητικὰ καὶ μοναστικὰ κέντρα τῆς Ἐκκλησίας. Παλαιότερα τὰ μοναστήρια δὲν ἤσαν ἔξω στὶς ἐρημιὲς μόνο, ἀλλὰ ἤσαν καὶ μέσα στὶς πόλεις. Ἡ ἴδια ἡ Κωνσταντινούπολις ἦταν γεμάτη ἀπὸ μοναστήρια καὶ γι’ αὐτὸ ἀπεκαλεῖτο τὸ Μέγα Μοναστήρι.

Ἡ σημερινὴ τάσις εἶναι νὰ διώχνουμε τὰ μοναστήρια ἀπὸ τὶς πόλεις καὶ νὰ πηγαίνουν στὰ βουνά, γιὰ νὰ μὴν ἐπηρεάζουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ μολυνθῆ ὁ Νεοελληνισμός, ποὺ ἤθελε πάντοτε νὰ ἀκολουθῆ τὸν ἀστισμό. Βέβαια, γιὰ νὰ ἐπιτύχη, γιὰ νὰ ἀναπτυχθῆ ἡ ἀστικὴ κοινωνία, γιὰ νὰ στερεωθοῦν οἱ μπουρζουά[11], ποὺ εἶναι οἱ φορεῖς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ καὶ Ἀμερικανικοῦ πολιτισμοῦ, ἔπρεπε νὰ παραμερισθῆ ἀπὸ τὶς πόλεις ὁ μοναχισμὸς ὡς ἐπικίνδυνος»[12].

Ὁ Κύριος καί οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι συνέπηξαν τό πρῶτο ὀρθόδοξο κοινόβιο στήν γῆ. Ὁ Κύριος εἶναι ὁ Πανάγιος Γέρων τοῦ Κοινοβίου καί οἱ Ἅγιοι Μαθητές, οἱ ὑποτακτικοί Του. Ὅταν ἡ ζωή τῶν Χριστιανῶν ἐκκοσμικεύθηκε κάποιοι θέλησαν νά συνεχίσουν τήν πρώτη αὐτή αὐθεντική ζωή τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἀπομακρυνόμενοι στήν ἔρημο.

Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε μέ τήν ζωή Του τήν φυγή στήν ἔρημο. «Αὐτὸς δὲ (ὁ Κύριος) εἰς τὸ ὄρος βουλόμενος ἀναβῆναι· ἐποίει δὲ τοῦτο πάλιν παιδεύων ἡμᾶς» παρατηρεῖ ὁ ἱερός Χρυσόστομος «μήτε ὄχλοις ἀναμίγνυσθαι διηνεκῶς͵ μήτε φεύγειν ἀεὶ τὸ πλῆθος͵ ἀλλ΄ ἑκάτερα χρησίμως͵ καὶ ἕκαστον ἐναλλάττοντας πρὸς τὸ δέον»[13]. Δηλαδή ὁ Κύριος (μετά τό θαῦμα τῆς θαυμαστῆς διατροφῆς τῶν πεντακισχιλίων μέ πέντε ψωμιά καί δύο ψάρια) ἤθελε ν’ ἀνεβεῖ στό ὄρος. Τό ἔκανε αὐτό γιά νά μᾶς παιδαγωγήσει ὥστε οὔτε μέ τούς ὄχλους νά ἀναμιγνυόμαστε συνεχῶς, οὔτε πάντα νά ἀποφεύγουμε τό πλῆθος. Καί τά δύο νά τά χρησιμοποιοῦμε καί νά τά ἐναλλάσσουμε, γιά νά κάνουμε ὅ,τι πρέπει».

Πολλάκις ὁ Κύριος ἀπομονωνόταν καί προσηύχετο σέ ἥσυχους τόπους. Μᾶς δίδαξε νά ἔχουμε μία ζωή πού νά περιλαμβάνει ἀφ’ ἑνός μέν κοινωνική δράση καί προσφορά στούς ἀνθρώπους ἀφ’ ἑτέρου δέ ἡσυχία, πνευματική ἀνάταση, προσευχή καί μελέτη κατά μόνας.

Βλέπουμε ἑπομένως ὅτι τό μοναχικό πρόγραμμα ζωῆς συνάδει μέ τό πρόγραμμα ζωῆς τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.

Βλέπουμε, ἐπίσης ἐκτός ἀπό τόν Κύριο πῶς ζοῦσαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι. Γιά παράδειγμα, θαυμάζουμε τόν Ἀπόστολο Παῦλο βλέποντάς τον νά ἐργοχειρεῖ ὑπηρετώντας τίς ἀνάγκες τόσο τίς προσωπικές του, ὅσο καί τῶν συνεργατῶν του. Συνάμα κηρύττει, ὁδοιπορεῖ, κοπιάζει γιά τήν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου, χωρίς νά παραλείπει τόν προσωπικό πνευματικό του ἀγῶνα καί τήν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας.

Οἱ μοναχοί ζοῦν κατά τόν ἴδιο τρόπο μοιράζοντας τίς ὧρες: Ἀφιερώνουν τίς περισσότερες ὧρες τοῦ εἰκοσιτετραώρου στήν κοινή προσευχή, τίς ἀκολουθίες, τή Θεία Λειτουργία καί τούς προσωπικούς τους κανόνες (μετάνοιες, κομβοσχοίνια, μελέτη Ἁγίας Γραφῆς καί Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας). Τίς ὑπόλοιπες ὧρες τίς ἀφιερώνουν στά διακονήματα, τό φάγητο καί τήν ἀπαραίτητη ἀνάπαυση. Δέν εἶναι ἑπομένως ἡ μοναχική ζωή κάτι ἔξω ἀπό τίς προδιαγραφές ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ἀντίθετα εἶναι οἱ αὐθεντικές προδιαγραφές ζωῆς πού μᾶς παρέδωσε ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος μέ τό παράδειγμά Του.

π. Σάββας Ἀγιορείτης

http:HristosPanagia3.blogspot.com

--------------------------------------------------------------------------------

[1] Ψαλμ. 32,11

[2] Φιλοκαλία, ὅ.π. σελ. ιθ΄-κ΄.

[3] Φιλοκαλία Μετάφραση, σελ. 17-18.

[4] De catholicae ecclesiae unitate m. 4, 519 «Habere non potest Deum patrem qui Ecclesiam non habet matrem».

[5] “ Extra Ecclesiam nulla salus. All the categorical strength and point of this aphorism lies in its tautology. Outside the Church there is no salvation, because salvation is the Church” (G. Florovsky, “ Sobornost: the Catholicity of the Church”, in The Church of God, p. 53).

[6] Ψαλμ. 32

[7]Πρωτοπρ. Ἰωάννου Σ. Ρωμανίδου (†), Καθηγητοὺ Πανεπιστημίου, Πατερικὴ Θεολογία,Πρόλογος: Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Κοσμήτορα Θεολ Σχολῆς Πανεπ. Ἀθηνῶν, Ἐπιμέλεια – σχόλια: Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, Ἐκδόσεις ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ

[8] Α΄ Ἀπολογία, Κεφ. 14.

[9] Τότε ἐπιτρεπόταν αὐτό.

[10] Ἡ ἐγκράτεια στὴν σαρκικὴ σχέσι μεταξὺ τῶν συζύγων, στὴν Πατερικὴ γλώσσα ὀνομάζεται σωφροσύνη.

[11]Γαλλικὴ λέξη ποὺ σημαίνει τοὺς ἀστούς.

[12] Πρωτοπρ. Ἰωάννου Σ. Ρωμανίδου (†), Καθηγητοὺ Πανεπιστημίου, Πατερικὴ Θεολογία,Πρόλογος: Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Κοσμήτορα Θεολ Σχολῆς Πανεπ. Ἀθηνῶν, Ἐπιμέλεια – σχόλια: Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, Ἐκδόσεις ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ

[13] Ἱεροῦ Χρυσοστόμου,TLG.

http://hristospanagia1.wordpress.com/2011/09/06/%e1%bc%a1-%e1%bc%90%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%af-%e1%bd%81-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%87%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82/#more-16892

ΟΙ ΒΙΟΤΙΚΕΣ ΜΕΡΙΜΝΕΣ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ

2011-09-05T15:46:00.002+03:00

ΟΙ ΒΙΟΤΙΚΕΣ ΜΕΡΙΜΝΕΣ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ

«Ἀλοίμονο!» ἀναφωνεῖ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στήν Εἰσαγωγή του στήν Φιλοκαλία καί συνεχίζει: «Εἶναι χρήσιμο ἐδῶ νὰ στενάξομε πικρά, κατὰ τὸ θεῖο Χρυσόστομο. Τόση χάρη ἀπολαύσαμε καὶ τόση εὐγένεια ἀξιωθήκαμε, ὥστε ἡ ψυχὴ μας καθαρμένη ἀπὸ τὸ Πνεῦμα κατὰ τὸ Βάπτισμα νὰ λάμπει περισσότερο ἀπὸ τὸν ἥλιο. Ἐπειδή ὅμως ὡς νήπια δεχτήκαμε αὐτὴ τὴ θεϊκότατη λαμπρότητα, τόσο ἀπὸ τὴν ἄγνοια καί, περισσότερο, σκοτισμένοι ἀπὸ τὴ ζάλη τῶν βιοτικῶν φροντίδων, παραχώσαμε σὲ τέτοιο βαθμὸ τὴ χάρη κάτω ἀπὸ τὰ πάθη, ὥστε κινδυνεύει νὰ σβήσει τελείως μέσα μας τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Καὶ θὰ πάθομε σχεδὸν ὅ,τι καὶ αὐτοὶ ποὺ ἀποκρίθηκαν στὸν Παῦλο καὶ τοῦ εἶπαν: «Ἀλλὰ οὔτε ἂν ὑπάρχει Πνεῦμα Ἅγιο ἀκούσαμε»[1], γιὰ νὰ συμβεῖ σ’ ἐμᾶς στ’ ἀλήθεια ὅπως ἦταν στὴν ἀρχή, κατὰ τὸν προφήτη[2], ὅταν δὲ μᾶς κυβερνοῦσε ἡ χάρη. Ἀλοίμονο στὴν ἀδυναμία μας· μακάρι νὰ ἐξαφανιζόταν ἡ κακία καὶ ὁ πέραν ἀπὸ τὸ πρέπον ἀγώνας μας γιὰ τὰ αἰσθητά. Καὶ τὸ ἄξιο ἀπορίας εἶναι τοῦτο: Ἄν ἀκούσομε νὰ ἐνεργεῖ ἡ χάρη σὲ ἄλλους, τοὺς φθονοῦμε καὶ τοὺς διαβάλλουμε καὶ οὔτε ποὺ πιστεύουμε ἂν ὑπάρχει κἄν ἡ χάρη στὸν αἰώνα αὐτόν»[3].

--------------------------------------------------------------------------------

Ἀλλοίμονον! Σέ τί τραγική κατάσταση βρισκόμαστε! Ἡ Θεία Χάρη ἔχει καταντήσει ἀνενεργός στούς περισσότερους ἀπό τούς βεβαπτισμένους. Αἰτία: ἡ ἄγνοια τοῦ Θεοῦ καί τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνα· πρό πάντων δέ ἡ ὑπερβολική ἐνασχόληση μέ τά βιοτικά. Ὁ Κύριος παρομοίασε τίς βιοτικές μέριμνες μέ τά ἀγκάθια τά ὁποῖα πνίγουν τόν σπόρο πού ἀρχίζει νά βλαστάνει. Ἀπό ποῦ πηγάζουν οἱ μέριμνες, οἱ ἀγωνιώδεις φροντίδες; Ἀπό τήν ὀλιγοπιστία μας.

Ἡ ὀλιγοπιστία στόν Θεό καί στήν Θεία Πρόνοια Του ὠθεῖ τόν ἄνθρωπο στό νά ἀναζητήσει ἄλλα στηρίγματα καί ἄλλου εἴδους προστασία καί ἐξασφάλιση. Ἠ πρόταση τοῦ πονηροῦ καί τῆς διεφθαρμένης μας λογικῆς εἶναι ἕτοιμη: «Τά χρήματα». Ἄν ὑποταχθεῖ ὁ ἄνθρωπος καί ἀκολουθήσει τήν ὑποβολή τοῦ πονηροῦ τότε γεμίζει μέ μέριμνες καί ἀγωνιώδεις φροντίδες ἔτσι ὥστε νά ἐπιτύχει τό ποθούμενο: Νά γίνει πλούσιος ἤ ἐπιτέλους νά ἔχει μία «καλή δουλειά». Γίνεται ἔτσι δοῦλος στό μαμωνᾶ, στόν διάβολο καί τά πάθη (φιλαργυρία, φιληδονία καί φιλοδοξία). Ἔχει πλέον ἄλλο Θεό. Πλανᾶται ἄν νομίζει ὅτι «πιστεύει» στόν ἀληθινό Θεό.

Ὁ Κύριος μᾶς τό ξέκαθάρισε ὅτι δέν μποροῦμε νά δουλεύουμε σέ δύο κυρίους. «Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπηρετῆ συγχρόνως δύο κυρίους· διότι ἤ θὰ μισήση τὸν ἕνα καὶ θὰ ἀγαπήση τὸν ἄλλον ἤ θὰ προσκολληθῆ στὸν ἕνα καὶ θὰ καταφρονήση τὸν ἄλλο. Καὶ σεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετῆτε τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλοῦτον· ἤ θὰ ἀγαπήσετε τὸν Θεὸν καὶ θὰ περιφρονήσετε τοὺς ἐπιγείους θησαυροὺς ἤ θὰ ὑποδουλωθῆτε εἰς αὐτοὺς καὶ θὰ καταφρονήσετε τὸν Θεόν»[4]. Ἐκεῖ πού εἶναι ὑποδουλωμένος ἐκεῖ καί προσκυνᾶ, ἐκεῖ καί πιστεύει, ἐκεῖ καί λατρεύει. Ποῦ δίνουμε τό χρόνο μας , τή σκέψη μας καί τήν καρδιά μας; Στά χρήματα, στή μάταιη δόξα τῶν ἀνθρώπων, στίς ἡδονές; Αὐτά τότε εἶναι πού ἔχουμε ὡς θεούς, αὐτά προσκυνᾶμε, αὐτά λατρεύουμε, σ’ αὐτά πιστεύουμε, γι’ αὐτά μεριμνοῦμε, γι’ αὐτά ἀγωνιοῦμε…

«Μή μεριμνᾶτε» μᾶς εἶπε ὁ Κύριος. Μᾶς τό ἔδωσε ὡς ἐντολή καί ὄχι ὡς μία ἁπλῆ προτροπή. Ἡ μέριμνα μᾶς ἀπορροφᾶ ὁλόκληρους, μᾶς γεμίζει μέ ἄγχος καί μᾶς χωρίζει ἀπό τόν μόνο ἀληθινό Θεό. Ὅταν μεριμνοῦμε γιά ὅ,τιδήποτε πλήν τοῦ Κυρίου ἀποδεικνυόμαστε ἄπιστοι στήν πράξη καί ἀνάξιοι τοῦ Θεοῦ. Δέν τηροῦμε τήν α΄ Ἐντολή πού ἀπαιτεῖ ἀπό ἐμᾶς τό ὁλοκληρωτικό δόσιμο στόν Θεό.« Ἀγαπήσεις κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου» (Μαρκ. 12, 30) μᾶς λέγει. Ὅταν ὅμως ὁ ἄνθρωπος ὑποδουλωθεῖ στίς βιοτικές μέριμνες δίδει ὅλην του τήν ψυχή, ὅλην του τήν δύναμη (ψυχική καί σωματική), ὅλην του τήν καρδιά σ’ αὐτές χάνοντας τήν εἰρήνη τοῦ Θεοῦ καί γεμίζοντας τήν ὕπαρξή του μέ ἄγχος.

«Γιά τοῦτο ἀκριβῶς καὶ σᾶς λέγω, μὴ φροντίζετε μὲ στενοχωρίαν καὶ ἀγωνίαν διὰ τὴν ζωήν σας, δηλαδὴ διὰ τὸ τί θὰ φάγετε καὶ τὸ τί θὰ πίετε, οὔτε καὶ διὰ τὸ σῶμα σας μὲ τί θὰ ἐνδυθῆτε. Δὲν ἀξίζει ἡ ζωὴ περισσότερον ἀπὸ τὴν τροφὴν καὶ τὸ σῶμα ἀπὸ τὸ ἔνδυμα; (Ὁ Θεός, ποὺ σᾶς ἔδωσε τὸ πολυτιμότερον, δὲν θὰ σᾶς δώση καὶ τὸ κατώτερον;) Παρατηρῆστε τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἴδετε ὅτι αὐτὰ οὔτε σπέρνουν οὔτε θερίζουν οὔτε συγκεντρώνουν τροφές σέ ἀποθῆκες. Καὶ ὅμως ὁ Πατέρας Σας ὁ οὐράνιος τὰ τρέφει. Σεῖς δὲν ἔχετε ἀσυγκρίτως μεγαλύτερη ἀξία ἀπὸ αὐτά; Ποιὸς δὲ ἀπό σᾶς, ὅσες πολλές καί μεγάλες φροντίδες καὶ ἂν καταβάλη, ἠμπορεῖ νὰ προσθέση στὸ ἀνάστημά του ἕνα πῆχυν; Καὶ ὅμως σᾶς λέγω τοῦτο, οὔτε καὶ αὐτὸς ὁ Σολομών μὲ ὅλην του τὴν βασιλικὴν μεγαλοπρέπειαν καὶ δόξαν δὲν ἐφόρεσε ποτὲ ἕνα τόσον περίλαμπρον ἔνδυμα ὡσὰν αὐτό, μὲ τὸ ὁποῖον περιβάλλεται ἕνα ἀπὸ τὰ ταπεινὰ αὐτὰ ἄνθη. Ἐὰν δὲ ὁ Θεὸς ἐνδύη μὲ τόσην λαμπρότητα τὰ χορτάρια τοῦ ἀγροῦ, ποὺ σήμερα ὑπάρχουν καὶ αὔριον ρίπτονται στὸν φοῦρνον, δὲν θὰ ἐνδύση πολὺ περισσότερόν ἐσᾶς, ὀλιγόπιστοι; Λοιπὸν μὴ κυριευθῆτε ποτὲ ἀπὸ τὴν ἀνήσυχον μέριμναν καὶ μὴ λέγετε συνεχῶς, τί θὰ φάγωμεν ἡ τί θὰ πίωμεν ἡ τί θὰ ἐνδυθῶμεν;

Διότι οἱ εἰδωλολάτρες (ποὺ δὲν γνωρίζουν τὰ αἰώνια ἀγαθὰ καὶ τὴν στοργικὴν πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ), ἐπιζητοῦν ἀποκλεστικά καὶ μόνον αὐτὰ τὰ φθαρτὰ ἀγαθά. Σεῖς ὅμως μὴν κυριεύεσθε ἀπὸ τέτοιες μέριμνες, διότι ὁ Πατέρας Σας ὁ οὐράνιος γνωρίζει ὅτι ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ ὅλα αὐτά, καὶ σὰν πανάγαθος, ποὺ εἶναι, θὰ σᾶς τὰ δώση. Ζητεῖτε δὲ κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀρετὴν ποὺ θέλει ἀπὸ σᾶς ὁ Θεός, καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπίγεια ἀγαθὰ θὰ σᾶς δοθοῦν μαζί μὲ τὰ ἀνεκτίμητα ἀγαθὰ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Λοιπὸν μὴ καταληφθῆτε ποτὲ ἀπὸ τὴν ἀνήσυχη μέριμνα γιά τίς ἀνάγκες τῆς αὐριανῆς ἡμέρας. Διότι ἡ αὔριο θὰ φροντίση γιά ὅσα θὰ χρειασθῆτε κατ’ αὐτήν. Σέ κάθε ἡμέρα ἀρκοῦν οἱ ἰδικές της ἀσχολίες καὶ τὰ ἰδικὰ της βάσανα»[5].

Οἱ ὑπερβολικές βιοτικές φροντίδες, οἱ ἀγωνιώδεις γήινες μέριμνες γιά δουλειά, λεφτά, κοινωνική καταξίωση, ὑλικές ἀπολαύσεις, ἀνθρώπινη δόξα πολύ μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὸν Θεό. Εἶναι σὰν τὰ πολὺ μακριὰ φορέματα τά ὁποῖα δέν μᾶς ἐπιτρέπουν νά βαδίσουμε. «Ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν καταληφθεῖ πολὺ ἀπὸ τὶς μέριμνες τῆς ζωῆς σύρονται στὰ χαμηλὰ σὰν παχιὲς ὄρνιθες μαζὶ μὲ τὰ ζῶα πού βόσκουν στή γῆ, ἔχοντας τὰ φτερὰ χωρὶς σκοπό»[6], λέει ὁ Μέγας Βασίλειος.

Οἱ βιοτικές μέριμνες, ἀπενεργοποιοῦν τή Θεία Χάρη πού λάβαμε κατά τό Ἅγιο Βάπτισμά μας. Ἄς ἐλευθερωθοῦμε ἀπό αὐτές καί ἀπό τόν κόσμο σκεπτόμενοι τόν ἐπικείμενο θάνατό μας καί τήν ἄδηλο κρίση τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἅγιος Ἠσαΐας ὁ Ἀναχωρητὴς λέει χαρακτηριστικά: «Ἔχε μπροστὰ στὰ μάτια σου τὸν θάνατο, κάθε μέρα· συνεχῶς νὰ σκέπτεσαι τὸ πῶς θὰ χωριστεῖς ἀπὸ τὸ σῶμα σου, πῶς θὰ περάσεις ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους ποὺ θὰ σὲ συναντήσουν στὸν ἀέρα καὶ πῶς θὰ παρουσιαστεῖς ἐνώπιόν του Θεοῦ! Προετοιμάσου γιὰ ἐκείνη τὴ Φοβερὴ Ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποία θὰ σὲ βρεῖ ἡ Κρίση τοῦ Θεοῦ, σὰν νὰ τὴν βλέπεις ἤδη ἀπὸ τώρα!»[7]. Οἱ βιοτικές μέριμνες μᾶς κάνουν νά ξεχνοῦμε τό πιό βέβαιο γεγονός τῆς γήινης ζωῆς μας πού κάθε στιγμή μᾶς πλησιάζει ὅλο καί περισσότερο… «Ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ πεθάνουμε ποτέ» παρατηρεῖ ὁ μέγας ἱεροκήρυκας Ἠλίας Μηνιάτης, «ἀλλὰ πρόκειται νὰ ζήσουμε στὸν κόσμο αἰωνίως, ἂς εἶναι, ἂς γίνωμε δοῦλοι δικοί του γιὰ νὰ τὸν χαροῦμε. Ἄλλα ἐὰν εἴμαστε θνητοί, μία φούχτα χῶμα, καὶ σήμερα ἢ αὔριο πεθαίνουμε καὶ διαλυόμαστε, ἂν αὐτὸς ὁ κόσμος εἶναι πρόσκαιρος, «παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου»[8], λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἂν λοιπὸν ἐμεῖς ἐδῶ εἴμαστε διαβάτες καὶ ἡ πατρίδα μας εἶναι στὸν οὐρανό, ἂν ἐμεῖς ἔχουμε ἀφεντικὸ καὶ Πατέρα μόνο τὸν Θεό, ἂν στὸ ἅγιο Βάπτισμα Τοῦ ὑποσχεθήκαμε νὰ εἴμαστε πιστοί Του δοῦλοι, τότε τὸν Θεὸ ἂς ὑπηρετοῦμε «ἐξ ὅλης της διανοίας μας καὶ ἐξ ὅλης της ψυχῆς μας καὶ ἐξ ὅλης της ἰσχύος μας»»[9]. Ἔτσι θά ἔχουμε ἐνεργό τήν Θεία Χάρη καί θά ἀξιωθοῦμε τῆς Βασιλείας Του. Ἀμήν.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

--------------------------------------------------------------------------------

[1] Πραξ. 19, 2.

[2] Ἡσ. 63, 16.

[3] Φιλοκαλία τῶν ἱερῶν Νηπτικῶν, Μετάφραση Ἀντώνιος Γαλίτης, Τόμος Α΄, Ἐκδόσεις Τό Περιβόλι τῆς Παναγίας, στ΄ ἔκδοση 2004 σελ. 18.

Τό πρωτότυπο κείμενο ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀλλ’ οἴμοι! καλόν γάρ ἐνταῦθα στενάξαι πικρόν, κατά τόν Θεῖον Χρυσόστομον. Οἱ γάρ τοσαύτης χάριτος ἀπολαύσαντες καί τηλικαύτης εὐγενείας ἀξιωθέντες, ὥστε τήν ἡμετέραν ψυχήν ὑπέρ Ἥλιον λάμπειν ἐν τῷ Βαπτίσματι καθαιρομένην τῷ Πνεύματι. Ἐπεί δέ νήπιοι τήν τοιαύτην εἰσδεχόμεθα θεοειδεστάτην λαμπρότητα∙ τοῦτο μέν ὑπ’ ἀγνοίας, τό πλέον δέ ὑπό τῆς τῶν βιοτικῶν φροντίδων σκοτομήνης ἐκτυφλωθέντες, ἐπί τοσοῦτον τήν χάριν τοῖς πάθεσι συνεχώσαμεν, ὥστε κινδυνεύειν τελέως τό ἐν ἡμῖν ἀποσβῆναι τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα καί τά ἴσα σχεδόν τοῖς πρός τόν Παῦλον ἀποκριναμένοις ἐκείνοις παθεῖν, τοῖς, ἀλλ’ οὐδέ εἰ Πνεῦμα Ἄγιον, εἰποῦσιν, ἐστίν ἠκούσαμεν καί γενέσθαι ἡμᾶς ἀληθῶς ὡς τό ἀπαρχῆς, κατά τόν Προφήτην, ὅτε οὐκ ἦρχεν ἡ χάρις ἡμῶν. Φεῦ τῆς ἡμῶν ἀσθενείας! ὡς ἀπώλοιτο ἡ κακία, καί ἡ περί τά αἰσθητά ἡμῶν παρά τό δέον προσπάθεια. Καί τό δή θαυμαστόν τοῦτό ἐστιν, ὅτι καί εἰ παρ’ ἑτέροις, τυχόν, ἐνεργουμένην τήν χάριν ἀκούσαιμεν, φθονοῦντες διαβάλλομεν καί οὐδέ εἰ ἔστιν ἐνέργεια χάριτος ἐν τῷ νῦν αἰῶνι πιστεύομεν». (Ἁγίων Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου καί Μακαρίου τοῦ Νοταρᾶ, Φιλοκαλία τῶν Ἱερῶν Νηπτικῶν συνερανισθεῖσα παρά τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων, ἐν ᾗ διά τῆς κατά τήν πράξιν καί θεωρίαν ἠθικῆς φιλοσοφίας ὁ νοῦς καθαίρεται, φωτίζεται καί τελειοῦται καί εἰς ἥν προσετέθησαν τά ἐκ τῆς ἐν Βενετίᾳ ἐκδόσεως ἐλλείποντα κεφάλαια τοῦ μακαρίου Πατριάρχου Καλλίστου, ἔκδοσις Ε΄, ἐκδοτικός οἶκος «Ἀστήρ», Ἀλ. καί Ἐ. Παπαδημητρίου, Λυκούργου 10-Ἀθῆναι, 1982).

[4] Ματθ. 6,24

[5]Μτ. 6, 34 [6]Μ. Βασιλείου, Ἐπιστολαί, Ἐπιστολή 293,TLG, Basilius Theol., Epistulae (2040: 004) “Saint Basile. Lettres, 3 vols.”, Ed. Courtonne, Y. Paris: Les Belles Lettres, 1:1957; 2:1961; 3:1966. Epistle 293, section 1, line 19. Τό κείμενο ἔχει ὡς ἑξῆς:« Ἐπεὶ οἵ γε σφοδρῶς ταῖς τοῦ βίου μερίμναις κατειλημμένοι, οἷον ὄρνιθες πολύσαρκοι εἰκῆ τὸ πτερὸν ἔχοντες, κάτω που σύρονται μετὰ τῶν βοσκημάτων».[7]Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος: Γιά τίς βιοτικές μέριμνες,http://hristospanagia3.blogspot.com/2011/07/blog-post_6072.html

[8]Α΄Κορ. 7, 31.

[9] Πρβλ. Μαρκ. 12,30 «ἀγαπήσεις κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου». Ἀναφορά στό: Ἠλία Μηνιάτη, Ἐπισκόπου Κερνίκης καί Καλαβρύτων, Ὁμιλία στό «Οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν». Βρίσκεται στό: Πατερικό Κυριακοδρόμιο, Ἔκδ. Ι. Κελλίον Ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 155-156

http://hristospanagia1.wordpress.com/2011/09/05/%ce%bf%e1%bc%b1-%ce%b2%ce%b9%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%bc%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%af-%e1%bc%a1-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1-%cf%87%ce%ac%cf%81%ce%b7/#respond

Σὲ τί βρίσκεται ἡ χριστιανικὴ τελειότητα

2011-08-28T21:50:00.000+03:00

Γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσῃ κάποιος, πρέπει νὰ πολεμᾷ. Τὰ τέσσερα ἀναγκαῖα σ᾿ αὐτὸν τὸν πόλεμο.

Σὲ τί βρίσκεται ἡ χριστιανικὴ τελειότητα. Γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσῃ κάποιος, πρέπει νὰ πολεμᾷ. Τὰ τέσσερα ἀναγκαῖα σ᾿ αὐτὸν τὸν πόλεμο.

Τὸ μεγαλύτερο καὶ τελειότερο κατόρθωμα, ποὺ μπορεῖ νὰ πῇ ἢ νὰ συλλογισθῇ ὁ ἄνθρωπος, εἶναι τὸ νὰ πλησίαση κάπως στὸ Θεὸ καὶ νὰ ἑνωθεῖ μὲ αὐτόν. Λοιπόν, ἐὰν ἐσύ, ἀγαπητέ μου ἐν Χριστῷ ἀναγνώστη, ἐπιθυμεῖς νὰ φθάσης σὲ αὐτὴν τὴν κορυφή, πρῶτα πρέπει νὰ γνωρίσῃς, ἀπὸ τί ἀποτελεῖται ἡ πνευματικὴ ζωὴ καὶ ἡ χριστιανικὴ τελειότητα (1).

Γιατὶ, εἶναι πολλοί, ποὺ λένε, πὼς αὐτὴ ἡ ζωὴ καὶ ἡ τελειότητα βρίσκεται στὶς νηστεῖες, στὶς ἀγρυπνίες, στὶς γονυκλισίες, στὶς χαμαικοιτίες καὶ σὲ ἄλλες παρόμοιες σκληραγωγίες τοῦ σώματος. Ἄλλοι πάλι λένε πὼς βρίσκεται στὶς πολλὲς προσευχὲς καὶ στὶς μεγάλες ἀκολουθίες. Καὶ ἄλλοι πολλοὶ νομίζουν, ὅτι ἡ τελειότητα βρίσκεται ὁλόκληρη στὴ νοερὰ προσευχή (2), στὴ μοναξιὰ καὶ στὴν ἀναχώρησι, στὴ σιωπὴ καὶ στὴν ἐκπαίδευσι μὲ τὸν κανόνα· δηλαδή, τὸ νὰ βαδίζουν μὲ τὸν κανόνα καὶ τὸ μέτρο, καὶ οὔτε νὰ φτάνουν σὲ ὑπερβολές, οὔτε σὲ ἐλλείψεις. Οἱ ἀρετὲς ὅμως αὐτές, μόνες τους, δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ ζητᾶμε ὡς χριστιανικὴ τελειότητα, ἀλλὰ εἶναι ἄλλοτε μέσα καὶ ὄργανα, γιὰ νὰ ἀπολαύσῃ κάποιος τὴν χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἄλλοτε πάλι εἶναι καρπὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καὶ ὅτι μὲν εἶναι πολὺ δυνατὰ ὄργανα, γιὰ τὴν ἀπόλαυσι τῆς χάρης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, γιατὶ βλέπουμε πολλοὺς ἐνάρετους ποὺ τὰ μεταχειρίζονται ὅπως πρέπει, μὲ αὐτὸ τὸν σκοπόν, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν δηλαδὴ ἰσχὺ καὶ δύναμι κατὰ τῆς κακίας καὶ τῆς χαλαρότητας, γιὰ νὰ δυναμώνουν ἐναντίον τῶν πειρασμῶν καὶ τῆς πλάνης τῶν τριῶν κοινῶν ἐχθρῶν, δηλαδὴ τῆς σάρκας, τοῦ κόσμου καὶ τοῦ διαβόλου, γιὰ νὰ παίρνουν ἀπὸ ἐκεῖνες τὴν πνευματικὴ βοήθεια, ποὺ εἶναι ἀναγκαῖες σὲ ὅλους τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ, καὶ μάλιστα στοὺς ἀρχαρίους, καὶ ἁπλά, γιὰ νὰ ἀξιωθοῦν νὰ πάρουν τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· δηλαδή, «Πνεῦμα γνώσεως καὶ εὐσεβείας· Πνεῦμα βουλῆς καὶ ἰσχύος· Πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως· Πνεῦμα φόβου Θεοῦ», καθὼς τὰ ἀπαριθμεῖ ὁ Ἡσαΐας (11,2).

Ὅτι αὐτὲς οἱ πράξεις εἶναι καὶ καρπὸς τοῦ Πνεύματος καὶ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν «ἀγάπη, χαρά, πίστι, ἐγκράτεια» (Γάλ. 5,22), ὅπως εἶπε ὁ Παῦλος, καὶ αὐτὸ εἶναι χωρὶς ἀμφιβολία. Γιατὶ οἱ πνευματικοὶ ἄνδρες παιδεύουν τὸ σῶμα μὲ αὐτὲς τὶς σκληραγωγίες, γιατὶ λύπησε τὸν Ποιητή του (3) καὶ γιὰ νὰ τὸ κρατᾶνε πάντα ταπεινωμένο καὶ ὑποτεταγμένο στὸ νὰ ἐργάζεται τὰ τοῦ Θεοῦ. Σιωποῦν καὶ μονάζουν, γιὰ νὰ ἀποφεύγουν καὶ τὴν παραμικρὴ λύπη πρὸς τὸν Θεό. Προσεύχονται καὶ προσέχουν στὴ λατρεία τοῦ Θεοῦ καὶ στὰ ἔργα τῆς εὐσέβειας, γιὰ νὰ ἔχουν τὸ πολίτευμά τους στοὺς οὐρανούς· μελετᾶνε τὴ ζωὴ καὶ τὸ πάθος τοῦ Κυρίου μας, ὄχι γιὰ τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ γνωρίσουν περισσότερο τὴν δική τους κακία, καὶ τὴν ἀγαθότητα καὶ εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ, ἀκολουθοῦν τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ μὲ τὸ νὰ ἀπαρνοῦνται τὸν ἑαυτό τους καὶ μὲ τὸ σταυρὸ στοὺς ὤμους, γιὰ νὰ θερμαίνωνται περισσότερο στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ στὸ μῖσος τοῦ ἑαυτοῦ των.

Οἱ ἀρετὲς ὅμως ποὺ ἀναφέρθηκαν, μποροῦν νὰ προξενήσουν σὲ ἐκείνους, ποὺ θέτουν ὅλο τους τὸ βάρος σὲ αὐτές, περισσοτέρη βλάβη ἀπὸ τὶς φανερὲς ἁμαρτίες· ὄχι ἐξαιτίας αὐτῶν (γιατί, αὐτὲς εἶναι ὅλες ἁγιώτατες), ἀλλ᾿ ἐξ αἰτίας ἐκείνων ποὺ τὶς μεταχειρίζονται, ἐπειδή, αὐτοὶ προσέχοντας σ᾿ αὐτὲς μόνο, ἀφήνουν τὴν καρδιά τους νὰ τρέχῃ στὰ δικά τους θελήματα καὶ τὰ θελήματα τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος βλέποντάς τους πὼς πηγαίνουν ἀπὸ τὸν εὐθὺ δρόμο, τοὺς ἀφήνει ὄχι μόνον νὰ ἀγωνίζωνται μὲ χαρὰ σὲ αὐτοὺς τοὺς σωματικοὺς ἀγῶνες, ἀλλὰ ἀκόμη νὰ ἐπεκτείνωνται, μὲ τὸν μάταιο λογισμό τους, καὶ ὡς στὰ μεγαλεῖα του Παραδείσου. Ὅθεν καὶ νομίζουν οἱ τοιοῦτοι πὼς ὑψώθησαν μέχρι τὰ τάγματα τῶν Ἀγγέλων καὶ πὼς αἰσθάνονται τὸν Θεὸ μέσα τους· καὶ κάποτε, βυθισμένοι μέσα σὲ κάποιες σκέψεις καὶ λογισμοὺς περιέργους καὶ ὑψηλούς, νομίζουν πὼς ἄφησαν σχεδὸν τὸν κόσμο αὐτὸν καὶ ἁρπάγησαν μέχρι τὸν τρίτο οὐρανό.

Ἀλλά, σὲ πόσα σφάλματα εἶναι μπλεγμένοι αὐτοὶ καὶ πόσο εἶναι μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ τελειότητα, μπορεῖ νὰ τὸ καταλάβη ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ τὰ ἤθη τους. Γιατὶ, αὐτοὶ θέλουν νὰ προτιμοῦνται ἀπὸ τοὺς ἄλλους σὲ κάθε τί ποὺ ὑπάρχει· εἶναι ἰδιόρρυθμοι καὶ ἰσχυρογνώμονες στὸ θέλημά τους, εἶναι τυφλοὶ σε ὅλα τὰ δικά τους, μὲ ἐπιμέλεια ὅμως ἐξετάζουν τοὺς λόγους καὶ τὶς πράξεις τῶν ἄλλων, ἂν τοὺς ἀγγίξη κάποιος λίγο στὴ μάταιη ὑπόληψι τῆς τιμῆς τους, ποὺ αὐτοὶ νομίζουν πὼς ἔχουν καὶ ποὺ (σὲ ὑπόληψι) θέλουν νὰ τοὺς ἔχουν καὶ οἱ ἄλλοι· ἢ ἐὰν τοὺς ἐμπόδιση κάποιος ἀπὸ κεῖνες τὶς εὐλάβειες καὶ τὶς ἀρετές, μὲ τὶς ὁποῖες καταπιάνονται (ὁ Θεὸς νὰ φυλάει!) ἀμέσως συγχύζονται, ἀμέσως ἀνάβουν ὅλοι ἀπὸ θυμὸ καὶ γίνονται ἔξαλλοι.

Καί, ἂν ὁ Θεὸς θέλοντας νὰ τοὺς φέρῃ σὲ ἀκριβὴ γνῶσι τοῦ ἑαυτοῦ τους καὶ στὸν ἀληθινὸ δρόμο τῆς τελειότητας, τοὺς στείλη θλίψεις καὶ ἀρρώστειες ἢ παραχωρήσῃ νὰ τοὺς ἔρθουν διωγμοὶ (οἱ ὁποῖοι εἶναι τὸ δοκιμαστήριο ποὺ δοκιμάζει τοὺς γνήσιους καὶ ἀληθινοὺς δούλους του), τότε φανερώνουν τὰ κρυφὰ τῆς καρδιᾶς τους, πὼς εἶναι διεφθαρμένοι ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια. Γιατὶ, σὲ κάθε λυπηρὸ γεγονὸς ποὺ συμβαίνει, δὲν θέλουν νὰ ἀκολουθήσουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μένουν ἀναπαυμένοι στὶς δίκαιες, ἂν καὶ κρυφὲς κρίσεις τοῦ Θεοῦ, οὔτε θέλουν κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ ταπεινωθέντα καὶ παθόντα Υἱοῦ αὐτοῦ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ ταπεινωθοῦν κάτω ἀπὸ ὅλα τὰ κτίσματα, ἔχοντας γιὰ ἀγαπητοὺς φίλους τους τοὺς διῶκτες, σὰν ὄργανα τῆς θείας ἀγαθότητας καὶ συνεργοὺς τῆς σωτηρίας τους.

Ὁπότε εἶναι φανερὸ πὼς βρίσκονται σὲ μεγάλο κίνδυνο. Γιατὶ, ἔχοντας τὸ ἐσωτερικὸ μάτι, δηλαδὴ τὸν νοῦ τους, σκοτεινό, βλέπουν μὲ ἐκεῖνο τὸν ἑαυτόν τους· καὶ σκεπτόμενοι νὰ πετύχουν τὶς ἐξωτερικὲς πράξεις ποὺ κάνουν, πὼς εἶναι καλές, νομίζουν πὼς ἔφτασαν στὴν τελειότητα· καὶ κατὰ αὐτὸν τὸν τρόπο ὑπερηφανευόμενοι, κατακρίνουν τοὺς ἄλλους. Γι᾿ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἀλλάξη ἄλλος κάποιους ἀπὸ αὐτούς, πάρα μόνο μία ξεχωριστὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Γιατὶ εὐκολώτερα μετατρέπεται στὸ καλὸ ὁ φανερὸς ἁμαρτωλός, παρὰ ὁ ἀπόκρυφος καὶ σκεπασμένος μὲ τὸ κάλυμμα τῶν φαινομενικῶν ἀρετῶν.

Τώρα λοιπὸν ποὺ γνώρισες πολὺ καλὰ ὅτι ἡ πνευματικὴ ζωὴ καὶ ἡ τελειότητα δὲν στέκεται σὲ αὐτὲς τὶς ἀρετές, ποὺ εἴπαμε, γνώριζε ὅτι δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ ἄλλα παρὰ ἀπὸ (4) τὴν γνῶσι τῆς ἀγαθότητας καὶ τῆς μεγαλειότητας τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς δικῆς μας μηδεναμηνότητας καὶ κλίσεως σὲ κάθε κακὸ στὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ στὸ μῖσος τοῦ ἑαυτοῦ μας· στὴν ὑποταγή, ὄχι μόνο του Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν κτισμάτων, γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στὴν ἀποστροφὴ κάθε δικοῦ μας θελήματος, τέλειας ὑπακοῆς στὸ Θεῖο θέλημα· καὶ ἀκόμη, νὰ τὰ θέλουμε ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ τὰ κάνουμε ξεκάθαρα γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ (5) καὶ μόνο γιὰ νὰ ἀρέσουμε σὲ αὐτόν, καὶ γιατὶ ἔτσι θέλει καὶ αὐτὸς καὶ ἔτσι πρέπει νὰ τὸν ἀγαπᾶμε καὶ νὰ τὸν ὑπηρετοῦμε.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς ἀγάπης, αὐτὸς ποὺ ἔχει γραφτεῖ ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ στὶς καρδίες τῶν πιστῶν δούλων του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάρνησις τοῦ ἑαυτοῦ μας, τὴν ὁποία ζητεῖ ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Θεός. Αὐτὸς εἶναι ὁ γλυκὸς ζυγὸς τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὸ φορτίο του τὸ ἐλαφρό. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑποταγὴ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, στὴν ὁποία μᾶς προσκαλεῖ ὁ λυτρωτής μας καὶ Διδάσκαλος μὲ τὸ δικό του παράδειγμα καὶ μὲ τὴ φωνή του (6).

Λοιπόν, ἐσὺ ἀδελφέ, ποὺ ἐπιθυμεῖς νὰ φθάσης στὸ ὕψος αὐτῆς τῆς τελειότητας, ἐπειδὴ καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ κάνῃς μία ἀκατάπαυστη πάλη μὲ τὸν ἑαυτό σου, γιὰ νὰ νικήσῃς γενναῖα καὶ νὰ ἐξουδετερώσῃς ὅλα τὰ θελήματα μεγάλα καὶ μικρά, ἀναγκαστικά, πρέπει νὰ ἑτοιμασθῇς μὲ κάθε προθυμία τῆς ψυχῆς σου σὲ αὐτὸ τὸν πόλεμο (γιατί, τὸ στεφάνι δὲν δίνεται σὲ ἄλλο, παρὰ μόνο στὸν γενναῖο πολεμιστή)· ὁ ὁποῖος πόλεμος, καθὼς εἶναι δυσκολώτερος ἀπὸ κάθε ἄλλο πόλεμο (γιατὶ πολεμώντας ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ μας, πολεμούμαστε ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτό μας), ἔτσι καὶ ἡ νίκη ποὺ πετυχαίνουε σὲ αὐτόν, θὰ εἶναι ἐνδοξότερη ἀπὸ κάθε ἄλλη, καὶ περισσότερο εὐπρόσδεκτη στὸν Θεό. Γιατὶ ἂν θελήσῃς νὰ θανατώσῃς τὰ ἄτακτα πάθη σου, καὶ τὶς ἐπιθυμίες καὶ θελήματά σου, θὰ ἀρέσῃς στὸν Θεὸ περισσότερο, καὶ θὰ τὸν ὑπηρετῆς καλύτερα, παρὰ νὰ μαστιγώνεσαι μέχρι νὰ βγάλης αἷμα, καὶ νὰ νηστεύῃς περισσότερο ἀπὸ τοὺς παλιοὺς ἐρημῖτες, καὶ παρὰ νὰ ἐπέστρεφες στὸ καλὸ χιλιάδες ψυχές, ὄντας ἐσὺ κυριευμένος ἀπὸ τὰ πάθη (7).

Γιατὶ, ἂν κι ὁ Θεὸς ἀγαπᾷ περισσότερο τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ψυχῶν, ἀπὸ τὴ νέκρωσι ἑνὸς μικροῦ θελήματος, ὅμως ἐσύ, ἀγαπητέ, δὲν πρέπει νὰ θέλῃς, οὔτε νὰ κάνῃς τίποτα ἄλλο βασικώτερο, ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ ὁ Θεὸς ζητᾷ, καὶ θέλει πλέον ἀποκλειστικὰ ἀπὸ σένα· γιατὶ αὐτός, βεβαιότατα, καλύτερα εὐχαριστεῖται στὸ νὰ ἀγωνίζεσαι γιὰ νὰ ἀπονεκρώσῃς ἐσὺ τὰ δικά σου πάθη, παρὰ στὸ νὰ κάνῃς ὁποιοδήποτε ἄλλο πρᾶγμα, καὶ ἂς εἶναι μεγάλο καὶ σπουδαῖο, παραβλέποντας τὰ πάθη σου.

Τώρα λοιπόν, ποὺ ἔμαθες ἀπὸ τί ἀποτελεῖται ἡ χριστιανικὴ τελειότητα καὶ ὅτι γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσῃς πρέπει νὰ ἔχῃς ἕνα παντοτινὸ καὶ σκληρότατο πόλεμο ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ σου, εἶναι ἀνάγκη νὰ προμηθευτῇς τέσσερα πράγματα, σὰν ὁπλισμὸ πολὺ ἀσφαλῆ καὶ ἀναγκαῖο, γιὰ νὰ γίνῃς νικητὴς σὲ αὐτὸν τὸν ἀόρατο πόλεμο καὶ νὰ λάβης τὸ στεφάνι. Καὶ αὐτὰ εἶναι: α) τὸ νὰ μὴν ἐμπιστεύεσαι ποτὲ τὸν ἑαυτόν σου, β) τὸ νὰ ἔχῃς πάντα ὅλο σου τὸ θάρρος καὶ τὴν ἐλπίδα στὸ Θεὸ γ) τὸ νὰ ἀγωνίζεσαι πάντα· καὶ δ) τὸ νὰ προσεύχεσαι. Γιὰ αὐτὰ θέλω νὰ σοῦ μιλήσω ξεχωριστά, σὺν Θεῷ, σύντομα.

1. Ἡ τελειότητα τῶν χριστιανῶν ἀπαιτεῖται σὰν ἐντολὴ καὶ παραδίδεται στὴν Καινὴ Διαθήκη γιατὶ λέγει ὁ Κύριος· «νὰ εἶσθε τέλειοι, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι καὶ ὁ Πατέρας σας» (Ματθ. 5,48). Καὶ ὁ Παῦλος λέει «τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε» (Α´ Κορινθ. 14,20)· καὶ πάλι «νὰ εἶσθε τέλειοι καὶ νὰ ἐκπληρώνετε σὲ ὅλα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ» (Κολοσ. 4,12). Καὶ πάλι· «Στὴν τελειότητα ἂς ὁδηγούμαστε» (Ἐβρ. 6,1). Προανεκηρύχθηκε αὐτὴ σὰν ἐντολὴ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, γιατὶ λέει στοὺς Ἰουδαίους ὁ Θεὸς στὸ Δευτερονόμιο: «Νὰ εἶσαι τέλειος ἀπέναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου» (18,18). Καὶ ὁ Δαβὶδ διατάζει τὰ ἴδια στὸν υἱό του τὸν Σολομῶντα. «Καὶ τώρα παιδί μου Σολομῶντα, νὰ γνωρίσῃς τὸν Θεὸ τῶν πατέρων σου καὶ νὰ τὸν ὑπηρετήσῃς μὲ ὅλη σου τὴν καρδιὰ καὶ προθυμία ψυχῆς» (Α´ Παραλ. 28,9). Συμπεραίνουμε λοιπόν, ὅτι ἀπαιτεῖ ὁ Θεὸς ἀπὸ ὅλους τοὺς χριστιανοὺς νὰ ἀσκοῦν καὶ νὰ εἶναι γεμάτοι ἀπὸ τὴν τελειότητα, δηλαδὴ ζητάει ἀπὸ μᾶς ὁ Θεός, νὰ γίνουμε τέλειοι σὲ ὅλες τὶς ἀρετές.

2. Γιὰ αὐτὴ βλέπε στὸ μς᾿ κεφάλαιο.

3. Σημείωσε, ὅτι, κατὰ τοὺς θεολόγους, βλάβη τοῦ Θεοῦ λέγεται, κάθε ἁμαρτία ἁπλά, γιατὶ βλάπτει, πληγώνει καὶ ἐναντιώνεται στὸ Θεόν. Καὶ κατὰ τὸ ὅτι αὐτὴ μὲν δὲν ὑπάρχει σὰν ζωντανὸς ὀργανισμός, βλάπτει καὶ ἐναντιώνεται στὸ εἶναι τοῦ Θεοῦ, καὶ καθότι εἶναι κακό, βλάπτει τὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, καθότι εἶναι ἀσθένεια καὶ ἀδυναμία, βλάπτει τὴν δύναμί του, καθότι ἀγνωσία, βλάπτει τὴν σοφία του. Καὶ ἁπλά, καθότι αὐτὴ εἶναι καὶ λέγεται ἀτελειότητα καὶ παράλειψη, βλάπτει καὶ ἐναντιώνεται στὶς ἄπειρες τελειότητες τοῦ Θεοῦ καὶ καθότι παράβαση καὶ ἀνομία βλάπτει καὶ πληγώνει τοὺς νόμους καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ καθώς, κάθε λόγος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὀνομάζεται βλασφημία, γιατὶ βλάπτει τὴν φήμη καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἔτσι καὶ κάθε ἁμαρτία βλάβη λέγεται τοῦ Θεοῦ, ὄχι μόνο γιατὶ ἀπὸ μόνη της ἐναντιώνεται σὰν μεγαλύτερο κακὸ στὸ μεγαλύτερο κακό, ἀλλὰ γιατὶ καὶ σὰν γίνεται στὰ κτίσματα τοῦ Θεοῦ, κάνει νὰ βλασφημῆται ὁ Κτίστης αὐτῶν, πὼς εἶναι καὶ αὐτὸς τέτοιος κακός, καὶ στὴ συνέχεια ὅτι ἔκτισε καὶ τέτοια κακά· καθὼς καὶ ἡ ἀρετὴ τῶν κτισμάτων, κάνει νὰ δοξάζεται καὶ ὁ Κτίστης τους.

4. Βλέπε ἀγαπητέ, πόσο ἄριστη εἶναι ἡ τάξι καὶ ἡ μέθοδος, ποὺ μεταχειρίζεται αὐτὸ τὸ βιβλίο. Ἐπειδὴ κάθε τάξι καὶ τέχνη, ἀπὸ τὸ σκοπό της γνωρίζεται, σύμφωνα μὲ τὸ φιλοσοφικὸ ἀξίωμα καὶ τὸ τέλος ποὺ προκατασκευάζεται καὶ στοχεύεται σύμφωνα μὲ τὴν διάνοια, ἀρχὴ γίνεται καὶ λόγος τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ἐπιχειρήσεως κάθε πράγματος· γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸ βιβλίο αὐτό, πρὶν ἀπὸ κάθε τί ἄλλο, προσθέτει ἐδῶ στὴν ἀρχή, τὴν τελειότητα καὶ τὸ σκοπὸ ὅλου αὐτοῦ τοῦ ἀοράτου πολέμου, ὥστε γνωρίζοντας τὰ ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ πρόκειται νὰ πολεμήσουν, νὰ μὴν πλανηθοῦν μὲ τίποτα ἄλλο, ἀλλὰ νὰ κατευθύνωνται πρὸς αὐτό, σὰν σὲ σημεῖο καὶ πρὸς μία κατεύθυνσι νὰ ὁδηγοῦν ὅλες τὶς πράξεις τους.

5. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος διατάζει νὰ κάνουμε γενικὰ ὅλα μας τὰ ἔργα γιὰ μόνο τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ λέγοντας «Εἴτε τρῶτε, εἴτε πίνετε, εἴτε κάτι ἄλλο κάνετε, ὅλα νὰ τὰ κάνετε γιὰ τὴν δόξα» (Α´ Κορ. 10,31).

6. Καὶ ἀληθινά, τὸ νὰ ὑποτασσώμαστε στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ πάντα καὶ νὰ προτιμᾶμε αὐτὸ ἀπὸ τὸ δικό μας, καὶ μὲ τὴν φωνή του μᾶς τὸ ἐδίδαξε ὁ ἀρχηγὸς καὶ τελειωτὴς τῆς σωτηρίας μας Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος μᾶς παράγγειλε νὰ προσευχώμαστε καὶ νὰ λέμε «Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς… γεννηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς» (Ματθ. 6,10), καὶ μὲ τὸ παράδειγμά του, γιατὶ καὶ στὴν ἀρχὴ τῆς ζωῆς του, ἀμέσως ποὺ μπῆκε στὸ κόσμο, τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐζήτησε νὰ κάνῃ κατὰ τὸν Παῦλο ποὺ λέει: «Νά, ἔρχομαι νὰ κάνω τὸ θέλημά σου» (Ἑβρ. 10,9)· καὶ στὸ μέσον τοῦ Εὐαγγελίου του, αὐτὸ ἔλεγε «κατέβηκα ἀπὸ τὸν οὐρανό, ὄχι γιὰ νὰ κάνω τὸ δικό μου θέλημα, ἀλλὰ τὸ θέλημα ἐκείνου ποὺ μ᾿ ἔστειλε» (Ἰωάν. 6,38)· καὶ στὸ τέλος τῆς ζωῆς του, αὐτὸ τὸ ἴδιο ἐσφράγισε λέγοντας, στὴν προσευχή· «Πάτερ, ἂς μὴ γίνῃ τὸ δικό μου θέλημα, ἀλλὰ τὸ δικό σου» (Λουκ. 22,42).

7. Τὰ ἴδια σχεδὸν λέει καὶ ὁ ἄββας Ἰσαὰκ (λόγ. κγ´), ὅπου λέει: «Εἶναι καλύτερο νὰ λύσῃς τὸν ἑαυτό σου ἀπὸ τὸν σύνδεσμο τῆς ἁμαρτίας, παρὰ νὰ ἐλευθερώσῃς δούλους ἀπὸ τὴν δουλεία»· καὶ ἄλλα πολλὰ σύμφωνα μὲ αὐτὰ ποὺ ἐξηγοῦνται ἐδῶ (ἀνάγνωσε καὶ τὸν νς᾿ λόγο τοῦ ἰδίου).

http://www.orthodoxfathers.com/Aoratos-Polemos/vrisketai-christianiki-teleiotita-apoktisi-polema-tessera-anagkaia-polemo

Η σημασία των ονείρων… Ὄνειρα-Ὀράματα του Αρχιμανδρίτη π. Βαρνάβα Λαμπρόπουλου

2011-08-23T13:42:00.000+03:00

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ .

Αρχιμανδρίτη π. Βαρνάβα Λαμπρόπουλου .

Πρέπει να δίνωμε σημασία στα όνειρα;

Ένα ερώτημα που μας απασχολεί συχνά. Μας απασχολεί εντονότερα, μετά από μια νύκτα που είδαμε κάποιο τρομακτικό όνειρο. Και όχι σπάνια μας συγκλονίζει το γεγονός ότι κάποιο όνειρο που είδαμε, βγήκε αληθινό! Τότε είναι που θεριεύει η πίστη μας στα όνειρα. Και σιγά-σιγά καταντάμε να τα θεωρούμε ΣΙΓΟΥΡΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ για το τι θα μας συμβεί στο μέλλον.

Πρέπει, λοιπόν, να πιστεύουμε στα όνειρα; Ας μη βιαστούμε να δώσουμε απάντηση. Ποτέ δεν πρέπει να δίνουμε βιαστικές απαντήσεις σε ερωτήματα της πνευματικής ζωής. Ούτε πρέπει να στηριζόμαστε μόνο στη δική μας «σοφία» και στη δική μας «πείρα» για να απαντήσουμε σε τέτοια ερωτήματα. Ας μην είμαστε τόσο σίγουροι, ότι τα ξέρουμε όλα! Και ας έχωμε την σύνεση να ρωτάμε τους ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΟΦΟΥΣ και ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΥΣ δασκάλους και οδηγούς της πνευματικής ζωής: τους ΑΓΙΟΥΣ.Κάτω, λοιπόν, από το δικό τους φως, κάτω από το φως των αγίων ας εξετάσωμε πρώτα, κάποια επί μέρους ερωτήματα. Και οι απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα, θα μας βοηθήσουν να απαντήσωμε και στο ερώτημα, αν τελικά πρέπει να δίνωμε σημασία στα όνειρα.

1ο ερώτημα: ΑΠΟ ΠΟΙΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ; Απάντηση: Τρεις είναι οι αιτίες που προκαλούν τα όνειρα:

α. Οι δικές μας επιθυμίες και σκέψεις κατά την διάρκεια της ημέρας,

β. ο Θεός και το θέλημά Του, και

γ. ο διάβολος και οι παγίδες του.

Την πρώτη αιτία την καταλαβαίνομε καλά, αν θυμηθούμε την παροιμία: «ο πεινασμένος, στον ύπνο του καρβέλια βλέπει». Κατά παρόμοιο τρόπο, όπως μας εξηγεί ο άγιος Μάξιμος, και ό διψασμένος βλέπει νερό. Ο γαστρίμαργος φαντάζεται ποικιλίες φαγητών. Ο φιλήδονος φαντάζεται μορφές γυναικών. Ο κενόδοξος ονειρεύεται δόξες και χειροκροτήματα. Ο φιλάργυρος βλέπει ότι κέρδισε το λαχείο. Ο μνησίκακος ονειρεύεται την εκδίκηση κατά του άνθρωπου που τον λύπησε. Και ο φθονερός παραμιλάει από την χαρά του, όταν ονειρευτεί ότι υποφέρει εκείνος τον οποίον φθονεί.

Τα πιο συνηθισμένα, λοιπόν, όνειρα έχουν τη ρίζα τους στα δικά μας πάθη και στις δικές μας επιθυμίες. Όχι στον Θεό ή στον διάβολο. Το πολύ-πολύ να βρει ευκαιρία ο διάβολος εκμεταλλευόμενος τα πάθη και τις επιθυμίες μας, να μας εμπαίξει και να μας ξεγελάσει. Και να μας παρουσιάσει στον ύπνο μας, τα οποιαδήποτε «καρβέλια», με τέτοιο τρόπο που να νομίσουμε ότι μας τα στέλνει ο Θεός!

Όταν, λοιπόν, δούμε στον ύπνο μας ότι ικανοποιήθηκε κάποια έντονη επιθυμία μας, ας μη βιαστούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα, ότι εισακούσθηκαν . . . οι προσευχές μας! Ας μην είμαστε σίγουροι, ότι έτσι μας θυμήθηκε ο Θεός! Ίσως . . . κάποιος άλλος μας θυμήθηκε, και βρήκε την ευκαιρία να μας κοροϊδέψει.

2ο ερώτημα: ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΔΑΜΕ; Απάντηση: Μόνο οι άγιοι έχουν τόσο φωτισμένη διάκριση, ώστε να ξεχωρίζουν, αν κάποιο όνειρο προέρχεται σίγουρα από τον Θεό ή από τον διάβολο ή από προσωπικούς λογισμούς και επιθυμίες. Κι όμως, ιδιαίτερα οι άγιοι, είναι πολύ «κουμπωμένοι» απέναντι στα όνειρα. Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, τους κάνει να είναι πολύ επιφυλακτικοί. Να μην εμπιστεύονται τον λογισμό τους. Ξέροντας από πρώτο χέρι την πονηρία του διαβόλου, φοβούνται μήπως κρύβονται δαιμονικές παγίδες πίσω από δήθεν θεϊκά όνειρα. Και ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει κανείς από τις παγίδες του διαβόλου είναι η ταπεινοφροσύνη. «Ποιοί είμαστε εμείς λέγει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος, που φθάσαμε σε τέτοια μέτρα αρετής, ώστε να βλέπωμε οπτασίες αγγέλων;»

Όταν, λοιπόν, άγιοι του ύψους του αγίου Εφραίμ θεωρούν ανάξιο τον εαυτό τους να δουν αγγέλους, πως τολμάμε εμείς να θεωρούμε πολύ φυσικό (!) ότι είδαμε στον ύπνο μας τον Χριστό ή την Παναγία; Όταν οι άγιοι ομολογούν, με ταπείνωση, ότι δεν μπορούν να διακρίνουν, τι κρύβεται πίσω από το κάθε όνειρο, πως εμείς «κόβουμε το κεφάλι μας», ότι το τάδε όνειρο που είδαμε ήταν θεϊκό; Τότε και ο διάβολος «κόβει το κεφάλι του» ότι δεν έχομε ίχνος ταπείνωσης. Και άρα μπορεί άνετα με τις παγίδες του να μας «χορέψει στο ταψί»!

3ο Ερώτημα: ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΘΕΩΡΗΣΩΜΕ «ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ» ΚΑΠΟΙΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΑΜΑΡΤΙΑ ΝΑ ΜΗ ΔΩΣΩΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ; ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ «ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΞΕΡΑ ΝΑ ΚΑΨΩΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΧΛΩΡΑ»;

Απάντηση: Ο άγιος Αντώνιος μας εγγυάται, ότι, αν μαζί με τα ξερά (δαιμονικά) κάψουμε και μερικά χλωρά (θεϊκά) όνειρα, (από φόβο μήπως πέσωμε σε δαιμονική παγίδα), δεν πρόκειται να θυμώσει ο Θεός μαζί μας! Και μας το εξηγεί με ένα ωραιότατο παράδειγμα:

Ένας νοικοκύρης, μετά από μακρινό και πολυχρόνιο ταξίδι, γυρίζει στο σπίτι του. Είναι νύκτα. Σκοτάδι. Χτυπάει την πόρτα και φωνάζει στο θυρωρό να του ανοίξει. Ο θυρωρός όμως δεν πείθεται στην φωνή του αφεντικού του. Και ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ. Φοβάται μήπως είναι κάποιος άλλος, που προσποιείται την φωνή του αφεντικού του, για να τον εξαπατήσει: να καταφέρει να μπει μέσα και να κλέψει.

Όταν λοιπόν ξημερώσει, πως θα φερθεί το αφεντικό στον πιστό θυρωρό;

Όχι μόνο δεν θα τον τιμωρήσει που δεν του άνοιξε, αλλά και ΘΑ ΤΟΝ ΕΠΑΙΝΕΣΕΙ! Θα του πει «μπράβο»! Γιατί κι αυτή ακόμα την φωνή του κυρίου του, την θεώρησε πλάνη, από φόβο μήπως μπει κάποιος κλέφτης. Επομένως, όταν δεν δίνωμε σημασία ακόμη και σε όνειρα που μας φαίνονται 100% θεϊκά, όχι μόνο ΔΕΝ ΑΜΑΡΤΑΝΟΜΕ, αλλά θα ακούσουμε από τον Θεό και «μπράβο» για την ταπείνωση και την προσοχή μας!

Μετά από αυτά αναρωτιέται κανείς: Άραγε σε ποια άλλα όνειρα θα άξιζε να δώσει κανείς σημασία; Αφού ούτε στα όνειρα που μας φαίνονται 100% θεϊκά δεν πρέπει να δίνει κανείς σημασία, μήπως πρέπει όλα ανεξαιρέτως τα όνειρα να τα πετάμε στο καλάθι των άχρηστων; Αλλά ας διατυπώσωμε και ένα τελευταίο ερώτημα, που μερικοί το χρησιμοποιούν σαν επιχείρημα πίστεως στα όνειρα.

4ο Ερώτημα: ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΛΗΘΙΝΟ; ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΑΓΕ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ; Απάντηση: Τίποτε δεν προγνωρίζουν οι δαίμονες, βεβαιώνει ο άγιος Αντώνιος. Απλώς από αυτά που βλέπουν και ακούνε υποπτεύονται και συμπεραίνουν αυτά που πρόκειται να συμβούν. «Ρίχνουν στα άδεια για να πιάσουν στα γεμάτα». Τι το σπουδαίο, δηλαδή, αν δουν κάποιον να ετοιμάζεται να μας επισκεφθεί, και νάρθουν αυτοί νωρίτερα να μας το σφυρίξουν; Οι δαίμονες ΜΟΝΟ αυτά που βλέπουν, τα αρπάζουν σαν κλέφτες, και σαν κατάσκοποι τρέχουν γρηγορώτερα και μας τα αναγγέλλουν!

Εξ άλλου παρόμοιες προγνωστικές ικανότητες έχουν και οι γιατροί σχετικά με την εξέλιξη μιας νόσου, και οι μετεωρολόγοι σχετικά με την εξέλιξη του καιρού. Πηγή όμως της πρόγνωσης τους δεν είναι κάποια μυστική αποκαλυπτική δύναμη, αλλά η παρατήρηση και η πείρα παρόμοιων καταστάσεων. Και ο διάβολος είναι ατσίδας και στα δύο. Και στην παρατήρηση των σφαλμάτων μας, και στην τεράστια πείρα της αφέλειας μας και της επιπολαιότητας, με την οποία αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της πνευματικής ζωής. Άρα, ο διάβολος δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Απλώς προσπαθεί ρίχνοντας άδεια (δηλαδή με κάποιες ευλογοφανείς «προβλέψεις») να πιάσει γεμάτα (δηλαδή να κερδίσει την εμπιστοσύνη των αφελών ανθρώπων). Και ο άγιος Αντώνιος, που δεν του ξέφευγε κανένα τερτίπι του διαβόλου, καταλήγει στην εξής συμβουλή:

«Ακόμη κι όταν οι δαίμονες μας λένε κάτι για το μέλλον, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να τους αντικρούουμε και να τους ανατρέπουμε ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΑΣ και ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ. Γιατί, απλούστατα, δεν έχομε την ανάγκη τους!».

Όποιος έχει την ανάγκη τους, ας δέχεται ό,τι του σφυρίζουν στα όνειρα. Και ας τους συμβουλεύεται μέσω των μέντιουμ και των αστρολόγων! Μόνο που έτσι παύει να είναι « δούλος Χριστού»! Και γίνεται παίγνιο (κοινώς «κλοτσοσκούφι») των δαιμόνων!

Μετά τα όσα αναφέραμε παραπάνω, αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι: Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ όχι μόνο ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ, αλλά και ΚΡΥΒΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ.

Τα μόνα όνειρα που ωφελούν, λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, είναι τα όνειρα που μας θυμίζουν την Μέλλουσα Κρίση. Το φοβερό Δικαστήριο της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού. Αλλά και αυτά, αν αντί να μας παρακινούν σε περισσότερη μετάνοια μας οδηγούν σε απόγνωση, πρέπει να τα περιφρονούμε. Και να μη τα πιστεύουμε.

Να προσθέσουμε και κάτι τελευταίο: Δικαιολογείται κάποια προσοχή σε κάποια όνειρα, μόνο όταν επαναληφθούν αρκετές φορές. Αλλά και τότε δεν προσπαθούμε να τα ερμηνεύσωμε μόνοι μας, ή με την βοήθεια της γειτόνισσας! Αλλά τρέχομε να τα θέσωμε στην κρίση του πνευματικού μας πατρός.

Πρέπει κάποτε να καταλάβωμε, ότι: Αν σε όλα τα πράγματα επιτρέπονται αυτοσχεδιασμοί, στο μόνο που ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ, είναι ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ. Και μάλιστα όσο ζούμε στην «νύκτα» της παρούσης ζωής, που είναι πολλοί οι κλέφτες που θέλουν να μας «ληστέψουν»!. . .

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 26-2001

Όνειρα – Οράματα

Ή πιό επικίνδυνη, πάντως, δαιμονική παγίδα, που έχει καταστρέψει πολλές ψυχές, είναι τά όνειρα καί τά οράματα: Ό διάβολος εμφανίζεται εϊτε αισθητά μπροστά μας είτε σέ οράματα

εΐτε στά όνειρα μας, μέ τή μορφή αγγέλου ή αγίου ή τοϋ ίδιου τοΰ Χρίστου ή ακόμα καί σάν φως, γιά νά μας εξαπατήσει.

Ό απόστολος Παΰλος μας προειδοποιεί: «Αυτός γάρ ό οατανάς μετασχηματίζεται είς άγγελον φωτός» (Β’ Κορ. 11:14). Σχολιάζοντας τό χωρίο αυτό ό άγιος Κύριλλος “ Ιεροσολύμων, λέει: «Ό διάβολος μεταμορφώνεται σέ άγγελο φωτεινό, όχι γιά νά γυρίσει στην πρώτη του κατάσταση, αλλά γιά νά τυλίξει στό πνευματικό σκοτάδι της πλάνης όσους ζουν αγγελική ζωή… “ Ας προσέξουμε, λοιπόν, νά μήν εξαπατηθούμε καί θεωρήσουμε σάν άγγελο αγαθό τό διάβολο, πού σκορπάει την καταστροφή καί πού σάν λιοντάρι αγριεμένο ζητάει νά μας καταβροχθίσει».

Ή ασκητική πείρα γνωρίζει πολλές περιπτώσεις τέτοιου είδους δαιμονικής άποπλανήσεως.

Οι δαίμονες, όπως μας αποκαλύπτει ό Μέγας Αντώνιος, «καμώνονται πώς ψάλλουν ύμνους, έστω κι άν δέν φαίνονται, απαγγέλλουν χωρία από τις Γραφές ή καί επαναλαμβάνουν όσα αναγνώσματα εμείς διαβάζουμε. “ Οταν κοιμόμαστε, μας ξυπνούν γιά προσευχή” καί τό κάνουν αυτό τόσο συχνά, ώστε νά μή μας αφήνουν ποτέ νά κοιμηθούμε. Μας συμβουλεύουν νά νηστεύουμε υπερβολικά, γιά ν’ αρρωστήσουμε. Παρουσιάζονται μέ τή μορφή μοναχών καί. προσποιούνται οτι μιλούν μέ ευλάβεια».

Καί ό άγιος Μακάριος ό Αιγύπτιος συμπληρώνει: «Ό σατανάς, σ’ εκείνους πού προσεύχονται, υποκρίνεται ότι συμπροσεύχεται, μέ σκοπό νά τους εξαπατήσει μέ τήν πρόφαοη της προσευχής καί νά τους προξενήσει τήν έπαρση. Σε όσους νηστεύουν, υποκρίνεται ότι νηστεύει μαζί τους, θέλοντας νά τους παρασύρει στην οίηση της νηστείας. Σ’ εκείνους πού έχουν γνώση των Γραφών, κάνει τά ϊδια, επιθυμώντας νά τους βγάλει, μέ τό πρόσχημα της γνώσεως, από τόν ορθό δρόμο. Σ’ εκείνους πού αξιώθηκαν νά τους αποκαλυφθεϊ θείο φως, ενεργεί παραπλήσια, μετασχηματίζεται δηλαδή σε φωτεινό άγγελο, γιά νά τους απατήσει, παρουσιάζοντας τό δικό του ψεύτικο

φως, καί νά τους φέρει κοντά του. Καί γενικά, έτσι διαφορετικά εμφανίζεται στον καθένα, παίρνοντας τήν κατάλληλη μορφή, ώστε μέ τήν ομοιότητα νά κάνει τόν καθένα υποχείριο καί νά τόν οδηγήσει στην απώλεια μέ ευλογοφανή πρόφαση».

Υπάρχουν, ασφαλώς, καί θεόσταλτα οράματα, καί αυτό εκμεταλλεύεται ό σατανάς, γιά νά παρασύρει στην πλάνη τους εΰπιστους καί αφελείς. Πώς, όμως, μπορούμε νά ξεχωρίσουμε τά θεόσταλτα από τά δαιμονικά οράματα, τους πραγματικούς από τους ψεύτικους αγγέλους, τό φώς τοΰ Θεοΰ άπό τό φώς πού εμφανίζουν οι δαίμονες; Αυτή ή διάκριση είναι πολύ δύσκολη” τόσο, πού εξαπατήθηκαν ακόμα καί προχωρημένοι πνευματικά μοναχοί, όταν έβλεπαν λ.χ. κάποιον φωτεινό άγγελο νά προσεύχεται μαζί τους, νά κάνει μετάνοιες, νά μιλάει γιά τόν Θεό, καί νόμισαν πώς δέν ήταν δυνατό νά είναι δαίμονας. Καί όμως, ήταν. Αλάθητα κριτήρια διαθέτουν μόνο εκείνοι, πού, μέ τή χάρη του Θεοΰ καί έπειτα άπό σκληρούς πνευματικούς αγώνες, κατόρθωσαν ν’ αποκτήσουν τή μεγάλη καί σπάνια αρετή της διακρίσεως. Αυτοί μποροϋν νά διακρίνουν τήν προέλευση τοΰ οράματος ή τοϋ ονείρου άπό τήν ενέργεια πού προκαλεί στην ψυχή.

Ό άγιος Γρηγόριος ό Σιναΐτης λέει, πώς, όταν ή θεία χάρη επισκέπτεται τήν ψυχή, φέρνει πραότητα, επιείκεια, ταπείνωση καί καταστολή τών παθών. Οι δαίμονες, απεναντίας, γεμίζουν τήν ψυχή αλαζονεία, ύψηλοφροσύνη, δειλία καί κάθε κακία. Καί καταλήγει: «Άπό τήν ενέργεια, λοιπόν, μπορείς νά μάθεις άν τό φώς, πού έλαμψε στην ψυχή σου, είναι άπό τόν Θεό ή άπό τό σατανά. Τό μαρούλι είναι όμοιο στην εμφάνιση μέ τήν πικραλίδα καί τό ξίδι όμοιο στό χρώμα μέ τό κρασί, αλλά ό λάρυγγας καταλαβαίνει καί διακρίνει τή διαφορά τους άπό τή γεύση. “ Ετσι καί ή ψυχή, άν έχει διάκριση, ξεχωρίζει μέ τή νοερή της αίσθηση τά χαρίσματα τού Άγιου Πνεύματος από τις φαντασίες τοΰ σατανά».

‘Ως προς τό φως, ειδικότερα, σύμφωνα με την πατερική διδασκαλία, όταν αυτό προέρχεται από τόν Θεό, είναι λευκό, δεν έχει σχήμα καί φέρνει τήν ειρήνη στην ψυχή, ενώ, όταν προέρχεται από τό διάβολο, είναι έγχρωμο, έχει σχήμα καί προκαλεί ταραχή.

Πάντως, οι άγιοι πατέρες, γιά δική μας ασφάλεια, συνιστούν, αν δούμε κάποιο αποκαλυπτικό όνειρο ή δράμα, νά μην προσπαθήσουμε μόνοι μας νά εξακριβώσουμε τήν προέλευση του, αλλά εϊτε νά καταφύγουμε στον πνευματικό μας πατέρα ή σέ άλλους διακριτικούς γέροντες εϊτε νά τό απορρίψουμε αμέσως, θεωρώντας τόν εαυτό μας ανάξιο γιά τέτοια τιμή καί θεωρία. “ Αν δέν ενεργήσουμε έτσι, αλλά δεχθούμε εύκολα τό όνειρο ή τό όραμα σάν θεόσταλτη αποκάλυψη, τότε θά αιχμαλωτισθούμε οπωσδήποτε από τό πάθος της υπερηφάνειας. Καί είναι γνωστό, βέβαια, ότι ό σατανάς απατά τόν άνθρωπο πάντα με τήν υπερηφάνεια. Τά όνειρα καί τά οράματα, μάλιστα, είναι τά ποιό επιτυχημένα μέσα πού χρησιμοποιεί, γιά νά έξαπατήση τους υπερήφανους. Στίς ψυχές αυτών τών άνθρώπων αποκτά πολλά δικαιώματα, γι’ αυτό, όπως λέει ό άγιος Ιωάννης ό Σιναΐτης, «τους παρουσιάζεται, όταν κοιμούνται ή όταν είναι ξύπνιοι, μέ μορφή αγίου αγγέλου ή μάρτυρα, καί τους δίνει πνευματικά χαρίσματα ή τους αποκαλύπτει διάφορα μυστήρια, μέ σκοπό νά τους πλανήσει, ώστε νά χάσουν ακόμα καί τά λογικά τους».

Τό πόσο μεγάλη είναι αυτή ή πλάνη, φαίνεται από τό γεγονός οτι οι άνθρωποι συχνά προσπαθούν νά δικαιολογήσουν τήν πίστη τους στά όνειρα ή τις οράσεις τους, συγκρίνοντας τόν εαυτό τους μέ τους προφήτες, τους άποστόλους καί άλλους αγίους, πού δέχτηκαν αποκαλύψεις από τόν Θεό. Μιά τέτοια στάση αποτελεί, ασφαλώς, όλοφάνερο δείγμα υπερηφάνειας.

Ό άγιος Ιωάννης ό Σιναΐτης, που απηχεί την πατερική διδασκαλία,λέει: «Οι δαίμονες εμφανίζονται στον ΰπνο μας σάν προφήτες… Σ” όσους τους εμπιστεύονται, φάνηκαν πολλές φορές αληθινοί προφήτες. Σ’ όσους όμως τους περιφρονούν, πάντα αποδείχθηκαν ψεύτες. Γιατί, όντας πνευματικές υπάρξεις, βλέπουν όσα συμβαίνουν μέσα στον αέρα. Και μόλις δουν κάποιον να πεθαίνει, τρέχουν αμέσως σ’ εκείνους πού είναι ελαφρόμυαλοι, καί τους τό προλέγουν μέ τά όνειρα… Αν αρχίσουμε να παραδεχόμαστε τους δαίμονες στον ΰπνο μας, τότε καί ξύπνιοι θά εμπαιζόμαστε άπ’ αυτούς. “ Οποιος πιστεύει στά όνειρα, είναι εντελώς ανόητος, ενώ όποιος δέν πιστεύει, είναι πολύ συνετός». Καί συμπεραίνει: «Εκείνος, λοιπόν, πού πιστεύει στά όνειρα, μοιάζει μ’ αυτόν πού κυνηγάει τη σκιά του καί προσπαθεί νά την πιάσει ».

Ό άγιος Διάδοχος Φωτικής, θέλοντας νά μας προφυλάξει άπ’ αύτη την τόσο επικίνδυνη πλάνη του διαβόλου, φτάνει στό σημείο νά πει, ότι, ακόμα κι αν αξιωθούμε θεόσταλτη αποκάλυψη, είναι καλύτερα νά μην τη δεχθούμε. Καί ό Θεός όχι μόνο δέν θά οργιστεί γιά την αρνητική μας στάση, αλλά καί θά μας έπαινέοει γιά τή σύνεση καί την προσοχή μας μήν τυχόν πλανηθούμε. Λέει συγκεκριμένα: «Στήν παρούσα ζωή προχωράμε μέ την πίστη καί όχι μέ την όραση, καθώς μας λέει ό απόστολος Γίαΰλος. “ Αν, λοιπόν, φανερωθεί σέ κάποιον αγωνιστή φώς ή κανένα σχήμα φωτεινό, νά μήν παραδεχθεί διόλου τό όραμα αυτό. Κάτι τέτοια είναι φανερές απάτες τού πονηρού. Πολλοί τά παραδέχθηκαν από άγνοια καί ξέφυγαν άπό τό δρόμο της αλήθειας. Εμείς, όμως, γνωρίζουμε ότι, εφόσον μένουμε στό φθαρτό σώμα μας, είμαστε μακριά άπό τόν Θεό, δηλαδή δέν είναι δυνατό νά βλέπουμε μέ τά μάτια μας οΰτε Αυτόν οΰτε κανένα άπό τά επουράνια θαύματα Του».

Συμπερασματικά, παραθέτουμε τήν πολύ αξιόλογη, εν είδει γνωμικού, παραίνεση τού αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ: «Νά μή δίνουμε προσοχή στις οπτασίες κι οϋτε ν’ αρχίζουμε σχέσεις ή διάλογο μαζί τους, θεωρώντας τόν εαυτό μας ακατάλληλο ν’ ασχολείται μέ εχθρικά δαιμονικά πνεύματα και ανάξιο νά συνομιλεί μέ άγια αγγελικά πνεύματα».

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ Οἱ δαίμονες καί τά ἔργα τουςhttp://fathers.pblogs.gr/tags/oneira-oramata-gr.html